Ο Θ. Μαλκίδης για τα 95 χρόνια της ελεύθερης Θράκης ΜΑΣ

Μία ενδιαφέρουσα ομιλία-"μάθημα" για την παραμελημένη Θράκη ΜΑΣ, έκανε ο καθηγητής Θεοφάνης Μαλκίδης, στον Μητροπολιτικό Ναό της Παναγίας της Ελευθερώτριας του Διδυμότειχου. 
Η ομιλία έχει μαγνητοσκοπηθεί και βρίσκεται στο www.youtube.com/watch?v=HJAMd-jV4wg. Παρακάτω κάποια βασικά σημεία της ομιλίας του Θ. Μαλκίδη. 
Σημειώνεται δε, ότι Θεοφάνης Μαλκίδης την Δευτέρα θα δώσει διάλεξη στο Πνευματικό Κέντρο του Ασπρόπυργου με θέμα σχετικό με την Γενοκτονία

Μεταξύ άλλων ο Θ. Μαλκίδης, είπε:

1. Η κατοχή και η απελευθέρωση

Η μακραίωνη κατοχή της Θράκης από τους Οθωμανούς - Τούρκους αντικαταστάθηκε από τη βουλγαρική κατοχή, η οποία διήρκεσε καθ΄ όλη τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Την ίδια περίοδο υλοποιούνταν οι διωγμοί των Ελλήνων της ανατολικής Θράκης από τους Νεότουρκους, ενώ το βουλγαρικό ενδιαφέρον για την περιοχή δεν σταμάτησε ακόμη και μετά τα νέα δεδομένα που δημιουργήθηκαν μετά τη λήξη της παγκόσμιας σύρραξης. Αυτά τα δεδομένα δημιούργησαν τις συνθήκες για τα στρατεύματα της Αντάντ (Entente) να καταλάβουν τη Δυτική Θράκη το Μάιο του 1919, όταν και επιβλήθηκε η «Διασυμμαχική Κατοχή της Θράκης». Μάλιστα στις στρατιωτικές της αρχές είχαν απευθυνθεί και μουσουλμάνοι βουλευτές της περιοχής οι οποίοι τόνιζαν ότι «κατάληψις της Δ. Θράκης θα έθετε τέρμα εις τα δεινά μας… ευχής έργον θα ήτο εάν τα ελληνικά στρατεύματα συμμετείχον της καταλήψεως ταύτης, δεδομένου ότι οι Έλληνες ευρισκόμενοι εν Θράκη υφίστανται τα αυτάς με ημάς αγριότητας… των Βουλγάρων».
Με την προσπάθεια του Χαρίσιου Βαμβακά , πρώην μέλους του οθωμανικού κοινοβουλίου αποτράπηκε η αυτονόμηση της διασυμμαχικής Θράκης, όπως επεξεργαζόταν οι Βούλγαροι αλλά και το νέο κατεστημένο στο οθωμανικό κράτος, οι Kεμαλικοί, οι οποίοι συνέχιζαν το έργο της Γενοκτονίας εναντίων των Ελλήνων. Η προσπάθεια του Χ. Βαμβακά είχε και την υποστήριξη των των Ελλήνων της Θράκης, οι οποίοι άρχιζαν να επιστρέφουν στις εστίες τους και με κάθε ευκαιρία τόνιζαν την ελληνικότητα της περιοχής.
Το 1920 η (Δυτική) Θράκη θα απελευθερωθεί από τον ελληνικό στρατό, με επικεφαλής τον αντιστράτηγο Εμμ. Ζυμβρακάκη, ο οποίος πέτυχε να προωθηθεί και να καταλάβει ολόκληρη και σχεδόν την (Ανατολική) Θράκη, φτάνοντας μέχρι το Κάραγατς, προάστιο της Αδριανούπολης, καθώς και ολόκληρη τη δεξιά πλευρά του Έβρου. Με την υπογραφή το 1920 της συνθήκης των Σεβρών, η Ελλάδα πήρε την Ανατολική Θράκη μέχρι την Τσατάλτζα σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη και τη χερσόνησο της Καλλίπολης. Επίσης πήρε την Ίμβρο και Τένεδο καθώς και τη Σμύρνη με ολόκληρη την περιοχή της. 

2. Η εγκατάλειψη

Η άνοδος του εθνικιστικού κινήματος του Μουσταφά Κεμάλ δημιούργησε νέα δεδομένα και στη Θράκη, ενώ οι ραγδαίες εξελίξεις στο Μικρασιατικό μέτωπο, η αλλαγή των προσανατολισμών και της πολιτικής έναντι των Κεμαλικών από τις μεγάλες δυνάμεις, είχαν σαν αποτέλεσμα να υπογραφεί η συνθήκη ανακωχής των Μουδανιών, με την οποία ο ελληνικός στρατός διατάχθηκε να εκκενώσει όχι μόνο την Ιωνία, όπου εκεί πλέον γραφόταν ο τραγικός επίλογος μιας παρουσίας πολλών αιώνων, αλλά μέσα σε 15 μέρες και την Ανατολική Θράκη εκεί όπου υπήρχαν μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις του και εύρωστο ελληνικό στοιχείο.
Το στρατηγείο της στρατιάς Θράκης έφυγε από τη Ραιδεστό και εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη την 9/10/1922. Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1922 ο αναπληρωτής του γενικού διοικητή Θράκης Κ. Γεραγάς ανέλαβε και επίσημα να συντονίσει το έργο του ξεριζωμού του Ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης, που αφορούσε πάνω από 200.000 άτομα.
Μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου του 1922 είχαν εκκενωθεί ιστορικά κέντρα της Ανατολικής Θράκης, η Σηλυβρία, η Ηράκλεια, η Ραιδεστός, τα Γανόχωρα, οι Σαράντα Εκκλησιές, η Αδριανούπολη. Ένα μήνα αργότερα, το Νοέμβριο του 1922, έφευγαν και οι 25.000 Έλληνες της Καλλίπολης, ενώ το ελληνικό στοιχείο της Τσατάλτζας και ένα μεγάλο ποσοστό του νομού της Κωνσταντινούπολης αναχώρησε το 1924, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από την ελληνοτουρκική συνθήκη ανταλλαγής των πληθυσμών.
Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ ανταποκριτής τότε στην περιοχή γράφει τα εξής: «Σε μια συνεχή, εξαντλητική πορεία, οι Χριστιανοί της Ανατολικής Θράκης έχουν κατακλύσει τους δρόμους που οδηγούν στη Μακεδονία… Μόνο από την Ανατολική Θράκη πρέπει να απομακρυνθούν 250.000 χριστιανοί πρόσφυγες… Η μεγαλύτερη ομάδα διαβαίνει του ποταμό Έβρο (Μαρίτσα) από την Αδριανούπολη και είναι μήκους 20 μιλίων. Είκοσι μίλια αραμπάδες, που τους σέρνουν αγελάδες και βόδια με λασπωμένα πόδια, ενώ δίπλα τους βαδίζουν εξαντλημένοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά... Εγκατέλειψαν όλοι τα σπίτια τους, τα χωριά και τα χωράφια τους και προστέθηκαν στο ποτάμι των προσφύγων μόλις έμαθαν ότι έρχονται οι Τούρκοι... Πρόκειται για πορεία προς το άγνωστο σιωπηλών ανθρώπων…».
Λίγο αργότερα στη Λωζάννη θα γραφτεί ο επίλογος της (ανατολικής) Θράκης όταν ο Βενιζέλος θα δεχθεί την πρόταση των Τούρκων την περιοχή “μεταξύ των ποταμών Άρδα και Μαρίτσα τρίγωνον μετά της πόλεως του Κάραγατς”.

