ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ Ποντίων: Η μεγαλύτερη ΣΦΑΓΗ του 20ού αιώνα!

ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΕΤΕΙΟ 

ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ 

ΠΟΥ ΖΗΤΑΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ...

Ποδοσφαιρικὴ ὁμάδα “Πόντος”. Ἀπαγχονίστηκαν από τους Τούρκους 

επειδή τίμησαν τὴ φανέλα τους! 

Η κατηγορία; 

Η φανέλα τους είχε ἄσπρες καὶ γαλάζιες ρίγες καὶ στὴ μέση τὸ γράμμα "Π"!

Του 

Γιώργου Δαμιανού

Στα ὄνειρά μου ἔρχεται συχνὰ ἡ μακρινὴ φωνὴ τῆς μάνας τρελῆς στοὺς ἔρημους δρόμους καὶ μὲ ρωτάει μὲ παράπονο ἂν κλαῖνε ἀκόμα τὰ ματοπήγαδα.

Μὲ ρωτάει γιὰ κάποιους πραγματικοὺς ἥρωες τοῦ ποδοσφαίρου. Ἦταν παιδιὰ τῆς γὴς τοῦ Πόντου. Δὲν ἔπαιξαν πότε σὲ μεγάλες ὀργανώσεις. Δὲ λατρεύτηκαν ποτὲ ὡς θεοὶ ἀπὸ τὸ ἀφιονισμένο πλῆθος, δὲν εἶδαν ποτὲ τοὺς ὀπαδοὺς νὰ γεμίζουν πλατεῖες καὶ νὰ κλείνουν δρόμους γιὰ νὰ ἐκδηλώσουν τὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια τοὺς (τί χυδαῖες ποὺ φαίνονται, ὁρισμένες φορές, οἱ λέξεις).

Οἱ ἥρωες (ἂν ἀκόμα ἔχουν, ἀκόμα, νόημα οἱ λέξεις) τῆς ὁμάδας «Πόντος» ἦταν καθηγητές, μαθητὲς καὶ ἀπόφοιτοί του κολεγίου Ἀνατολία τῆς Μερζιφούντας.

Οἱ μαθητὲς ἀποφάσισαν νὰ τιμήσουν τὴ φανέλα τους καὶ γὶ αὐτό, παρὰ τὴν τρομοκρατία καὶ τὶς ἀπειλὲς τῶν Κεμαλικῶν, ἀγωνίστηκαν μὲ ἐμφάνιση ποὺ θυμίζει τὴ γαλανόλευκη (ἄσπρες καὶ γαλάζιες ρίγες) καὶ στὴ μέση τὸ γράμμα Π. Αὐτὸ θὰ ἀποτελέσει τὴ βασικὴ κατηγορία τῶν Κεμαλικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ὁδηγήσουν τοὺς Ἕλληνες ἀθλητὲς στὸ «δικαστήριο» μὲ τὴν κατηγορία τῆς ἐσχάτης προδοσίας (12 Φεβρουαρίου 1921) καὶ τὸν Ἰούνιο τοῦ ἴδιου χρόνου θὰ ἀπαγχονιστοῦν στὴν Ἀμάσεια.

Ἡ μάνα τρελὴ στοὺς ἔρημούς τους δρόμους μὲ ρωτάει ἀπεγνωσμένα ἂν μιλᾶνε γιὰ αὐτοὺς τοὺς ἥρωες τοῦ ποδοσφαίρου καὶ τῆς πατρίδας στὶς δεκάδες τηλεοπτικὲς καὶ ραδιοφωνικὲς ἐκπομπές. Μήπως ἀναφέρουν ἕνα μονόστηλο οἱ δεκάδες ἀθλητικὲς ἐφημερίδες ἢ τοὺς μνημονεύουν ὅλα ἐκεῖνα τὰ τέρατα τῆς μνήμης, ποὺ θυμοῦνται ἀκόμα καὶ τὸ δευτερόλεπτο ποὺ σημειώθηκε κάποιο γκόλ, σὲ κάποιον ἀγώνα, πρὶν τριάντα χρόνια (ἦταν, βλέπετε, πολὺ σοβαρὸ γεγονὸς γιὰ τὴ μετέπειτα ζωή τους). Μήπως κάποια κινηματογραφικὴ ταινία; κάποιο βιβλίο; ἢ ἔστω κάποιο τραγουδάκι τοὺς ἀναφέρει;

Κατεβάζω ντροπιασμένος τὸ κεφάλι μου.

Μοῦ λέει καὶ μοῦ ξαναλέει τὰ ὀνόματα, μήπως καὶ τὰ ἔχω ἀκούσει σὲ κάποια ἰαχὴ τῶν φιλάθλων

- Γ. Θεοχαρίδης,

- Χ. Γεωργίου,

- Α. Συμεών,

- Α. Παυλίδης,

- Σ. Ἀνανιάδης

Κατεβάζω ἀκόμα πιὸ ντροπιασμένος τὸ κεφάλι μου.

Τότε ἐκείνη ἀνεβάζει τὸ τόνο τῆς φωνή της καὶ ὠρύεται: «Τί ἠρωικότερο ἔχει νὰ ἐπιδείξει τὸ Ἑλληνικὸ καὶ τὸ παγκόσμιο ποδόσφαιρο ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς ἥρωες; Καλὰ οἱ ξένοι, ἀλλὰ τί θὰ πείραζε, ὅλες τὶς ἑλληνικὲς ὁμάδες, νὰ ἀγωνιστοῦν γιὰ μία μόνο ἀγωνιστική, μὲ ἕνα περιβραχιόνιο μὲ τὸ γράμμα Π»;

Κατεβάζω καὶ ἄλλο τὸ κεφάλι μου.

Κάθε 19 Μαΐου, ἡμέρα μνήμης τῆς γενοκτονίας τῶν Ποντίων, θὰ ξανάρθει ἡ μάνα τρελὴ στοὺς ἔρημούς τους δρόμους καὶ μὲ τὸν ἀλαφροΐσκιωτο τρόπο της θὰ μὲ ξαναρωτήσει: «γιατί κλαῖν τὰ ματοπήγαδα;» καὶ ἀκόμα δὲν ἔχω βρεῖ ἀπάντηση. Μήπως κανένας ἀπὸ σᾶς γνωρίζει;

 Για την ιστορία...

Ο  Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος», ιδρύθηκε από  αποφοίτους του Κολλεγίου «Ανατόλια» της Μερζιφούντας το 1903. Στη διοίκησή του συμμετείχαν τόσο οι μαθητές όσο και οι δάσκαλοι του κολλεγίου, ενώ η δραστηριότητά του αφορούσε τους τομείς του πνεύματος, της τέχνης και του αθλητισμού, φτάνοντας το 1913, τα 180 μέλη. 

Ο σύλλογος διέθετε τρία τμήματα: το φιλολογικό, το οποίο οργάνωνε τακτικές συζητήσεις για ποικίλα θέματα και διαγωνισμούς, το αθλητικό, το οποίο διοργάνωνε αθλητικούς αγώνες, και το μουσικό, με διευθυντή επί σειρά ετών το Ν.Σ. Σειρηνίδη, το οποίο από το 1913 είχε ορχήστρα εγχόρδων. Επίσης, ο σύλλογος διοργάνωνε ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, ενώ το 1910 ο σύλλογος ανέλαβε την έκδοση του περιοδικού «Πόντος».

Και το αίσχος!

Τούρκοι επισκέπτονται σήμερα (Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού!) τη Θεσσαλονίκη για να τιμήσουν τη μνήμη του Κεμάλ. Πρόκειται για τον σύλλογο... "Κλασσικών Αυτοκινήτων Κωνσταντινούπολης", που τα μέλη του θα αποτίσουν τιμή στο σπίτι του Κεμάλ. 

Τον λόγο στους πολίτες των Αγίων Αναργύρων δίνουν αύριο ΕΕ και Ευρωβουλή

Υπόδειγμα προστασίας των δημοσιογράφων και των πηγών τους

Ένα νομοσχέδιο για την ενίσχυση της προστασίας των πηγών των δημοσιογράφων θα κατατεθεί στην αμερικανική Γερουσία, όπως ανακοινώθηκε από τον Λευκό Οίκο, μετά την διένεξη που προκλήθηκε από την κατάσχεση τηλεφωνικών αρχείων του πρακτορείου ειδήσεων Associated Press από την αμερικανική Δικαιοσύνη.

«Ένα νομοσχέδιο θα κατατεθεί εκ νέου στο Σώμα από τον Γερουσιαστή Τσακ Σούμερ για την ενίσχυση της προστασίας των πηγών των μέσων ενημέρωσης», δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζέι Κάρνεϊ, επισημαίνοντας ότι ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα είχε επικοινωνία με τον Δημοκρατικό Γερουσιαστή και υποστηρίζει την πρότασή του αυτή.

>>> Και μετά απορούμε γιατί η Αμερική είναι εκατό χρόνια μπροστά. Ως απόδειξη, μία αντικατάσταση των ονομάτων με ελληνικά, αρκεί!

Το Σαββατοκύριακο τα τραγούδια του Αλέκου Παναγούλη

Αύριο και την Κυριακή ο δήμος Αγιόυ Δημητρίου οργανώνει τα «Παναγούλεια» - εκδηλώσεις μνήμης που γίνονται για 37^η χρονιά για τον Αλέκο Παναγούλη.

Φέτος τα «Παναγούλεια» που θα πραγματοποιθούν στην πλατεία «Αλ. Παναγούλη» (κοντά στο, σταθμό μετρό), είναι αφιερωμένα στην ποίηση του Αλέκου και για πρώτη φορά, θα παρουσιαστεί το μουσικό έργο «Παναγούλεια Άσματα», σε σύνθεση και ερμηνεία του Πασχάλη Τόνιου. Έναρξη: 8:30' μ.μ.

Η αφήγηση των ποιημάτων θα γίνει από τον Νικήτα Τσακίρογλου, ενώ θα συμμετάσχουν στο τραγούδι η Ζωή Παπαδοπούλου και η Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου. Ο δε Πασχάλης Τόνιος θα ερμηνεύσει και τέσσερα τραγούδια του Μίκη γραμμένα για τον Παναγούλη σε ποίηση του Αλέκου και του Μίκη.

Η... Χαλκιδική "έκλεψε" το Κύπελλο από τον Αστέρα!

Η φωτογραφία αυτή ίσως δίνει "απάντηση" γιατί δεν πήρε το Κύπελλο ο Αστέρας

Πανευρωπαϊκή δημοσιογραφική συμπαράσταση στην ΕΣΗΕΑ

ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ 

ΑΠΟ ΤΗ 

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ 

ΤΗΣ 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ

Η Γενική Συνέλευση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (FIP) εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση συμπαράστασης:

«Οι εκπρόσωποι των δημοσιογραφικών Ενώσεων από 29 ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίοι εκπροσωπούν περισσότερους από 320.000 δημοσιογράφους στη Γενική Συνέλευση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, που πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου στο Βέλγιο, καταγγέλλουν την προσφυγή στο δικαστήριο της Ενωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙΤΗΣΕΕ) κατά του Δημήτρη Τρίμη, Πρόεδρου της ΕΣΗΕΑ.

Οι εκπρόσωποι πιστεύουν ότι η αυριανή (σ.σ. χθεσινή) δίκη στην Αθήνα ύστερα από την προσφυγή στο δικαστήριο του κ. Πάνου Κυριακόπουλου, επικεφαλής του «STAR CHANNEL TV» και Προέδρου της Ενωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας (ΕΙΤΗΣΕΕ), πρόκειται για εκδικητική ενέργεια που αποσκοπεί στον εκφοβισμό των εργαζομένων στα ΜΜΕ, προκειμένου να μην αναλάβουν δράση για να υπερασπιστούν τις θέσεις εργασίας και το μέλλον τους.

Επίσης, οι εκπρόσωποι θεωρούν ότι αυτή η επίθεση εναντίον των συνδικαλιστικών Ενώσεων και του Προέδρου της ΕΣΗΕΑ επειδή απείργησαν την Πρωτομαγιά, αποτελεί μέρος μιας σειράς δικαστικών διώξεων και αγωγών κατά των ανθρώπων των Τύπου, οι οποίοι διώκονται από τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ με σκοπό, να ποινικοποιηθεί η συνδικαλιστική δράση και να χειραγωγηθεί η ενημέρωση της κοινής γνώμης.

Οι εκπρόσωποι στέλλουν την αμέριστη υποστήριξή τους στον Δημήτρη Τρίμη και υπόσχονται ότι θα ενημερώσουν τις ευρωπαϊκές Ενώσεις από τις οποίες προέρχονται, προκειμένου να ενισχύσουν την κινητοποίηση ενάντια στην επιβολή της ποινής φυλάκισης ή όποιας άλλης δικαστικής απόφασης για την τιμωρία του Δημήτρη Τρίμη ή όποιου άλλου συναδέλφου, ενδέχεται να αντιμετωπίζει παρόμοιες καταστάσεις».

..........ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ..........

ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 

ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ - ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ - ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ

Η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζομένων Ενώσεων στο χώρο των ΜΜΕ, καταγγέλλει απερίφραστα το νέο κρούσμα δεσποτικής συμπεριφοράς και εργοδοτικής αυθαιρεσίας, όπως αυτό εκδηλώθηκε από τον επικεφαλής του Star Channel T.V. (“Νέα Τηλεόραση Α.Ε”) και πρόεδρο της Ένωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας – ΕΙΤΗΣΕΕ) κ. Πάνο Κυριακόπουλο. Συγκεκριμένα, ο κ. Κυριακόπουλος προσέφυγε στα δικαστήρια κατά της ΕΣΗΕΑ και του προέδρου του Δ.Σ. κ. Δημήτρη Τρίμη, ζητώντας να κηρυχθεί η 24ωρη απεργία της Πρωτομαγιάς –έστω και κατόπιν εορτής– στο κανάλι του παράνομη και καταχρηστικήκαι να απαγορευτεί κάθε άλλη απεργία στο μέλλον, απαιτώντας παράλληλα την καταδίκη του προέδρου του Δ.Σ. σε φυλάκιση ενός χρόνου.

Η δίκη του προέδρου του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα πραγματοποιηθεί αύριο Τρίτη 14/5, στη 1 μ.μ. στο κτίριο 5 (αίθουσα 1) της πρώην Σχολής Ευελπίδων.

Υποχώρηση της ΟΛΜΕ, ως απάντηση στην ανικανότητα ενός πονηρού κράτους

Το να έχεις χίλια δίκια Και να... κατορθώνεις να θέτεις όλον τον κόσμο απέναντi, δεν είναι και τόσο... εύκολο! Χρειάζονται... γνώσεις και βιωματικές εμπειρίες επί των συνδικαλιστικών. Όπως π.χ. αυτών της ΟΛΜΕ, όπου οι καθηγητές έχουν πράγματι δίκαια αιτήματα, αλλά εάν δεν ξέρεις πότε και πώς τα ζητάς, εκτίθεσαι και... κοινωνικώς! 

Για παράδειγμα, όπως το αίτημα με τις επιπλέον 2-3 ώρες διδασκαλίας, που η αποτυχία για να «περάσει» στον κόσμο έδωσε την ευκαιρία σε κάθε «κίτρινο» να φτιάξει την είδηση όπως βόλευε την εξουσία.

Ας το αντιληφθούν οι καθηγητές, ότι αυτή τη «μάχη» την έχασαν και ας σκεφθούν πώς θα συνεχίσουν τον «πόλεμο», όταν μάλιστα έχουν απέναντί τους ένα «στυγνό» πλην ευάλωτο υπουργείο Παιδείας.

Οι Πανελλαδικές πρέπει να γίνουν με πλήρη ηρεμία και γαλήνη, γιατί τα παιδιά ΜΑΣ δεν φταίνε τίποτα!

Όταν έχεις απέναντί σου ένα αδιάφορο και κράτος, κατ’ αρχάς πρέπει να αγωνίζεσαι για το πώς θα σπουδάσουν τα παιδιά ΣΟΥ και ύστερα για τα δίκαια αιτήματά σου, κύριε καθηγητά! 

Υπάρχει χρόνος για αντίσταση κατά της πονηρής πολιτικής που ακολουθείται, για την εκπαίδευση. 
Ήδη οι περισσότεροι πολίτες, όση παραπληροφόρηση και αν έχει πέσει στα φερέφωνα, έχουν αντιληφθεί ότι το υπουργείο Παιδείας σκεπτόμενο πονηρά παρουσίασε αυτές τις μέρες το περιβόητο νομοσχέδιο για την εκπαίδευση. Κι αυτό για να εξαναγκάσει τους καθηγητές να αντιδράσουν απειλώντας την διεξαγωγή των Πανελλαδικών, προκειμένου να αποδυναμώσει τον λόγο τους απέναντι στον λαό. Δυστυχώς το πέτυχε! Κι ας μην διερωτόμαστε, αν οι «εξουσιαστές» σκέπτονται τα παιδιά τους. Όχι, όσο είναι δυνατές οι σπουδές στο εξωτερικό...

Τα αιτήματα των καθηγητών για τις μεταθέσεις τους είναι δίκαια, όπως και οι ανησυχίες τους που διαγράφονται για το μέλλον της εκπαίδευσης στη χώρα μας, Και να είναι σίγουροι ότι βρίσκουν σύμφωνο το σύνολο του σκεπτόμενου πολίτη, αλλά υπό την προϋπόθεση, να μη συμβάλουν και αυτοί σε αυτό το άσχημο «σκηνικό» που συνεχίζει να στήνεται, από το 1980 και εντεύθεν για την εξαΰλωση της ελληνικής παιδείας.