3. Η δολοφονία της Μνήμης της Θράκης και η ΕπαναΘρακοποίησή μας

Από το 1920 και το 1922 πέρασε, ένας σχεδόν αιώνας αφωνίας και σιωπής. Ένας αιώνας από τότε που χιλιάδες άνθρωποι, οι γονείς μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, άφησαν τις οικίες τους, τα εκπαιδευτήρια, τους χώρους λατρείας τους, τους τάφους τους, αυτά που είχαν οικοδομήσει, οι δικοί τους πρόγονοι, αιώνες πριν. 
Οι Θρακιώτες της Σηλυβρίας, της Ραιδεστού, της Μακράς Γέφυρας, των Μαλγάρων, των Σαράντα Εκκλησιών, της Αδριανούπολης ξεριζώθηκαν, όπως ξεριζώθηκαν λίγα χρόνια πριν οι συμπατριώτες τους από την Αγχίαλο, τη Σοζώπολη, τη Βάρνα, τον Πύργο, τη Φιλιππούπολη. Και έμειναν οι Θρακιώτες χωρίς Θράκη, να κοιτούν πληγές, να μετρούν τις απώλειες και να ψάχνουν τους αγνοούμενούς τους. Κορυφαία στιγμή του ξεριζωμού η φυγή από την Αδριανούπολη, το Κάραγατς και τα χωριά της περιοχής. Τότε που οι Αδριανουπολίτες θυσιάστηκαν για να σωθεί η Ελλάδα. Η νέα, όπως το συνθετικό στην ονομασία πριν από πολλές πόλεις και χωριά των Θρακών στην Ελλάδα, Ιφιγένεια, ήταν η Αδριανούπολη. Μία Ιφιγένεια που έσωσε την Ελλάδα του 1922. Κάθε προσπάθεια, κάθε αναφορά, στην ιδιαίτερη μας πατρίδα, τη Θράκη, είναι μία ψηφίδα για να σχηματιστεί ξανά το ψηφιδωτό που καταστράφηκε το 1922. Το ψηφιδωτό το οποίο προσπαθούν θεσμοί, πρόσωπα, σύλλογοι να συνθέσουν ξανά, για να επανέλθουν οι μνήμες, οι εικόνες, οι μυρωδιές. Κάθε αγώνας για τη Θράκη είναι αναμφισβήτητα απαραίτητος, αφού μετά από χρόνια στο παρασκήνιο, αναδεικνύονται παλιά αλλά όχι ξεχασμένα και φέρνει στο πεδίο της σκέψης μας την καταγωγή μας, την κληρονομιά μας. Αυτήν που δεν πρέπει να παραδώσουμε ακόμη μία φορά, την ώρα που οι θύτες προκαλούν ζώντες και κεκοιμημένους με τις γνωστές αναφορές για τη Θράκη. 
Όπως έγραφε ο Τσέχος συγγραφέας Μίλαν Κούντερα, «η πάλη του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι η πάλη της μνήμης κατά της λήθης». Η μεγαλύτερη συνεισφορά και συμβολή μας για τη Θράκη, είναι η ανάκτηση της μνήμης και της ταυτότητάς μας που δημιουργεί συνθήκες για την αλήθεια, δηλαδή τη μη λήθη, είναι η επανΘρακοποίησή μας.Το οφείλουμε σε ζώντες και σε κεκοιμημένους.

*Ο Θ. Μαλκίδης είναι απόγονος διασωθέντων της Γενοκτονίας, με καταγωγή από την Αδριανούπολη, συγγραφέας του βιβλίου Θρακικός Ελληνισμός: Ιστορική Ταυτότητα και Γενοκτονία http://malkidis.blogspot.gr/2009/08/blog-post_1581.html

Το Λαϊκό Κόμμα απορρίπτει το Σχέδιο Γιουνκέρ για τους οικονομικούς μετανάστες

Θεωρούνται… αποκλειστική αρμοδιότητα του Νότου!

Εξελίξεις στο θέμα του μεταναστευτικού αναμένεται να υπάρξουν την Τετάρτη, καθώς κεντρικές και βόρειες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τίποτα δεν δέχονται το Σχέδιο Γιουνκέρ, για την υποδοχή των παράνομων μεταναστών βάσει ποσοστώσεων που θα προκύπτουν από το ΑΕΠ, τον πληθυσμό, το ποσοστό ανεργίας και τον αριθμό των προσφύγων σε κάθε ευρωπαϊκό κράτος.

Με το σχέδιο τού επικεφαλής της Κομισιόν, για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη από χώρες της Αφρικής και της Ασίας, αρκετά κράτη της ΕΕ δεν συμφωνούν με τις θέσεις του Ζαν-Κλωντ Γιουνκέρ περί αλληλεγγύης και ανοίγματος νόμιμων οδών για την οικονομική μετανάστευση, επιθυμώντας μάλιστα το συγκεκριμένο ζήτημα να… παραμείνει αποκλειστική αρμοδιότητα του Νότου! Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ο Γερμανός Μάνφρεντ Βέρνερ, δήλωσε, υπό τύπον προειδοποίησης: «Απορρίπτουμε αυτήν την προσέγγιση, επειδή θα διογκώσει το πρόβλημα»…

Μετά από αυτά τα δεδομένα, η μεθαυριανή συνάντηση των Βρυξελλών, γι’ αυτό το φλέγον ζήτημα, αναμένεται να δημιουργήσει «καταστάσεις» και οπωσδήποτε ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσιάσουν οι θέσεις των εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου…

Η δε στάση που φαίνεται ότι θα τηρήσει ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, δεν αποκλείεται να δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα στις σχέσεις των μελών του κόμματος, καθώς η θέση του Μάνφρεντ Βέρνερ, είναι καθαρά κατά των ομοϊδεατών του της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Μάλτας.