Ας συμμαχήσουν με τα παιδιά ΜΑΣ, με τα παιδιά ΤΟΥΣ. Ο εχθρός είναι κοινός, έχει ονοματεπώνυμο και το(ν) γνωρίζουμε.

Ας προχωρήσει η ΟΛΜΕ σε άμεση απόφαση για άρση της πρότασής της για απεργία, πριν ενρεγοποιηθεί το ακραίο μέτρο της επιστράτευσης - ο μοναδικός αντίλογος που μπορεί να έχει μία ανίκανη κυβέρνηση.

Δημ. Μάρδας: Το πολιτικό μανιφέστο μιας μαθήτριας!

«Θα ήθελα να μας αφήσουν εμάς τα παιδιά μια βδομάδα να κυβερνήσουμε τον κόσμο…». 

Έτσι άρχισε την έκθεσή της μια μαθήτρια της Β' τάξης δημοτικού. Η συνέχεια των απόψεών της αποτελεί έναν καλό μπούσουλα για τους όποιους κυβερνώντες!..

Του 

Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή 

Τμήματος Οικονομικών Επιστημών 

του ΑΠΘ

«Από παιδί και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια», συνηθίζουμε να λέμε, άλλοτε αστειευόμενοι άλλοτε όχι. Μια μικρή μαθήτρια, πολύ πριν τελειώσει το δημοτικό, στη δεύτερη τάξη του, είχε άποψη για τον κόσμο και το τι (αυτονόητο) πρέπει να γίνει, κάτι που οι αδαείς ή αφελείς ή δόλιοι πολιτικοί μας –όσο περνά ο καιρός ο τρίτος χαρακτηρισμός ισχυροποιείται– ακόμη ψάχνουν!

Έγραφε λοιπόν η Κυβέλη-Σ.Μ. σε έκθεση στο σχολείο της με θέμα «Τι θα ήθελα πιο πολύ», τα ακόλουθα, που ηχούν σήμερα τόσο επίκαιρα:

«Θα ήθελα να μας αφήσουν εμάς τα παιδιά μια βδομάδα να κυβερνήσουμε τον κόσμο. Όχι θα έλεγα στους πολέμους, γιατί σκοτώνονται πολλοί άνθρωποι για την πατρίδα τους. Θα απαγόρευα το κόψιμο των δένδρων γιατί είναι πηγή ζωής. Όσους δε συμμορφώνονται θα τους πήγαινα φυλακή¹. Δε θα επέτρεπα να κυκλοφορούν ναρκωτικά γιατί οι άνθρωποι τα δοκιμάζουν και πεθαίνουν πολύ νωρίς². Θα φρόντιζα να φτιάχνουν καινούργιους δρόμους γιατί παλιώνουν και σπάνε οι σωλήνες και γίνονται πλημμύρες. Θα φρόντιζα να δίνουν στους ανθρώπους στέγη και φαγητά και θα έφερνα τους καλύτερους γιατρούς απ’ όλη την Ελλάδα για να γιατρέψουν τους φτωχούς ανθρώπους³. Θα έκανα σχολεία για όλα τα παιδιά για όλη τη γη, γιατί τα παιδάκια πρέπει να μάθουν γράμματα, γιατί μας βοηθάν να έχουμε γνώση⁴. Θα φρόντιζαν να υπάρχουν νοσοκομεία σε όλα τα χωριά και θα έδινα δωρεάν φάρμακα⁵, και αν τα παιδάκια αρρωστήσουν θα τα έστελνα στο νοσοκομείο. Θα έλεγα να απαγορεύσουν την πώληση των τσιγάρων από όλα τα περίπτερα και σούπερ μάρκετ⁶. Δεν θα επέτρεπα να πετάνε σκουπίδια όπου τύχει, παρά μόνο στους κάδους γιατί αλλιώς θα βρομίσει όλος ο κόσμος⁷. Αν γινόταν όλα αυτά, ο κόσμος θα ήταν πολύ πιο καθαρός και οι άνθρωποι πιο υγιείς».

Οι παραπάνω απόψεις της μαθήτριας δημοσιεύθηκαν στην Καθημερινή της 23-11-2001, πολύ πριν λοιπόν από την κρίση που μας μαστίζει!.

Έπονται κάποια σχόλιά μας, σχετικά με τις ανωτέρω υποσημειώσεις:

1. Άποψη που εύλογα δεν ασπάζονται όσοι πολιτικοί και στελέχη της Διοίκησης, οδήγησαν στην οικοπεδοποίηση της φύσης.

2. Σε αυτό καταλήγουν σχετικές μελέτες του ΟΗΕ, άγνωστες φυσικά σε ένα παιδί. Ο νέος Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών, (Νόμος 4139 της 20/3/2013) αν και θεραπεύει κάποιες στρεβλώσεις, εισάγει από την άλλη ένα μοναδικό πανηγύρι σε θέματα διαφθοράς, μέσω συγκεκριμένων άρθρων του, (π.χ. Άρθρο 26).

3. Έκφραση κοινωνικής πολιτικής, που κάπου χάθηκε ανάμεσα στα Μνημόνια και τους κρατικούς προϋπολογισμούς μετά το 2009. Αν και δεν τολμούν ακόμη και τώρα οι κυβερνώντες (γιατί άραγε;) να αγγίξουν τα κακώς κείμενα, (λαθρεμπόριο καυσίμων, παρεμπόριο κ.λπ), που θα θίξουν εν πολλοίς τα εισοδήματα πλουσίων, δε διστάζουν να ψαλιδίσουν το κοινωνικό κράτος, τις δαπάνες υγείας κ.ά, με ιδιαίτερη μάλιστα ευκολία, επιδεινώνοντας έτσι τη θέση των οικονομικά ασθενέστερων. Κατά τα άλλα όμως, ήταν παρόντες στις αναστάσιμες ακολουθίες των εκκλησιών της εκλογικής τους περιφέρειας κατά προτίμηση!

4. Δυο νοήματα σε μια φράση. Το πρώτο: Η παιδεία είναι η πηγή της γνώσης. To δεύτερο: Οι πολιτικοί μας θεωρούν ότι έτσι ανέμελα μπορούν να συρρικνώσουν τις δαπάνες για την παιδεία, καθώς μάλλον θεωρούνται δεύτερης προτεραιότητας!

5. Ό,τι ακριβώς… κάνει η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, που κάλλιστα μπορεί να φέρει τον τίτλο της «Ωραίας Κοιμωμένης». Να σημειώσουμε ότι ακόμη και τώρα, παρά τις περικοπές, που δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων, πολλές προμήθειες υγείας εξακολουθούν να κοστίζουν στο κράτος 5-10 φορές περισσότερο απ’ ότι θα έπρεπε. 

(Βλ. http://www.inews.gr/0/promitheies-ygeias-to-ateleioto-party.htm).

6. Τα παιδιά μας είναι πολύ πιο αυστηρά απ’ ότι συχνά περιμένουμε. Παρόμοια συμπεράσματα αντλούνται και από τις εκθέσεις 33 παιδιών Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού σχολείου με θέμα της οικονομική κρίση. 

(Βλ. http://www.inews.gr/61/i-krisi-mesa-apo-ta-matia-ton-paidion-mas.htm)

7. Ας όψονται οι Δήμαρχοί!

Τι γνωρίζουμε για το έμφραγμα του μυοκαρδίου; - Επικίνδυνα συμπτώματα.

Στις αναπτυγμένες κοινωνίες η στεφανιαία νόσος και η δυσμενέστερή της κατάληξη, το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ), αποτελεί το πρώτο αίτιο θανάτου. Περίπου το ένα τέταρτο των ατόμων που εκδηλώνουν ΟΕΜ θα αποβιώσουν. 

Οι περισσότεροι θάνατοι συμβαίνουν τα πρώτα εικοσιτετράωρα και οφείλονται σε διαταραχές του φυσιολογικού καρδιακού ρυθμού. Για την ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου και ΟΕΜ έχουν ενοχοποιηθεί πολλοί παράγοντες. 

Μερικοί από αυτούς είναι το κάπνισμα, η υπερχοληστερολαιμία, η υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η έλλειψη άσκησης, ο αγχώδης και φιλόδοξος τύπος προσωπικότητας, η παχυσαρκία και το οικογενειακό ιστορικό. 

Οι προδιαθεσικοί παράγοντες ευνοούν την ανάπτυξη αθηρωματικών πλακών στα τοιχώματα των στεφανιαίων αγγείων, των αγγείων δηλαδή που τροφοδοτούν με αίμα την καρδιά. Οι αθηρωματικές πλάκες αυξάνουν προοδευτικά σε μέγεθος και αποφράσσουν τον αυλό των αγγείων. Η ελλιπής αιμάτωση του μυοκαρδίου οδηγεί σε ισχαιμία, η οποία εκφράζεται ως στηθαγχικός πόνος. 

Μια απότομη απόφραξη του αυλού του αγγείου από θρόμβο που αναπτύσσεται πάνω στην αθηρωματική πλάκα έχει ως συνέπεια τη διακοπή της ροής του αίματος στο αγγείο αυτό. Η περιοχή του μυοκαρδίου που αιματώνεται από το αγγείο αυτό ισχαιμεί και τελικά νεκρώνεται. Αυτή η κατάληξη αντιστοιχεί στο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Η κλινική εικόνα του ΟΕΜ είναι δραματική. Χαρακτηρίζεται από συνεχές, έντονο οπισθοστερνικό άλγος που διαρκεί πάνω από μισή ώρα. 

Αντιθέτως, ο στηθαγχικός πόνος, με τον οποίον αρκετοί στεφανιαίοι ασθενείς είναι εξοικειωμένοι, διαρκεί λίγα λεπτά και υποχωρεί με τη λήψη νιτρωδών (υπογλώσσια δισκία νιτρογλυκερίνης). 

Πολλοί ασθενείς αντιλαμβάνονται ότι «κάτι διαφορετικό τους συμβαίνει». 

Το άλγος είναι δυνατόν να αντανακλά στα άνω άκρα (κυρίως στο αριστερό), στους ώμους, στη μεσοπλάτιο χώρα, στον τράχηλο και την κάτω γνάθο ή στο επιγάστριο. Η εικόνα του ασθενούς συμπληρώνεται με εφίδρωση, εμέτους, δύσπνοια και άγχος επικείμενου θανάτου. Ωστόσο το ΟΕΜ μπορεί να εισβάλει με άτυπα συμπτώματα δυσκολεύοντας τη διάγνωση (π.χ. μόνο με επιγαστρική δυσφορία ή καύσο). Αυτό συμβαίνει συχνά στους πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη. Για την τεκμηρίωση της διάγνωσης του ΟΕΜ, εκτός από την κλινική εικόνα χρησιμοποιείται το ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) και ο έλεγχος των μυοκαρδιακών ενζύμων. 

Το ΗΚΓ αποτελεί μια απλούστατη εξέταση που μπορεί να πραγματοποιηθεί εύκολα ακόμα και σε επίπεδο Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Συνίσταται σε καταγραφή των ηλεκτρικών δυναμικών που παράγει το μυοκάρδιο κατά τη συστολή του. Τα επάρματα που καταγράφονται σε φυσιολογικές περιπτώσεις (διεθνώς ονομάζονται P, QRS και Τ) και τα αντίστοιχα μεταξύ τους διαστήματα (PQ και ST) μεταβάλλονται με χαρακτηριστικό τρόπο κατά την εκδήλωση του ΟΕΜ. Τα «ύποπτα» ευρήματα αντιστοιχούν σε βαθύ έπαρμα Q, ανάσπαση του διαστήματος ST και αρνητικό έπαρμα Τ. 

Οι αλλαγές αυτές στο ΗΚΓ οφείλονται στην ισχαιμία ή τη νέκρωση των μυοκαρδιακών ινών. Συχνά, όμως, παρουσιάζονται και άτυπα ευρήματα που δυσχεραίνουν τη διάγνωση. Στις περιπτώσεις αυτές ενδείκνυται η σύγκριση του ΗΚΓ με προγενέστερο (αν υπάρχει), ή η επανάληψη του ΗΚΓ αργότερα. Όταν η κλινική υποψία εμφράγματος είναι ισχυρή, ο ιατρός μπορεί να επιλέξει την άμεση παραπομπή του ασθενούς για έλεγχο των μυοκαρδικών ενζύμων.

Τα μυοκαρδιακά ένζυμα ελευθερώνονται στην κυκλοφορία με τη νέκρωση των μυοκαρδιακών ινών. 

Τα επίπεδά τους στο αίμα αυξάνουν σε μερικές ώρες από την εισβολή του ΟΕΜ και μειώνονται προοδευτικά τις προσεχείς ημέρες. Συνήθως ελέγχονται το μυοκαρδιακό συνένζυμο της κρεατινικής κινάσης (CK-MB), η τροπονίνη Ι, η τροπονίνη Τ και η γαλακτική αφυδρογονάση (LDH). Ωστόσο, υπάρχουν καταστάσεις, άσχετες με το ΟΕΜ που είναι δυνατόν να ανεβάσουν τα ένζυμα στον ορό (π.χ. τραυματισμός μυών ή προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση). Σε αμφίβολες καταστάσεις μπορεί να βοηθήσει το υπερηχογράφημα και το σπινθηρογράφημα του μυοκαρδίου. 

Ο ασθενής με έμφραγμα εισάγεται σε ειδική Μονάδα Εμφραγμάτων δευτεροβάθμιων ή τριτοβάθμιων νοσοκομείων. Κατά τη μεταφορά του δίνεται έμφαση στην παρακολούθηση του ρυθμού (για την έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση επικίνδυνων αρρυθμιών), στη χορήγηση οξυγόνου, στην καταστολή του πόνου με νιτρώδη ή οπιοειδή και τη χορήγηση ασπιρίνης σε δόση 250 mg (μάσημα μισού δισκίου κοινής ασπιρίνης ή ενός δισκίου Salospir). Η θνητότητα ελαττώνεται σημαντικά με την ασπιρίνη, αλλά και με την έγκαιρη μεταφορά του ασθενούς εντός 90 λεπτών στην Μονάδα Εμφραγμάτων για πιθανή εφαρμογή θρομβόλυσης. 

Με τη θρομβολυτική αγωγή επιδιώκεται η διάλυση του θρόμβου και η επαναδιάνοιξη του αποφραγμένου αγγείου. Με τον τρόπο αυτό περιορίζεται η έκταση της μυοκαρδιακής νέκρωσης. Το θρομβολυτικό φάρμακο χορηγείται ενδοφλεβίως και έχει αποτέλεσμα, όταν χορηγηθεί έγκαιρα. Η θρομβόλυση δεν έχει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα και δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους τους ασθενείς. Βασικές αντενδείξεις είναι η πρόσφατη εγχείρηση και το αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Αυτή είναι και η κύρια παρενέργεια του φαρμάκου, το ενδεχόμενο, δηλαδή, εμφάνισης εγκεφαλικής αιμορραγίας.

Στη Μονάδα Εμφραγμάτων το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των ιδιαίτερα επικίνδυνων αρρυθμιών και μπορεί να χρειαστεί η τοποθέτηση προσωρινού ή μόνιμου βηματοδότη. Η εικόνα μπορεί να περιπλακεί από καρδιακή ανεπάρκεια (όταν η έκταση του νεκρωμένου μυοκαρδίου είναι μεγάλη), υποτροπή του εμφράγματος ή θρομβοεμβολικά επεισόδια. 

Επιπλοκές, όπως η ρήξη του μεσοκοιλιακού διαφράγματος, η ρήξη θηλοειδούς μυός και η καρδιακή ρήξη απαιτούν άμεση χειρουργική επέμβαση. 

Η στεφανιογραφία μπορεί να κριθεί απαραίτητη για τον ακριβή έλεγχο της βατότητας των στεφανιαίων αγγείων. Μπορεί εξ άλλου να κριθεί αναγκαία η άμεση αγγειοπλαστική των στεφανιαίων (το λεγόμενο μπαλονάκι) ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη (bypass) ή αυτές να προγραμματιστούν για αργότερα. Ο έλεγχος του λιπιδαιμικού προφίλ του ασθενούς είναι σημαντικός για την ανακάλυψη τυχόν υπάρχουσας υπερχοληστερολαιμίας. 

Με την έξοδο του ασθενούς από το νοσοκομείο οι ιατροί καθορίζουν τη χρόνια αγωγή του ασθενούς και το πρόγραμμα επανελέγχου. Η αγωγή, ανάλογα με την περίπτωση, είναι δυνατόν να περιλαμβάνει β-αποκλειστές, νιτρώδη, διουρητικά και διγοξίνη αν συνυπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου, αντιαιμοπεταλιακά, αντιαρρυθμικά φάρμακα, αναστολείς διαύλων ασβεστίου, αναστολείς αγγειοτασίνης ΙΙ και φάρμακα για την συνυπάρχουσα υπερχοληστερολαιμία. 

Η εμπειρία της παραμονής σε Μονάδα Εμφραγμάτων είναι συνήθως ιδανική ευκαιρία για την αναθεώρηση του τρόπου ζωής του ασθενούς. Συστήνεται υπολιπιδαιμική δίαιτα και τονίζεται η σημασία της φυσικής άσκησης και της πλήρους αποχής από το κάπνισμα.