Όμως, αυτή η διαφωνία των κρατών-μελών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης με το Σχέδιο Γιουνκέρ, ίσως ενισχύσει την άποψη ότι χρειάζεται κάποια «διορθωτική» για την περιβόητη συμφωνία «Δουβλίνο-ΙΙ»…

Η συμβολή των Θρακών, Ποντίων και Μικρασιατών στην Επανάσταση του 1821

Η σφαγή της Σαμοθράκης (Σεπτέμβριος, 1821)

Παρά το γεγονός ότι η συμβολή των Θρακών, των Ποντίων και των Μικρασιατών στην εθνική παλιγγενεσία, στην επανάσταση του 1821, είναι εξίσου σημαντική με τα άλλα κομμάτια του ελληνικού λαού, εντούτοις, λόγοι που συνδέονται με ξένα συμφέροντα και επιδιώξεις και ελλαδικές προτεραιότητες περιθωριοποίησαν και αυτήν την παράμετρο.

Του

καθ. Θεοφάνη Μαλκίδη 

Δεν έχει μέχρι σήμερα αξιολογηθεί η προσφορά των Ελλήνων της Ανατολής στον αγώνα του 1821. Η επίσημη και η σχολική ιστορία τίποτε δεν αναφέρει για ενεργό συμμετοχή του Θρακικού, Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού στον αγώνα της Ανεξαρτησίας. Αναφέρει ελάχιστα μόνο για τους διωγμούς του ελληνικού στοιχείου στο χώρο της Ανατολής, παρόλο που και στη μία και στην άλλη περίπτωση και ενεργητική συμμετοχή των Ελλήνων υπήρξε στην Επανάσταση και μεγάλες ήταν οι θυσίες του Θρακικού, Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Το 1814 όταν ιδρύεται η Φιλική Εταιρεία στην Οδησσό, η πόλη κατοικείται από 4000 Έλληνες, εκ των οποίων το 80% είναι Πόντιοι. Μεταξύ των μυημένων, φαίνεται να συμπεριλαμβάνονταν και κρυπτοχριστιανοί, ενώ σημαντική εκπρόσωπος της Ποντιακής συμμετοχής υπήρξε η οικογένεια των Yψηλαντών, η οποία θυσίασε θέσεις, πλούτο, καριέρα για να μπει μπροστά στον αγώνα της Ελευθερίας. 

Με την ανάληψη της αρχηγίας της Φιλικής Εταιρείας ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, περνάει τον Προύθο στις 22 Φεβρουαρίου 1821 και υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας στις 24 Φεβρουαρίου , εκδίδοντας την προκήρυξη της Επανάστασης με τον τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος».

Πολλοί συμμετείχαν στη Φιλική Εταιρεία και πολλοί νέοι από την Θράκη, τον Πόντο, τη Μικρά Ασία κατατάχθηκαν στον Ιερό Λόχο του Πόντιου, Θρακιώτη και Κωνσταντινουπολίτη Αλέξανδρου Υψηλάντη, συμβάλλοντας στην στελέχωσή του.

Η αποφασιστική συμβολή του κινήματος του Αλέξανδρου Υψηλάντη στην επιτυχία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821αναγνωρίζει και καταγράφει, μεταξύ άλλων, ο εκ σύγχρονος της επαναστάσεως ιστορικός Ηλίας Φωτεινός «Τα εν τη Βλαχία της Ελληνικής Επαναστάσεως πράγματα συνήργησαν τα μέγιστα δια την προκείμενην υπόθεσιν της Ελλάδος με τον διασκορπισμόν τόσων μυριάδων Τούρκων, οι οποίοι ημποδίσθησαν απασχολούμενοι εν αυταίς ταις επαρχίαις της Μολδοβλαχίας δύο ολόκληρα έτη και με τον περισπασμόν αυτόν δεν έλαβον ευκαιρίαν του να επιπέσωσιν ομοθυμαδόν εις την εν Ελλάδι εκραγείσαν επνάστασιν.» Ο Ιωάννης Φιλήμων, ιστορικός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 γράφει σχετικά: « Εάν ο Υψηλάντης κατέβαινεν εις την Ελλάδα και εκείθεν εκήρυττε την επανάστασιν, ανεπίδεκτον εστίν πάσης αμφιβολίας, ότι θα κατεπνίγετο αύτη παρά των Τούρκων μόλις γενομένη...»

Ένας από τους Ιερολοχίτες που επέζησε από τη μάχη στο Δραγατσάνι ήταν ο Κωνσταντίνος Ξενοκράτης που γεννήθηκε στο Σαμάκοβο το 1803 και εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι. Εκεί απέκτησε μεγάλη περιουσία και διέθεσε μεγάλο μέρος της στην ίδρυση ελληνικών σχολείων στην γενέτειρά του, στη Βιζύη και το Μεσολόγγι (Ξενοκράτειο Παρθεναγωγείο), ενώ μαζί με τον αδελφό του μετέτρεψε την οικία τους στη Ρουμανική πρωτεύουσα σε νοσοκομείο της ομογένειας. Στη Σωζόπολη υπό το μητροπολίτη Παίσιο Πρικαίο και τον αδελφό του Δημήτριο Βάρη, στην Καλλίπολη, στην Αδριανούπολη, στις Σαράντα Εκκλησίες, στο Σαμάκοβο, στη Φιλιππούπολη, στα Λάβαρα, στην Αίνο (καπετάνιοι Χατζή-Αντώνης Βισβίζης και η γυναίκα του Δόμνα), στη Σαμοθράκη με τη μαζική σφαγή των κατοίκων της, σημειώθηκαν επαναστατικά κινήματα. Πολλοί Θρακιώτες, Πόντιοι και Μικρασιάτες πήραν μέρος στο κύριο πεδίο της επανάστασης, στο νότιο Ελλαδικό χώρο, ενώ ένοπλα σώματα Θρακών υπό τον Μητροπολίτη Μαρωνείας Κωνστάντιο 500 ανδρών, συμμετείχαν στο κίνημα του Μακεδόνα Εμμανουήλ Παπά.

Η σφαγή της Σαμοθράκης την 1η Σεπτεμβρίου 1821, όταν ο Σουλτάνος διέταξε τον υποναύαρχο Καπετάν Μπέη Καρά Αλή να πλεύσει στο νησί και να το καταστρέψει αποτελεί τη συγκλονιστικότερη στιγμή της επανάστασης στο χώρο αυτό. Οι κάτοικοι του νησιού, έχοντας υψώσει τη σημαία της επανάστασης, αφού εξαπατήθηκαν από τον Αλή που τους διεμήνυσε ότι δεν θα πάθουν τίποτα δολοφονήθηκαν σχεδόν όλοι, αφού από τους 15.000 κατοίκους γλίτωσαν 33 μόνο οικογένειες και το νησί έμεινε ακατοίκητο για έξι χρόνια. Την καταστροφή της Σαμοθράκης την απεικόνισε πολύ χαρακτηριστικά ο Γάλλος Αύγουστος Βινσόν ο οποίος λίγο αργότερα ζωγράφισε ένα πίνακα με θέμα τη σφαγή της Σαμοθράκης, που βρίσκεται στο Λούβρο.

Στις 17 Απριλίου του 1821 υπήρξε επαναστατικό κίνημα στη Σωζόπολη υπό το μητροπολίτη Παίσιο Πρικαίο και τον αδελφό του Δημήτριο Βάρη, που διέθεταν 5.000 αξιόμαχους άνδρες. Στις 25 Απριλίου η πόλη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς και απαγχονίστηκαν οι μητροπολίτες Αδριανουπόλεως, Δέρκων Μυριόφυτου, Γάνου και Χώρας Αγχιάλου και Μεσημβρίας και αρκετοί πρόκριτοι.
Γνωστή επίσης είναι η προσφορά του Αντώνη Βισβίζη και της συζύγου του Δόμνας από την Αίνο της Ανατολικής Θράκης. 

Ο καπετάν Αντώνης Βισβίζης ήταν μυημένος στην Φιλική Εταιρεία και με το πλοίο την «Καλομοίρα» συμμετείχε στην Επανάσταση . Η Δόμνα και τα πέντε παιδιά τους τον ακολουθούσαν πάντα στις πολεμικές επιχειρήσεις και απέκτησε πολλές εμπειρίες. Έτσι όταν σκοτώθηκε ο σύζυγός της συνέχισε με ηρωισμό ως καπετάνισσα της «Καλομοίρας» διαθέτοντας όλη της την περιουσία της στην επανάσταση.Ε πί χρόνια πρόσφερε τις υπηρεσίες της σε όλες τιθς ελληνικές θάλασσας, ενώ το 1823 παραχώρησε το πλοίο στην εδιοίκηση για να μετατραπεί σε πυρπολικό. 

Με την «Καλομοίρα» πυρπολήθηκε από τον Πιπίνο στον Τσεσμέ η τουρκική φρεγάτα στην οποία βρίσκονταν το θησαυροφυλάκιο του σουλτανικού στόλου. Η Δόμνα έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο Ναύπλιο, την Ύδρα και τη Σύρο. Την παρακολουθούμε μέσα από τα αρχεία - να τριγυρνά από τόπο σε τόπο, την Ερμιόνη, το Ναύπλιο, την Ερμούπολη , όπως άλλωστε πολλοί αγωνιστές της επανάστασης, περιφρονημένη, άστεγη με τα πέντε παιδιά της, να προστρέχει «εις το έλεος της σεβαστής επιτροπής της Ελλάδας και να ζητά βοήθεια»...

Στην Ύδρα υπηρετεί το 1825 με τους συντρόφους τους ο καπετάν Βασίλειος Χριστοφόρου Αινίτης, ενώ ένας άλλος συμπατριώτης του, ο Κωνσταντής Καζάζογλου, αφού κυβέρνησε καράβια των Ψαρών και διακρίθηκε στους αποκλεισμούς της Εύβοιας, έγινε μπουλουκτσής του Κριεζώτη, πολέμησε στην Εύβοια, στην Αττική, και ήταν με τους πολιορκούμενους από τον Κουταχή στην Ακρόπολη. Πήρε αργότερα μέρος στην εκστρατεία της Συρίας.

Αυτής της εκστρατείας των Ελλήνων που έγινε την Άνοιξη του 1826, ένας από τους οργανωτές ήταν ο Χατζη Γιαννακός από τη Φιλιππούπολη. Χρησιμοποιήθηκε ως σύνδεσμος μεταξύ παραγόντων του Λιβάνου και της Συρίας και Ελλήνων και έπεισε τους οπλαρχηγούς Βάσω Μαυροβουνιώτη, Κριεζώτη, Χατζημιχάλη και Χατζηστεφανή να οργανώσουν εκστρατεία στο Λίβανο, ώστε να φέρουν αντιπερισπασμό στον Ιμπραήμ που πολιορκούσε τότε το Μεσολόγγι.

Στην πόλη αυτή, ανάμεσα στους ελεύθερους πολιορκημένους, βρίσκονται και πολλοί Θρακιώτες, Πόντιοι και Μικρασιάτες μεταξύ τους δε και πολλές γυναίκες, οι οποίες, μη μπορώντας να διαφύγουν κατά την Έξοδο, πιάστηκαν αιχμάλωτες. Ελευθερωμένες αργότερα, στέλνουν ευχαριστήριο γράμμα τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καπποδίστρια. Ακόμη ο Γεώργιος Παππάς ή Καπετάν Καραγεώργης από την Αδριανούπολη, με το επαναστατικό σου σώμα πήρε μέρος στην πολιορκία του Μεσολογγίου και σε άλλες μάχες, και για τον ηρωισμό του γράφει ο Γενναίος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του.

Πολλοί άλλοι Θρακιώτες, Πόντιοι και Μικρασιάτες κατέβηκαν στην νότια Ελλάδα και εντάχθηκαν στα επαναστατικά σώματα. Αναφέρονται 73 Αινίτες οι οποίοι σκοτώθηκαν στις μάχες που δόθηκαν στην Πελοπόννησο και την Στερεά Ελλάδα. Αυτοί που κατατάχθηκαν στον τακτικό στρατιωτικό σώμα, με αρχηγό τον Δημήτριο Υψηλάντη, και αποτέλεσαν τον πυρήνα του πρώτου τακτικού Ελληνικού στρατού και διακρίθηκαν για την συναίσθηση του καθήκοντος προς την υποδουλωμένη Ελλάδα καθώς και για το ήθος και τηνυποδειγματική τους συμπεριφορά.

Ο Χρήστος Βυζάντιος, ιστορικός και αξιωματικός του πρώτου αυτού Ελληνικού στρατού, γράφει μεταξύ άλλων: «Ούτοι ( αυτοί που αποτελούσαν τον τακτικό στρατό) κατήγοντο ως επί το πλείστον εκ των κατεστραμένων υπό των Τούρκων επαρχιών και πόλεων της Θράκης, Μακεδονίας και της Μικράς Ασίας, των παρ αυταίς νήσων και λοιπών μερών, προ πάντων δε εκ νέων καλώς ανατεθραμμένων και τίνων ευπαιδεύτων, εχόντων καθαρόν αίσθημα πατριωτισμού...» Ενδεικτικά αναφέρονται ο Κάρπος Παπαδόπουλος, ο Αθηναίος Κυνηγός, ο Κώστας Δεληολάνης, ο Σταυρος Σταμούλης και Χριστόφορος Σταυράκης από την Αδριανούπολη, οι Αινίτες Κωνσταντίνος Κοζαζόγλου και Αινίτης Στρατής, η Μαριγώ Σαραφοπούλου από τα Λάβαρα, κ.α.