Πηγή: 

Οι πληροφορίες παραχωρήθηκαν από την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ προς το lifemag.gr 

Δημ. Κωνσταντάρας: Τι νόημα έχει ένα ξενόφερτο νομοσχέδιο;

Τι νόημα έχει ένα ξενόφερτο νομοσχέδιο 

που για άλλους λόγους «έρχεται» 

και άλλους λόγους θα «εξυπηρετήσει»; 

Του Δημήτρη 

                                                                                                                 Κωνσταντάρα  

                                                                                                         

Μέγα θέμα φαίνεται να δημιουργείται από τις αποκαλύψεις ότι πίσω από το νομοσχέδιο για το ρατσισμό και την ξενοφοβία που εισάγεται στη Βουλή, κρύβεται πρωτοβουλία του Παγκοσμίου Εβραικού Συνεδρίου προς την Ευρωπαική Ένωση καθώς οι απανταχού Εβραίοι φοβούνται την εξάπλωση Πανευρωπαικά του αντισημιτισμού. Μόνο που η προσπάθεια αυτή και την ανεξαρτησία και κυριαρχία των χωρών και των Κοινοβουλίων και των κυβερνήσεων πλήττει και με τέτοια νομοσχέδια που προωθούνται, μάλλον ωφελεί παρά καταπολεμά τον – θρησκευτικό τουλάχιστον- ρατσισμό. 

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να πολεμήσουμε τους φασίστες. Και τα νομοσχέδια δεν είναι απαραίτητα ένας απ΄ αυτούς τους τρόπους. Ιδίως νομοσχέδια τα οποία προωθούνται με πρωτοβουλία «τρίτων». 

Οι δηλώσεις και ανακοινώσεις του αρμόδιου υπουργού κ. Ρουπακιώτη και του αναπληρωτού του κ. Καραγκούνη περί κατεπείγουσας προώθησης του σχεδίου νόμου στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής και η βούληση της κυβέρνησης να ψηφιστεί το ταχύτερο δυνατόν, χωρίς στην πραγματικότητα τα κόμματα, οι βουλευτές και ο λαός να έχουν ενημερωθεί για το περιεχόμενο, προκάλεσαν σκεπτικισμό σε βουλευτές της συμπολίτευσης και αρνητικές αντιδράσεις από την αντιπολίτευση. 

Η βούληση της κυβέρνησης είναι να εφαρμόσει προς το αυστηρότερο την κοινοτική νομοθεσία για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία και όπως δήλωσε ο κ. Καραγκούνης, "Το υπουργείο Δικαιοσύνης είναι έτοιμο να δώσει καθαρή και σκληρή απάντηση στους ξενόφοβους και ρατσιστές και οι ποινές θα είναι τέτοιες που χωρίς υπεκφυγές και εξαιρέσεις θα αποτρέπουν εκδηλώσεις ρατσισμού». 

Αν όμως μάθει κανείς ότι το νομοσχέδιο το έχει -περίπου- «παραγγείλει» το Παγκόσμιο Εβραϊκό Συνέδριο που κάλεσε την Ευρώπη να αντιμετωπίσει Πανευρωπαικά την απειλή του νεοναζισμού κι αν σταθμίσει ότι ο κ. Δαυΐδ Σαλτιέλ, πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου της Ελλάδας, σημείωσε – στην ουσία παραδεχόμενος ενέργειες, πρωτοβουλίες και συνεννοήσεις που είχαν γίνει- πως η Ελληνική κυβέρνηση, ύστερα από σχετικές πρωτοβουλίες του Παγκόσμιου Συνεδρίου, τον διαβεβαίωσε ότι σύντομα θα θέσει στη Βουλή προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο το οποίο θα θέτει εκτός νόμου την υποκίνηση μίσους εναντίον ανθρώπων λόγω της φυλής τους, της θρησκείας τους, της εθνότητάς τους ή του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, θα καταλάβει για ποιού είδους «ρατσισμό» και «ξενοφοβία» μιλάμε. 

Μόνο που στην Ελλάδα ούτε μισούμε, ούτε καταδιώκουμε τους Εβραίους. Συνυπάρχουμε και συνεργαζόμαστε άψογα μαζί τους, σε κλίμα σεβασμού και αξιοπρέπειας. Άλλα είναι τα δικά μας προβλήματα. 

Με άλλες «μειονότητες» που τείνουν να γίνουν «ενεργή πλειοψηφία» στην Ελλάδα και που από μερίδα κόσμου, αντιμετωπίζονται- κατά περίπτωση- μέχρι και ρατσιστικά. 

Τι νόημα έχει ένα τέτοιο -ξενόφερτο- νομοσχέδιο που για άλλους λόγους έρχεται στη Βουλή και άλλους λόγους θα «εξυπηρετήσει»;

Εκπαίδευση: Χαμένες ώρες, χαμένες ηγεσίες, χαμένες γενιές...

Πηγή:

www.dimiourgiaxana.gr

Με απεργία στις εξετάσεις απειλούν οι συνδικαλιστικοί φορείς των εκπαιδευτικών. Δεν αντέχουν τις δύο παραπάνω ώρες (διδακτικές όχι ... ολόκληρες) την εβδομάδα! Αντιπροτείνουν μάλιστα, εμμέσως πλην σαφώς, την «πολιτική επιστράτευση», καθώς θεωρούν αδιανόητο να κάνουν από μόνοι τους πίσω σε αυτό το ζήτημα.

Οι συνδικαλιστές υποδέχθηκαν με πιο ήπιες αντιδράσεις τις οριζόντιες περικοπές που εξίσωσαν τους εμπνευσμένους παιδαγωγούς με τους κοπανατζήδες. Ανέχθηκαν τα μαθήματα χωρίς βιβλία, τα ταβάνια που στάζουν, τις παγωμένες αίθουσες χωρίς πετρέλαιο. Άντεξαν τις δεκάδες περιπτώσεις συναδέλφων τους που απασχολούν την ποινική δικαιοσύνη. Συμφιλιώθηκαν με τους χιλιάδες αποσπασμένους σε πολιτικά γραφεία, κόμματα και άλλες «διοικητικές» θέσεις, την ενδημική «λούφα» με τα πλασματικά ωράρια, ακόμα και τα εικονικά «κενά» προς εξυπηρέτηση «εκλεκτών».

Όμως, ως εδώ και μη παρέκει! Οι μέχρι 21 εβδομαδιαίες ώρες διδασκαλίας να γίνουν μέχρι 23; Casus belli! Κι ας ακούγεται αυτό το ωράριο απίστευτο σε κάθε εργαζόμενο ή επαγγελματία που συχνά αναγκάζεται να δουλεύει σχεδόν τόσες ώρες, όχι την εβδομάδα, αλλά την ημέρα!

Εξίσου αλλοπρόσαλλη και η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Ψάχνει να βρει τι θα κάνει με τους καθηγητές ειδικοτήτων (π.χ. ξένων γλωσσών, γυμναστών, πληροφορικής) που αποσπώνται στην 1/βάθμια από τη 2/βάθμια. Πόσες ώρες να διδάσκουν; Όσες οι της 1/βάθμιας ή όσες οι της 2/βάθμιας; Μέγα πρόβλημα! (Το να θεωρήσουν την υποχρεωτική εκπαίδευση ως ενιαία διοικητική βαθμίδα, όπως άλλα «οπισθοδρομικά» κράτη, προφανώς απαιτεί νοητικό άλμα...)

Η «Δημιουργία, ξανά!» υπογραμμίζει ξανά το αυτονόητο: το εκπαιδευτικό λειτούργημα είναι το πιο σημαντικό σε μια κοινωνία.Πολύ πριν την Οικονομία, χρεωκόπησε η Παιδεία μας, γιατί «ξέχασε» να εφαρμόσει στον εαυτό της, την βασική αξία κάθε οργανωμένου συνόλου: την αξιοκρατία. Χρειαζόμαστε ένα νέο, επανασχεδιασμένο εκ βάθρων εκπαιδευτικό σύστημα, με πιθανώς λιγότερους, αλλά πολύ καλύτερα αμειβόμενους και αφοσιωμένους στο λειτούργημά τους εκπαιδευτικούς.Χρειαζόμαστε αξιολόγηση και του δάσκαλου και του σχολείου, σε όλες τις βαθμίδες, με επιβράβευση των άριστων, επιμόρφωση των εξελίξιμων και, ναι, απόλυση των ακατάλληλων. Το νέο σχολείο θα πρέπει να γίνει το γόνιμο περιβάλλον που θα ενθαρρύνει την σκέψη και την κριτική ικανότητα και θα διαμορφώνει ενσυνείδητους και ευσυνείδητους ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. Η εθνική μας ανά(σ)ταση ξεκινάει από την Παιδεία! Ας μην χρονοτριβούμε άλλο. Δεν αντέχουμε άλλες χαμένες γενιές.