Το 1826 ο καταγόμενος από τη Σμύρνη Ιωάννης Καρόγλου συγκροτεί στην Πελοπόννησο την «Ιώνιο Φάλαγγα» και έτσι ένα μέρος των Ιώνων, θα συμμετέχουν συγκροτημένα στην Επανάσταση. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το σχετικό δημοσίευμα της "Γενικής Εφημερίδος της Ελλάδος" στις 24 Ιουλίου 1826, συγκροτήθηκε στο Ναύπλιο δύο μήνες μετά την πτώση του Μεσολογγίου. Σκοπός της Φάλαγγας ήταν "... η εις εν σώμα ένωσις των εις την ελευθέραν Ελλάδα ευρισκομένων και υπό διαφόρους αρχηγούς διεσπαρμένων Ιώνων... δια να κατασταθώσιν ούτω χρησιμώτεροι εις τον υπέρ της ελευθερίας ιερού ελληνικού αγώνα."

Τέλος την μάχη με την οποία τελείωσε η Επανάσταση την έδωσε ο Δημήτριος Υψηλάντης στην Πέτρα Βιωτίας, σε μία ιστορική και συμβολική στιγμή, αφού ο αδελφός του Αλέξανδρος, είχε δώσει την πρώτη.

Είναι λοιπόν θλιβερή η διαπίστωση, ότι στον κήπο των Ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης, όπου υπάρχουν μνημεία των αγωνιστών από τις διάφορες ελληνικές περιοχές, δεν υπάρχει μνημείο για τους Θράκες, για τους Πόντιους, τους Μικρασιάτες... Απουσιάζει από την ελληνική σχολική ιστορία, την δημόσια αναφορά και συζήτηση. Ευχόμαστε αυτή η παράλειψη να διορθωθεί με τις δικές μας ενέργειες, των απογόνων των αγωνιστών αυτών. Το οφείλουμε στους απελευθερωτές της πατρίδας μας.

>>> Η ομιλία του Θ. Μαλκίδη για τον Ελληνισμό της Θράκης στην Επανάσταση 

Βαγγέλη, εμείς φταίμε για τον χαμό σου, γιατί ανοχή σημαίνει… ενοχή!

«Μαχαιριά» στα σωθικά της κοινωνίας η σημερινή είδηση για την εύρεση του νεκρού Βαγγέλη Γιακουμάκη…

Πανελλήνιο το πένθος για τον εντελώς άδικο χαμό του παλικαριού. Δάκρυα, αγανάκτηση και πολλά ερωτηματικά…

Ποιος ή ποιοι και γιατί, αφαίρεσαν τη ζωή αυτού του παιδιού; Τι τους έφταιξε;

Οι «φαρέτρες» άρχισαν να αδειάζουν  πριν αρχίσουν οι έρευνες και οι αρμόδιοι αποφανθούν για το πώς χάθηκε η ζωή του Βαγγέλη.

Όμως, ποιος θα ψάξει για τα κυρίως αίτια του θανάτου του άμοιρου σπουδαστή;

Ποιος θα ερευνήσει για το πώς η ανθρώπινη αγριότητα έφτασε σε αυτό το σημείο και κυρίως ποια είναι τα αίτια που μπορούν να αποκτηνώσουν έναν άνθρωπο;

Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης «έφυγε» και μόνον η ψυχούλα του ξέρει το τι τράβηξε, από την ημέρα που είχε την ατυχία να στοχοποιηθεί από κάποιους «λεβέντες», μέχρι τη στιγμή που «φτερούγισε»…

Τελικά, ποιος είναι μεγαλύτερο θύμα; Ο Βαγγέλης, ή μήπως εκείνα τα ανθρώπινα υποπροϊόντα που παράγει η κοινωνία; Και ποιοι αποτελούν την κοινωνία; Ας μην απαντήσουμε, διότι και η ανοχή αποτελεί ενοχή. Ας πούμε μόνο «Βαγγέλη, συγγνώμη» κι ας κοιτάξουμε τι κάνουμε από ‘δώ και πέρα. Έτσι, για να μην υπάρξουν άλλοι Βαγγέληδες…

Ξεσηκωμός στον Δήμο Αθηναίων λόγω... βεβιασμένης αργίας σε διευθυντή!

Σε δίωρη στάση εργασίας από τις 12 μ. έως τις 2 μ.μ. οι υπάλληλοι του δήμου Αθηναίων, λόγω της άδικης αργίας που τέθηκε ένας διευθυντής και για την οποία κάποιοι αιρετοί έδειξαν τόσο... υπερβάλλοντα ζήλο, ώστε να τον αντικαταστήσουν πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις…

Προτείνεται η ανάγνωση της ανακοίνωσης του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Αθηναίων…

Η διαπόμπευση είναι επιτρεπτή μόνον για… στερεά απόβλητα!

Απαγορεύεται 

για βιαστές 

και… πορτοκάλια!

Του

Παντελή Ξανθίδη

Από: ΤΥΠΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Δύο υποθέσεις παραβάσεων, που διαπιστώθηκαν από την Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά, το τελευταίο 48ωρο, δημιουργούν κάποια ερωτηματικά, καθώς η δημοσιοποίηση είχε διαφορετική αντιμετώπιση.

Επί του προκειμένου, σήμερα ανακοινώθηκε η υπόθεση για την δέσμευση 1,5 τόνου πορτοκαλιών στην κεντρική λαχαναγορά του Ρέντη, για τον οποία ορθότατα δεν δημοσιοποιήθηκε η επωνυμία της εταιρείας, παρά το γεγονός ότι κατά την ανακοίνωση, υπήρχε πρόβλημα λόγω «μη τήρησης των κανόνων υγιεινής και καθαριότητας»…

Στο τέλος της ανακοίνωσης υπάρχει η υποσημείωση: «Η περαιτέρω τύχη του δεσμευμένου προϊόντος, θα κριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας». Και είναι ευνόητο, πως αν πράγματι ευσταθεί η διαπίστωση των αρχών, τότε ίσως είναι έννομη η αναφορά της επωνυμίας της επιχείρησης…

Από την άλλη, προχθές ανακοινώθηκε η αυτοψία που έγινε σε εγκαταστάσεις εταιρείας στη Χαραυγή και στη σχετική ανακοίνωση αναφερόταν σε δύο σημεία η επωνυμία της επιχείρησης, παρά το γεγονός ότι είχε διαπιστωθεί «μεταφόρτωση στερεών, μη επικίνδυνων, αποβλήτων»…

Στο τέλος δε, η ανακοίνωση διευκρίνιζε ότι ξεκίνησε η διαδικασία για διοικητικές κυρώσεις και μάλιστα ότι είχε κληθεί εκπρόσωπος της εταιρείας για να υποβάλει τις απόψεις του. Που σημαίνει, πως: όπως στην πρώτη υπόθεση έτσι και σ’ αυτή δεν υπάρχει ακόμη το «δια ταύτα»…

Οπωσδήποτε, κανέναν δεν τιμά η αντιμετώπιση υποθέσεων με δύο μέτρα και δύο σταθμά, ενώ επιπλέον αφήνεται ελεύθερο το πεδίο σε κάθε καχύποπτο…

Από τη μια να έχουμε περίπτωση στην οποία η επιχείρηση να αντιμετωπίζεται λογικά και νόμιμα, ενώ στην άλλη περίπτωση η εταιρεία να διαπομπεύεται και μάλιστα πριν κριθούν οι όποιες παραβάσεις. Ποια η γνώμη των νομικών συμβούλων περί αυτού;

Επιπλέον, η είδηση δόθηκε στο κρατικό Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων! Και το ΑΠΕ με τη σειρά του, να την διανέμει σε εφημερίδες, ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς και ιστότοπους, χωρίς καν να λογιστεί εάν η ανακοίνωση που δημοσιοποιείται συνάδει (τουλάχιστον!) με την δημοσιογραφική δεοντολογία.