Οι συνδικαλιστές «εκπαιδευτικοί» που συνήθως δεν επισκέπτονται καν την αίθουσα διδασκαλίας είναι οι τελευταίοι που δικαιούνται να  έχουν άποψη για το θέμα. Και επειδή φαίνεται ότι ξεχάσαμε εντελώς κι αυτή τη δυνατότητα: αν θεωρούν πολλές τις ώρες διδασκαλίας, μπορούν, αντί να εκβιάζουν μαθητές και γονείς, να παραιτηθούν. Υπάρχουν αδιόριστοι εκπαιδευτικοί που λαχταρούν να μπουν στην αίθουσα και να προσφέρουν, με πολύ μεγαλύτερη αίσθηση καθήκοντος από εκείνους που κλείνουν τα σχολεία κάθε τρεις και λίγο, για να εξασκούνται, εν ώρα μαθήματος, σε επαναστατική συνδικαλιστική γυμναστική.

Δημήτρης Μάρδας: Ιδιωτικοποιήσεις ή "δωροδοποιήσεις";

Η προς πώληση δημόσια περιουσία απαξιώνεται, 

προς όφελος των αγοραστών και εις βάρος 

του δημoσίου συμφέροντος (χρέους).

Τι εξυπηρετούν οι όποιες καθυστερήσεις;

 

Του 

Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή, Τμήματος 

 Οικονομικών Επιστημών 

του ΑΠΘ

Στο πλαίσιο ενός προγράμματος τεσσάρων βημάτων της στρατηγικής που εφαρμόζει το ΔΝΤ / Παγκόσμια Τράπεζα, για χώρες που προστρέχουν σε αυτό, το πρώτο αναφέρεται στις ιδιωτικοποιήσεις ή κατά το νομπελίστα οικονομολόγο Ζ. Στίγκλιτζ, στη δωροληψία ή ακριβέστερα τη 'δωροδοποίηση’.

Ο τελευταίος όρος, αν και μη δόκιμος, δίνεται ως ακριβής μετάφραση λέξης που χρησιμοποιεί (σε εισαγωγικά) ο αμερικανός οικονομολόγος (της ‘Briberization’), στο πλαίσιο ενός λογοπαιγνίου.

Κατά το συγκεκριμένο βήμα, ο Στίγκλιτζ, αναφέρει ειδικότερα ότι «οι εθνικοί ηγέτες, χρησιμοποιώντας τις εντολές της Παγκόσμιας Τράπεζας… πανευτυχείς ξεπουλούν τις εταιρίες παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και ύδατος… Θα μπορούσες να δεις πώς ανοίγουν τα μάτια τους, με την προσδοκία της μίζας του 10%, που θα καταβληθεί σε λογαριασμό τους σε μια τράπεζα της Ελβετίας, απλά και μόνο γιατί οδήγησαν… στην απαξίωση της εθνικής αυτής περιουσίας»!. Αυτά ειπώθηκαν από τον Ζ. Στίγκλιτζ το 2001.

(Βλ. αναλυτικότερα, 

http://www.gregpalast.com/the-globalizer-who-came-in-from-the-cold/).

Τι κοινό έχουν όλα τα ανωτέρω με τα όσα ζήσαμε μετά το 2009 (ή το 2004) στο χώρο των ιδιωτικοποιήσεων;

Ας αρχίσουμε από την απαξίωση της περιουσίας του Δημοσίου, των ΔΕΚΟ κ.λπ. Η ‘στρατηγική’ υπουργών και πρωθυπουργών για τη μη έγκαιρη ιδιωτικοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων οδηγεί, σήμερα, στο ξεπούλημά τους, κατά τις προβλέψεις ή εντολές του ΔΝΤ, όπως και τη στρατηγική των αγοραστών. Ο ΟΠΑΠ είναι μια αντιπροσωπευτική περίπτωση μιας τέτοιας απαξίωσης. 

Να σημειωθεί ότι η τιμή πώλησης μετοχής του ΟΠΑΠ, σύμφωνα με την μοναδική υποβληθείσα προσφορά, ανέρχεται σε 5,9 ευρώ, όταν το 2001 η αντίστοιχη τιμή εισαγωγής στο χρηματιστήριο ήταν 5,5 ευρώ ανά μετοχή, το 2003 ήταν στα 9,44 ευρώ (κατά τη Β΄ μετοχοποίηση), και το 2005 έφθασε τα 24,14 ευρώ (κατά την τρίτη μετοχοποίηση).

Δεν έβλεπαν οι σοφοί μας ηγέτες, ότι ο χρόνος λειτουργεί σε βάρος της περιουσίας ενός εν δυνάμει χρεοκοπημένου κράτους ή ήταν τόσο ισχυρός ο ιδεολογικός τους προσανατολισμός, που τους απέτρεπε από κάθε κίνηση υπέρ επιλεγμένων ιδιωτικοποιήσεων, σε υψηλή όμως τιμή στο χρόνο που έπρεπε;

Και αν δεν το έβλεπαν, γιατί δεν αφουγκράζονταν τον περίγυρό τους; Να υπενθυμίσουμε, εκτός των άλλων, την έκθεση του 1986, του Δημ. Χαλικιά Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, όπως και τις επισημάνσεις του ΔΝΤ, προς την Ελληνική κυβέρνηση εκείνης της εποχής, δυο κείμενα που σκιαγραφούσαν την πορεία προς την καταστροφή, από τότε, γραμμένη με πολύ μελανά χρώματα.

Όλοι τους, μάλλον αδαείς, αναποτελεσματικοί ή προκλητικά διεφθαρμένοι, γλωσσολάγνοι, επιτήδειοι πολιτικοί, έπαιξαν το παιγνίδι τους στο όνομα ενός χρυσοφόρου σοσιαλισμού ή ενός κρατικοδίαιτου φιλελευθερισμού, με ισοδύναμα αποτελέσματα.

Ο Στίγκλιτζ, σε μια του παράγραφο τα είπε όλα. Βέβαια, αναφερόμενος στη μίζα του 10%, είχε κατά νου χώρες, με πολιτικούς που διακρίνονται για το «μέτρο της δωροδοκίας».

Αν είχε κατά νου την Ελλάδα, ενδεχομένως, το ποσοστό αυτό να το ανέβαζε ολίγον έως πολύ, έχοντας υπόψη τη θέση της χώρας μας στην κλίμακα της διαφθοράς και τα παράξενα ποσοστά της μίζας που, ανυπόστατες φήμες, τα ανεβάζουν σε υψηλότερα νούμερα. Να υπενθυμίσουμε ότι το πολιτικοπατριωτικό κατεστημένο που αδιαλείπτως κυβερνά από το 1980, «ανέδειξε» τη χώρα σήμερα ως την 80^η πιο διεφθαρμένη του πλανήτη.

Επώνυμη καταγγελία για τα καρτέλ και κάποιο σχετικό νομοσχέδιο...

Ένα αποκαλυπτικό βίντεο προτείνει να δουν οι καταναλωτές, ο βιβλιοπώλης και μέλος του δ.σ. του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΕΑ) και συντονιστής της Επιτροπής για θέματα Ανταγωνισμού του ΕΕΑ, κ. Γιώργος Φλωράς. 

Το βίντεο διαρκεί 40’ και αξίζει να το δει ο κάθε ευαισθητοποιημένος ή μη πολίτης. Ο κ. Φλωράς σημειώνει: 

«Το ΔΝΤ, για μια ακόμα φορά, παρατήρησε ότι ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις πέφτουν, οι τιμές των προϊόντων παραμένουν ψηλά. Αιτία: η έλλειψη ανταγωνισμού, δηλαδή με απλά λόγια τα ΚΑΡΤΕΛ. Το γνωρίζει η πολιτική ηγεσία; Φυσικά το γνωρίζει. Και γιατί δεν αντιδράει; Εσείς γιατί λέτε;». Και συμπληρώνει: 

«Το βίντεο αφορά το νομοσχέδιο για τις αποζημιώσεις των θυμάτων των καρτέλ που ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ μετά από παρεμβάσεις των εκπροσώπων των καρτέλ. ΑΦΟΥ ΤΟ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ. Η κ. Κατσέλη ήθελε, κάποιος πάνω από την κ. Κατσέλη (ενδεχομένως το γραφείο του Πρωθυπουργού) της επέβαλε να το εξαφανίσει. Και φυσικά εκείνη το δέχτηκε και έγινε έτσι συνένοχη στην συνέχιση της κλοπής του ελληνικού λαού. Φυσικά κανείς επόμενος υπουργός (Χρυσοχοίδης, Χατζηδάκης) δεν προώθησε το έτοιμο νομοσχέδιο στην Βουλή. Γιατί άραγε;».