Είναι να απορεί κανείς, πώς είναι δυνατόν να διαπομπεύεται μια εταιρεία χωρίς να έχει κριθεί η παράβασή της και το όνομα του 40χρονου βιαστή των μικρών παιδιών να μη είναι δυνατόν να δημοσιοποιηθεί χωρίς άδεια της Εισαγγελίας! Παρά το γεγονός ότι ο νόμος δεν προβλέπει εξαιρέσεις…

Τέλος, επειδή αρκετοί επικαλούμεθα τον «νομικό πολιτισμό» ας θυμηθούμε πως ένας οποιοσδήποτε κατηγορούμενος πρέπει να δικάζεται από δικαστήριο και αν κριθεί ένοχος να του επιβάλλεται μόνον η ποινή που προβλέπεται από το νόμο. Κάθε άλλη διαπόμπευση, κακοποίηση, παρενόχληση και ταλαιπωρία του κατηγορούμενου δεν έχει καμία σχέση με τη δικαιοσύνη και το δίκαιο…

Κομπίνα με αποδείξεις-"μαϊμού" σε κοσμικό στέκι στο Κολωνάκι

Δύο αδέλφια επιχειρηματίες εστιατορίου και καφετέριας στο Κολωνάκι. με ένα ειδικό λογισμικό σε υπολογιστή, κατάφεραν  να "κλέβουν" την εφορία επί μία πενταετία και οπωδήποτε να δίνουν "μαϊμού" αποδείξεις στην "υψηλή" πελατεία τους!

Συγκεκριμένα, είχαν τοποθετήσει ειδικό λογισμικό σε υπολογιστή, που είχαν στο κατάστημα μαζί με δύο νόμιμες ταμιακές μηχανές και μέσω αυτού, επί πέντε ολόκληρα χρόνια, περνούσαν τις παραγγελίες και εξέδιδαν παράνομες αποδείξεις, τυπωμένες σε θερμικό χαρτί, ίδιο με τις γνήσιες. 

Με τον τρόπο αυτό οι πελάτες νόμιζαν ότι ελάμβαναν κανονικές αποδείξεις, αλλά στην πραγματικότητα οι εισπράξεις δεν φαίνονταν πουθενά. 

Η απάτη αποκαλύφθηκε μετά από έρευνα της Οικονομικής Αστυνομίας, και συνελήφθη ο μεγάλος αδελφός, 55 ετών, ενώ στη δικογραφία συμπεριλαμβάνεται και ο μικρότερος, ηλικίας 51 ετών. 

Από τη μεθοδική ανάλυση μεγάλου όγκου δεδομένων που αφορούσαν τις δραστηριότητες της επιχείρησης, για τη χρονική περίοδο από 28-12-2009 έως και 22-02-2014, διαπιστώθηκε ότι είχαν εκδοθεί τουλάχιστον 15.573 αποδείξεις.

Το ύψος του ΦΠΑ που δεν κατέβαλαν οι επιχειρηματίες, αναμένεται να προσδιοριστεί από την αρμόδια ΔΟΥ, υπολογίζεται όμως σε χιλιάδες ευρώ.

Ο συλληφθείς με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του, οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, ενώ για τις διοικητικές παραβάσεις της φορολογικής νομοθεσίας που διαπιστώθηκαν, θα ενημερωθεί η αρμόδια ΔΟΥ για την επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών κυρώσεων.

Βρεφονηπιακοί σταθμοί χωρίς τρόφιμα και φάρμακα στην Αθήνα

Με επείγον υπόμνημα/καταγγελία προς την πρόεδρο του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών και το Δημοτικό Συμβούλιο, ο Σύλλογος  Γονέων και Κηδεμόνων Βρεφών και Νηπίων, κάνει άλλη μια δραματική έκκληση  προς τη Δημοτική Αρχή και την κυβέρνηση για απλούστευση και επιτάχυνση των διαδικασιών ώστε  να λειτουργήσουν σωστά και με επάρκεια οι Βρεφονηπιακοί Σταθμοί.

Ο Σύλλογος ζητεί – για μιαν ακόμη φορά- πράγματα αυτονόητα και απολύτως αναγκαία όπως προμήθειες  σε τρόφιμα, είδη καθαριότητας και φάρμακα. Και διεκδικεί  σύγχρονους, ασφαλείς δημόσιους βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς, επαρκή σίτιση σε ποσότητα και ποιότητα, προσλήψεις  μόνιμου παιδαγωγικού προσωπικού και άλλα, θεωρώντας ότι η προσχολική αγωγή  είναι ανάγκη και δικαίωμα κάθε παιδιού.

Παρά το γεγονός  ότι οι υπεύθυνοι των βρεφονηπιακών σταθμών καταβάλλουν προσπάθειες και έχουν επιχειρήματα για τις ελλείψεις, οι γονείς καταγγέλλουν ότι οι ελλείψεις παραμένουν  και χιλιάδες βρέφη και νήπια υποσιτίζονται  και δεν τυγχάνουν της απαραίτητης φροντίδας και προσοχής. 

Το θέμα εισάγεται για μιαν ακόμη φορά ως έκτακτο στο αυριανό Δημοτικό Συμβούλιο και αναζητούνται κατεπείγουσες αποφάσεις και λύσεις.

Έφυγε ξαφνικά ο φίλος και συνάδελφος Γιώργος Ζερβός - Ήταν 57 ετών...

Έφυγε ξαφνικά χθες (Τρίτη) το μεσημέρι, από έμφραγμα του μυοκαρδίου ο καλός συνάδελφος Γιώργος Ζερβός, σε ηλικία μόλις 57 ετών… Είχε ένα ζάχαρο που τον βασάνιζε χρόνια και ίσως αυτό ήταν που έδειχνε μεγαλύτερος της ηλικίας του. Όμως παρά πρόβλημά του, ποτέ δεν έδειξε κουρασμένος. Η δημοσιογραφία γι’ αυτόν  ήταν «ανάσα» και την «πλήρωσε» με τη ζωή του…

Με τον γραπτό ή προφορικό λόγο του, έβγαζε τον προβληματισμό του και δεν φοβόταν τις συγκρούσεις. Ο Γιώργος Ζερβός δεν έμπαινε σε καλούπια. Άλλοι τον είπα «ανατρεπτικό», άλλοι «απρόβλεπτο». Τίποτε από τα δύο. Ήταν ένας κοινός άνθρωπος, που δεν έκρυβε τον καημό του για μια καλύτερη ζωή, ούτε έκλεινε το στόμα του όταν έβλεπε γύρω του την αδικία ή τις διαφόρου είδους «επιθέσεις» κατά της πατρίδας μας. Και -κατά γενική ομολογία- ήταν από τους καλύτερα πληροφορημένους δημοσιογράφους.

Με τον Γιώργο γνωριστήκαμε στα τέλη της δεκαετίας του ’80. Τον είχε φέρει στην εφημερίδα «Ακρόπολις», ο άλλος αξέχαστος συνάδελφος και φίλος – ο Δημήτρης Παπαδόπουλος.

Τότε ο Γιώργος ήταν γνωστός στον χώρο ως ρεπόρτερ, αλλά στην «Α» τον έφερε ο Δημήτρης για να κάνει ύλη. Κάθισε δίπλα μου, για να… ενημερωθεί σχετικά και από την πρώτη στιγμή «δέσαμε». Γίναμε «κολλητοί»…

Τα χρόνια πέρασαν και σε όλη αυτή την πολυετή διαδρομή, μπορεί να δουλεύαμε σε διαφορετικά «μαγαζιά» και να μην βλεπόμαστε τακτικά, αλλά πάντα ο ένας ήξερε ότι έχει έναν καλό φίλο. Τελευταία φορά βρεθήκαμε τυχαία ένα βράδυ στο Αλεποχώρι και έδειχνε πολύ καταπονημένος. Το ίδιο και όταν μιλήσαμε τηλεφωνικώς προ ημερών.  Ά, ρε Γιώργη…

Το νήμα της ζωής του θαυμάσιου αυτού ανθρώπου και εξαιρετικού δημοσιογράφου κόπηκε, ενώ οδηγούσε και πήγαινε από το σπίτι του στον τηλεοπτικό σταθμό «Blue Sky» όπου εργαζόταν ως σχολιαστής.

Το βιογραφικό τού Γιώργου Ζερβού, που είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα του «Blue Sky», αναφέρει:

Ο Γιώργος Ζερβός ως δημοσιογράφος ξεκίνησε την καριέρα του εκδίδοντας σε ηλικία 17 ετών (μαθητής Γυμνασίου) μηνιαία τοπική εφημερίδα, η οποία ήταν και το “μεγάλο σχολείο του”.

Εργάσθηκε σε πολλές ημερήσιες παραδοσιακές εφημερίδες ως ρεπόρτερ Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των Υπουργείων Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξεως, Εθνικής Άμυνας, Προεδρίας και Εξωτερικών.

Το 1987, ανέλαβε αρχισυντάκτης της εφημερίδας “Ελεύθερος”. Από το 2001 είναι και Διευθυντής Συντάξεως της εβδομαδιαίας Εκκλησιαστικής Εφημερίδος “Ορθόδοξος Τύπος”.

Επί οκτώ χρόνια ήταν σχολιαστής στο Ραδιοφωνικό Σταθμό 9,84. Διετέλεσε επί 14 χρόνια ανταποκριτής σε Γερμανικά και Αραβικά ΜΜΕ.

Είναι συγγραφεύς ιστορικού βιβλίου, που διαπραγματεύεται την αιματοβαμμένη περίοδο 1944-1949.

Έχει συνεργασθεί ως σύμβουλος επικοινωνίας με μεγάλα γραφεία οικονομικών μελετών της Αθήνας και Ελληνοαραβικής κατασκευαστικής εταιρείας.

Γερμανία: Η διαφθορά στην πολιτική από το 1519…

Του

Πάνου
Παναγιώτου*
(Κorruption: Διαφθορά & Πολιτική στη Γερμανία)

Πηγή: typospeiraiws.gr 

Η Γερμανία ως ωραία ψευδαίσθηση. Από τις αποκλειστικές άδειες και τη φοροαπαλλαγή με δάνεια, στα εισοδήματα των βουλευτών από «δώρα» και τη διαφθορά στην κυβέρνηση. Έρευνα – ανάλυση από το 1519 έως σήμερα…

Όταν η διαφθορά αλλάζει την ιστορία: Οι Αυτοκρατορικές Εκλογές του 1519
Στις 28 Ιουνίου του 1519, έλαβαν χώρα οι εκλογές για το Στέμμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που από πολλούς ιστορικούς θεωρούνται ότι επηρέασαν αποφασιστικά το μέλλον της Ευρώπης για περίπου δύο αιώνες. Οι συγκεκριμένες εκλογές έμειναν στην ιστορία ως ένα παράδειγμα διαφθοράς του πολιτικού συστήματος και συνεργασίας του με το πανίσχυρο τραπεζικό, επιχειρηματικό κατεστημένο. Αν και η εκλογική αναμέτρηση μετατράπηκε σε μία μονομαχία ενός Ισπανού με ένα Γάλλο, το αποτέλεσμα της κρίθηκε από την καταλυτική παρέμβαση ενός Γερμανού τραπεζίτη και την δωροδοκία επτά Γερμανών εκλεκτόρων Πριγκίπων. Η αναδρομή, στο πρώτο τμήμα του άρθρου, σε γεγονότα που συνδέονται με τις Αυτοκρατορικές εκλογές που έλαβαν χώρα πριν από 500, περίπου χρόνια, χρησιμοποιείται ως γέφυρα για τη σύνδεση με το δεύτερο τμήμα του άρθρου, όπου παρουσιάζεται η διαφθορά στο σήμερα, με επίκεντρο τη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Ευρώπης των 500 εκ ανθρώπων, τη Γερμανία.

Αυτοκρατορικές εκλογές 1519: Οι βασιλιάδες, ο Πάπας και οι υποψήφιοι μονάρχες
Η “προεκλογική περίοδος” των Αυτοκρατορικών εκλογών του 1519, ξεκίνησε τρία χρόνια νωρίτερα και χαρακτηρίστηκε από έντονο παρασκήνιο και υψηλή πολιτική διπλωματία, με τους Μονάρχες της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας και της Ισπανίας να εμπλέκονται άμεσα στην εκλογική διαδικασία και τον Πάπα της Ρώμης έμμεσα. Οι υποψήφιοι Αυτοκράτορες ήταν ο Κάρολος Α” της Ισπανίας, ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας, ο Φραγκίσκος Α της Γαλλίας και η Φρειδερίκη Γ” της Σαξονίας. Όποιος κατακτούσε το Στέμμα θα γινόταν ο ηγεμόνας μίας Αυτοκρατορίας που κάλυπτε τέσσερα εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα στην Ευρώπη, την Άπω Ανατολή και την Αμερική, πανίσχυρος φίλος για τους συμμάχους του και θανάσιμος κίνδυνος για τους εχθρούς του.