 

"Die Welt": "Αυτά που αποκρύπτουν οι στατιστικές για την Ελλάδα"

Πηγή: 

Deutsche Welle

"Αυτά που αποκρύπτουν οι στατιστικές για την Ελλάδα", είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της Wall Street Journal που αναδημοσιεύει στην ηλεκτρονική της έκδοση η γερμανική Die Welt:
''Oι επίσημοι αριθμοί για την ελληνική οικονομία αποτυπώνουν μια καταστροφική εικόνα: έξι χρόνια ύφεσης, ένας στους τέσσερις Έλληνες άνεργοyς, το χρέος μειώνεται στο ελάχιστα. Εντούτοις πρόκειται μόνο για τη μισή αλήθεια''
Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι υπάρχουν αρκετά ενθαρρυντικά μηνύματα, με σημαντικότερο την σταθερή πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, κάτι "που περίμεναν οι λιγότεροι μετά από δυο συναισθηματικά φορτισμένες εκλογικές αναμετρήσεις. Πρόσφατα μάλιστα η κυβέρνηση κατάφερε να περάσει χωρίς κανένα πρόβλημα ένα νόμο που προβλέπει απολύσεις στο δημόσιο".
Ως ελπιδοφόρα μηνύματα αξιολογεί η εφημερίδα επίσης την άνοδο του δείκτη οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα, την επίσπευση των μεταρρυθμίσεων με αφορμή την πώληση του ΟΠΑΠ, την επιστροφή καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες αλλά και το γεγονός ότι το ελληνικό κράτος έχει αρχίσει να ρυθμίζει τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του προς τους ιδιώτες.
"Η πραγματική δοκιμασία όμως επίκειται: εάν η χώρα μπορέσει να υλοποιήσει το πρόγραμμα εξυγίανσης, τότε υπάρχει το ενδεχόμενο νέας ελάφρυνσης από το χρέος. Το ΔΝΤ τάσσεται ήδη υπέρ, οι σύνθετοι πολιτικοί συσχετισμοί δυνάμεων στην ευρωζώνη όμως, δείχνουν ότι αυτό θα αργήσει ακόμη. Σε γενικές γραμμές πάντως η Ελλάδα θέτει τα θεμέλια τόσο για την ανάπτυξη όσο και για λιγότερα χρέη. Εάν επιτύχει και στα δύο, τότε αυτό θα ήταν μια εκ βάθρων αλλαγή»"...

Χριστός Ανέστη!

Τότε στου Ζωγράφου, το Πάσχα φορούσαμε άσπρα σοσόνια!

Το Πάσχα στην Αθήνα του άλλοτε - την «πικρή» δεκαετία της μετανάστευσης και την επόμενη «χρυσή» του '60 - δεν είχε καμμία σχέση με αυτό που υποτυπωδώς γιορτάζουμε σήμερα - ακόμη και από θρησκευτικής απόψεως...

Τότε οι γειτονιές ήταν ήσυχες, γιατί δεν υπήρχε ηχορρύπανση. Ο ένας βρισκόταν πιο κοντά στον άλλον, γιατί δεν είχαμε όλοι τηλέφωνα. Τα σπίτια είχαν κήπους, γιατί δεν είχαμε πολυκατοικίες. Κάθε δρόμος είχε τις ακακίες του, τις νεραντζιές του και μοσχοβολούσαν οι πασχαλιές, οι πανσέδες, οι βιολέτες, γιατί δεν είχαμε όλοι αυτοκίνητα...

Ήταν μία Αθήνα, λίγο πιό ανθρώπινη. Ένας λαός στερημένος, που μόλις είχε βγάλει έναν πόλεμο, μία Κατοχή και έναν εμφύλιο. Που έβλεπε την ανέχεια να διώχνει τα παιδιά του και να τα στέλνει να δουλέψουν στις στοές των ορυχείων του Σαάρ και στις γερμανικές φάμπρικες ...

«Θα φύγω μανούλα - μην κλάψεις για μένα» και η φωνή του Καζαντζίδη να ζωγραφίζει τη γκρίζα και θυμωμένη Αθήνα, που έσκαγε το χαμόγελό της μόνο Λαμπρή και Πρωτομαγιά.

Ήταν οι δύο εαρινές παρενθέσεις, με το Πάσχα να μην είναι μία σκέτη γιορτούλα για τσάρκες στα μπαράκια τής Μυκόνου και με την Πρωτομαγιά να μην είναι αργία, αλλά απεργία!

Τότε το Πάσχα είχε χρώμα από Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και το ραδιόφωνο μεγαλοβδομαδιάτικα έπαιζε πένθιμα κλασσικά και δεν μας ενοχλούσε... Τηλεοράσεις δεν είχαμε και τα Πάθη τα βλέπαμε στον εξώστη του «Άδωνι», με μιά δραχμή πασατέμπο και πίνοντας «Ταμ Ταμ»!

Σε αυτή την Αθήνα της ανέχειας και της μιζέριας, των «κοινωνικών φρονημάτων» και του αυταρχισμού, με τα συλλαλητήρια, το 1-1-4 και τις πορείες Ειρήνης, με το παρακράτος και τους σηκωμένους γιακάδες, όταν ξεπρόβαλε το Πάσχα, ο κοσμάκης έπαιρνε μιάν ανάσα και έλεγε «Χριστός Ανέστη» - «Αληθώς ο Κύριος»...

Τότε το Ελληνικό Πάσχα, ήταν περισσότερο ελληνικό και είχε την προετοιμασία του - και πάντα με την συνταγή της... γιαγιάς!

Πριν το Σάββατο του Λαζάρου είχαν γίνει όλες οι δουλειές στο σπίτι μέσα κι έξω, με πλύσιμο της αυλής, του πεζοδρομίου - ακόμη και του... οδοστρώματος!

Η Μεγάλη Δευτέρα και η Μεγάλη Τρίτη, ξημέρωναν με ευωδίες από την κουζίνα, αφού οι μαμάδες, έφτιαχναν τα κουλουράκια και τα τσουρέκια.

Μέχρι τη Μεγάλη Τετάρτη, είχαμε πάει με τους μπαμπάδες στα εμπορικά, για να πάρουμε άσπρα παπούτσια για να τα φορέσουμε με τα... «καλά» μας, το πρωί της Κυριακής του Πάσχα!

Την Μεγάλη Πέμπτη οι μαμάδες έβαφαν τα αυγά και τα πιτσιρίκια έτρεχαν στα ψιλικατζίδικα για να διαλέξουν τις χαλκομανίες που θα κολλούσαν στα κελύφη. Άλλοι μάζευαν φυλλαράκια και τα έβαζαν πριν το βράσιμο για την βαφή. Μετά τα ξεκολλούσαν και ήταν έτοιμο το σχέδιο!

Η Μεγάλη Παρασκευή, ήταν «νεκρή» μέρα. Συννεφιασμένη και με δάκρυα ο ουρανός. Δεν στρώναμε τραπέζι, δεν τρώγαμε λάδι και από το απόγευμα στην εκκλησία - όπως το ίδιο γινόταν και όλες τις προηγούμενης μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας. Ήταν η μέρα του Επιτάφιου, που τον στόλιζαν ξενυχτώντας τα κορίτσια.

Όταν έφευγε η μέρα, σταματούσε η βροχή, ξάνοιγε ο ουρανός και το φως των αστεριών έφερνε την ώρα της περιφοράς του Επιταφίου. «Ω, γλυκύ μου έαρ - γλυκύτατόν μου τέκνον...». Οι μεγάλοι μ' ένα κερί στο χέρι και οι μικροί με ένα «φαναράκι» ακολουθούσαμε τον Επιτάφιο. Άλλοι έψελναν κι άλλοι κουτσομπόλευαν! Σε κάθε σταυροδρόμι στάση και άντε πάλι η περιφορά - με τους προσκόπους σε φάλαγγα κατ' άνδραν εκατέρωθεν της πομπής και με τα κοντάρια τους στο «υπό μάλης»...

Τα στομάχια είχαν αρχίσει να γουργουρίζουν και αφού λέγαμε ότι περνούσε η μέρα, όλο και κάποιο μαλάκιο ή γαριδούλα θα γινόταν βορρά του κάθε νηστεύσαντα, αλλά... έχοντα!

Το Μεγάλο Σάββατο ξημέρωνε και «εύρισκε» τις λευκές λαμπάδες πάνω στο κομοδίνο. Οι μπαμπάδες πήγαιναν στην κεντρική αγορά για το αρνί και τα άλλα συνοδευτικά, οι μαμάδες στο σπίτι για τις δέουσες προετοιμασίες και τα παιδιά στο πώς θα βουτήξουνε κανένα κουλουράκι αμμωνίας!

Τα «τριγωνάκια», οι «γουρούνες» και οι κάθε είδους «τρακατρούκες», έκαναν την Ανάσταση προκαταβολικά! Ένα κλειδί πόρτας δωματίου (με τρύπα), που το γέμιζε με ξυμένα σπίρτα, μία πρόκα και ένα σχοινί, αποτελούσαν για τον Νίκο Μπούζα, τα «εγκληματικά» συστατικά για μια πολύ απλή «τρομοκρατική» ενέργεια! «Μπαμ!» και τα περιστέρια εγκατέλειπαν το καμπαναριό του Αγίου Θεράποντα! Κι ο κυρ-Αλέκος από απέναντι, έκανε τις συστάσεις του...

Πιο διακριτικοί ο Άρης ο Σισμάνης, ο Στέλιος ο Πολίτης κι εγώ, που πηγαίναμε πίσω από το ανεγειρόμενο τότε Πολυτεχνείο και προβαίναμε σε... εκτοξεύσεις πυραύλων, με κύριο καύσιμο την... ασετιλίνη! Ανάβαμε το φυτίλι και τρέχαμε να κρυφτούμε... Ωραίες πτήσεις!

Το απομεσήμερο και το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου, ήταν αρκετά ήσυχο στις γειτονιές της Αθήνας, αφού οι πιτσιρικάδες είχαν μαζευτεί για «υποχρεωτική» ξεκούραση λόγω του «Χριστός Ανέστη»! Όμως, δεν συνέβαινε το ίδιο για τους εργαζόμενους, καθώς τότε οι «τυχεροί» δούλευαν μέχρι το μεσημέρι και οι υπόλοιποι (μπακάλικα, μανάβικα, κρεοπωλεία κ.ά.) μέχρι και το βράδυ. Ίσα που προλάβαιναν την Ανάσταση...

Κατά τις 11, οι Αθηναίοι ξεπόρτιζαν οικογενειακώς με κατεύθυνση την εκκλησία της ενορίας τους. Βέβαια, οι περισσότεροι έφταναν στην εκκλησία στο... «παραπέντε» - ένα... «έθιμο» που διατηρείται μέχρι και σήμερα!

Όλοι κρατούσαν τις άσπρες λαμπάδες τους και τα κορίτσια τις είχαν στολισμένες με μεταξωτές κορδέλες. Τότε υπήρχε λίγο φινέτσα στον Έλληνα και λαμπάδες με τα «σφουγγαράκια» και τα «διαολάκια» δεν υπήρχαν...

Με το... «Δεύτε λάβετε Φως» του παπά-Νικόλα, γινόταν χαμός ποιός θα πρωτανάψει. Ταυτόχρονα άρχιζαν οι... βομβαρδισμοί. Κι όταν ακουγόταν το «Χριστός Ανέστη», με το πρώτο «Χρ...» έπεφτε το φιλί της Αγάπης, τσουγκρίζανε τα κόκκινα αυγά και με τρόπο αρχίζαμε να αποχωρούμε... Κι ο παπάς φώναζε «Μη φεύγετε ακόμη! Λίγο ησυχία! Η Λειτουργία της Αναστάσεως δεν ετελείωσε!». Κάθε χρόνο το ίδιο έλεγε...

Τα πολύχρωμα βεγγαλικά φώτιζαν τον ουρανό του Ζωγράφου - αυτής της ήσυχης αθηναϊκής περιοχής, στα χρόνια του δήμαρχου Γρηγορίου Κουσίδη, του δάσκαλου Νικόλαου Μπραούζη και του κυρ-Μέμμου του περιπτερά...

Το πρωΐ της Λαμπρής, όλοι μας φορούσαμε τα καλά μας και με... σήμα κατατεθέν το άσπρο παπούτσι με το άσπρο σοσόνι! Τα αρνιά στις σούβλες, τα πικ-απ στις αυλές και τα πιτσιρίκια στους δρόμους, για να σπάνε τα αυγά, μέχρι να έρθει η ώρα του μεγάλου γλεντιού, που «έβαφε» τις γειτονιές «γαλανόλευκες». Από εδώ ν' ακούς δημοτικά, απ' απέναντι «άσ' τα τα μαλλάκια σου» και πιο κάτω ο Μπιθικώτσης να λέει «κάντε υπομονή»...

Το αθηναϊκό Πάσχα του άλλοτε, είχε «χρώμα» και «γεύση». Μπορεί να μην ήταν με νταούλια και κλαρίνα, αλλά σίγουρα δεν έψηνες το αρνί βλέποντας κάποιο... ριάλιτυ! Το έθιμο κάπως λειτουργούσε, καθώς τότε ήξεραν ότι: Ελληνικό Πάσχα χωρίς... Παπαδιαμάντη κι... άσπρο σοσόνι δεν γίνεται! Σήμερα τι κάνουμε...

«Αι γενεαί πάσαι» από τον πρωτοψάλτη Νίκο Αμοργιανό

Οι... καναπέδες "πληρώνουν" τις καταδίκες μας από το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων!

Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε, με απόφαση του, την Ελλάδα, για παραβίαση του δικαιώματος στην ελευθερία και την ασφάλεια, στην περίπτωση του ανήλικου Αλβανού υπηκόου Μπαρζιαμάζ, ο οποίος συνελήφθη τον Απρίλιο του για παράνομη είσοδο στην Ελλάδα και για το γεγονός ότι δεν είχε στην κατοχή του νόμιμη άδεια διαμονής στη χώρα, παρέμεινε κρατούμενος για τρεις ημέρες και η απέλαση του αποφασίσθηκε, χωρίς να του δοθεί το δικαίωμα αμφισβήτησης της νομιμότητας της κράτησης του.
Το Δικαστήριο, αποδεχόμενο τους ισχυρισμούς του, καταδίκασε την Ελλάδα και την υποχρέωσε να του καταβάλλει 2.000 ευρώ αποζημίωση για ηθική βλάβη.
Με άλλη απόφαση, το Δικαστήριο καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 3 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με το οποίο απαγορεύεται η απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση, στην περίπτωση του Γεωργιανού υπηκόου Κετεβάν Τσχαρτισχβίλι, ο οποίος είχε υποστεί κακομεταχείριση από τις ελληνικές αρχές, κατά τη διάρκεια της κράτησης του μέχρι να απελαθεί.
Ο Τσχαρτισχβίλι είχε υποβάλει επανειλημμένα αιτήματα στις ελληνικές δικαστικές αρχές, προκειμένου να αμφισβητηθεί η συνεχιζόμενη κράτηση του, αλλά, όπως επισημαίνεται στην απόφαση του Δικαστηρίου, αυτά απορρίφθηκαν συστηματικά.
Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο οποίο προσέφυγε διαμαρτυρόμενος για τις συνθήκες κράτησης του, τον δικαίωσε, καταδικάζοντας την Ελλάδα και υποχρεώνοντας την να του καταβάλλει 8.000 ευρώ για ηθική και υλική βλάβη.
>>> Αυτά τα συνολικά 10.000 ευρώ των αποζημιώσεων, από πού θα εκταμιευθούν; Από το Δημόσιο; Δηλαδή, φταίω εγώ και ο πιτσιρικάς απέναντι, που δεν έτυχαν της κατάλληλης υποδοχής οι δύο αλλοδαποί; Όσο διατηρείται αυτή η "συνήθεια", να βρίσκονται στο απυρόβλητο και... απειρόβλητο οι κρατικοί υπάλληλοι που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, τότε ας μην ασχολούμαστε με οργάνωση του Δημοσίου και με διαβουλεύσεις... Να γίνει τάχιστα έρευνα και να αποδοθούν οι ευθύνες σ' εκείνους που πραγματικά ευθύνονται. Ρομαντική... η άποψη, αλλά είναι κρίμα να πληρώνουν πάντα όσοι δεν ευθύνονται, για τον μοναδικό λόγο επειδή βαριώνται να σηκωθούν από τους καναπέδες τους! 

ΖΗΤΩ η εργατική Πρωτομαγιά και ημέρα μνήμης του αείμνηστου αγωνιστή Αλέκου Παναγούλη!

Ήταν ξημέρωμα Πρωτομαγιάς του 1976, όταν ο ανεξάρτητος βουλευτής και αρχηγός της ΕΔΗΝ, Αλέξανδρος Παναγούλης, έπεφτε θύμα τροχαίου. Και από τότε η 1η Μαΐου για κάθε ΕΔΗΝίτη (της νεολαίας της ΕΔΗΚ, του κόμματος από το  οποίο είχε παραιτηθεί!), δεν είναι μόνον η Εργατική Πρωτομαγιά, αλλά και η Πρωτομαγιά του διαρκούς αγώνα για τη Δημοκρατία, όπως την «δίδαξε» ο Αλέκος.

«Υπόσχεση» τιτλοφόρησε το παρακάτω ποίημά του ο Αλέκος, το οποίο έγραψε τον Φεβρουάριο του 1972 στις Στρατιωτικές Φυλακές του Μπογιατίου.

Τα δάκρυα που στα μάτια μας

θα δείτε ν' αναβρύζουν

ποτέ μην τα πιστέψετε

απελπισιάς σημάδια.

Υπόσχεση είναι μοναχά

γι' Αγώνα υπόσχεση...

Σήμερα στις 12 μ. τελείται το Μνημόσυνο του Αλέκου, επί του τάφου του στο Α' Νεκροταφείο. Όλοι εκεί, με ένα τριαντάφυλλο για συμβολισμό κι ένα κεράκι για την ψυχή του...