Οι επτά πρίγκιπες των Γερμανών μοναδικοί εκλέκτορες του αυτοκράτορα
Ο τίτλος δεν παραχωρούνταν απευθείας σε διάδοχο του απερχόμενου Αυτοκράτορα αλλά αποκτιόταν μετά από εκλογές στις οποίες ψήφιζαν, ως μοναδικοί εκλέκτορες, οι επτά Πρίγκιπες των Γερμανών. Ήταν από τη δική τους απόφαση που θα κρινόταν ποιος θα αποκτούσε το Στέμμα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ήταν ευθύνη τους να κρίνουν τους υποψήφιους αντικειμενικά και σοφά, με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον του λαού. .

Ο Φραγκίσκος Α” της Γαλλίας φαβορί για το Στέμμα
Ο Φραγκίσκος Α” της Γαλλίας, έχοντας πετύχει μία μεγάλη στρατιωτική νίκη το 1515 χάρη στην οποία εισήλθε ως θριαμβευτής στο Μιλάνο και συνήψε με τον Πάπα συνθήκη με την οποία πέτυχε την εκχώρηση της Πάρμας και της Πλακεντίας, θεωρούνταν το ανερχόμενο αστέρι της πολιτικής και φαβορί για τον τίτλο του Αυτοκράτορα.
Μορφωμένος, με έντονα ανθρωπιστικά ιδεώδη της Αναγέννησης, είχε τα χαρακτηριστικά εκείνα που τον βοήθησαν να μείνει, τελικά, στην ιστορία ως πατέρας των γραμμάτων και των τεχνών, ως άνθρωπος που έσπασε το φράγμα με το Μεσαίωνα και έφερε τη Γαλλία στην Αναγέννηση, προσκαλώντας κοντά του προσωπικότητες όπως ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Βασιζόμενος στο κύρος της προσωπικότητας του και στους ισχυρούς συμμάχους του πέτυχε νωρίς τη στήριξη δύο Γερμανών εκλεκτόρων, η οποία, ωστόσο, δεν ήταν αρκετή για να του εξασφαλίσει την απαραίτητη πλειοψηφία ώστε να εκλεγεί.

Δωροδοκία των Γερμανών Πριγκίπων με 300 χιλ. χρυσά φιορίνια
Έχοντας εξαντλήσει όλα τα ηθικά μέσα χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ο Φραγκίσκος συγκέντρωσε το υπέρογκο ποσό 300 χιλιάδων χρυσών φιορινιών και το πρόσφερε ως δωροδοκία στους Γερμανούς Πρίγκιπες για να αγοράσει την ψήφο τους (δεν υπήρχε πρόβλεψη για χαρακτηρισμό τη δωροδοκίας ως πράξης παράνομης εκείνη την εποχή). Όμως οι Γερμανοί Πρίγκιπες αποδέχτηκαν τη δωροδοκία και ο Φραγκίσκος θεώρησε ότι ο τίτλος του Αυτοκράτορα είχε, σχεδόν, εξασφαλιστεί.

Κάρολος Α': Αναζήτηση κεφαλαίων από τους τραπεζίτες για δωροδοκία των Πριγκίπων
Μετά από αυτήν την εξέλιξη ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας και η Φρειδερίκη Γ” της Σαξονίας, ουσιαστικά, εγκατέλειψαν την προεκλογική μάχη, αδυνατώντας να συγκεντρώσουν ανάλογο με το Φρανγκίσκο ποσό. Όμως, ο Κάρολος Α” της Ισπανίας στράφηκε στην αναζήτηση κεφαλαίων ικανών να ξεπεράσουν το ύψος αυτών με το οποίο ο Φραγκίσκος Α” είχε δωροδοκήσει τους Γερμανούς Πρίγκιπες. Στην προσπάθεια του αυτή βρήκε έναν πανίσχυρο σύμμαχο στο πρόσωπο του Γερμανού τραπεζίτη Ιακώβου Φούγκερ ισχυρότερου τραπεζίτη της εποχής.

“Φούγκερ ο Πλούσιος”
Ο Ιάκωβος Φούγκερ, δεν ήταν μόνο ο ισχυρότερος τραπεζίτης της εποχής του, με ένα εντυπωσιακό δίκτυο τραπεζών και συνεργατών αλλά παράλληλα έμπορος και επιχειρηματίας. Τα πλούτη του ήταν τόσο μυθικά που που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να καταλαμβάνει την τέταρτη θέση στη λίστα των δέκα πλουσιότερων ανθρώπων στην ιστορία.

Φούγκερ: Ο τραπεζίτης Αυτοκρατόρων και Βασιλιάδων
Ο Γερμανός Ιάκωβος Φούγκερ ήταν ο μεγαλύτερος δανειοδότης Αυτοκρατόρων, μοναρχών και Βασιλιάδων της εποχής του. Έχοντας συνδέσει εξ αρχής τα τραπεζικά και επιχειρηματικά του συμφέροντα με τον Οίκο των Αψβούργων, μίας από τις πιο σημαντικές βασιλικές δυναστείες στην Ευρώπη, δυναστεία της αυτοκρατορίας της Αυστρίας, της αυτοκρατορίας της Ισπανίας, των βασιλείων πολλών άλλων χωρών αλλά και οίκος προέλευσης όλων των επίλεκτων αυτοκρατόρων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1438 και μετά, ο Φούγκερ είχε εξασφαλίσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο πελατών.

Αγοράζοντας μονοπώλια, αποκλειστικές άδειες και φοροαπαλλαγή με δάνεια
Ο οίκος Φούγκερ ήταν ο βασικότερος χρηματοδότης του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α, παρέχοντας του δάνεια προσωπικά και για την Αυτοκρατορία και λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα, πέρα απ” τους τόκους, μονοπώλια σε ασήμι, χαλκό, μπαχαρικά κλπ, τις αποκλειστικές άδειες για τη μεταφορά και την πώληση τους, απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής φόρων και άλλα προνόμια, τα οποία δεν απολάμβανε κανείς άλλος (για παράδειγμα, είναι γνωστό πως ο Φούγκερ έλαβε τα αποκλειστικά δικαιώματα παραγωγής αλατιού (Salt Meieramt) ως ενέχυρο για δάνειο στην Αυτοκρατορία).

Επέκταση στην Ινδία, το Νέο Κόσμο και την Κίνα
Το επιχειρηματικό δίκτυο του οίκου Φούγκερ απλωνόταν μέχρι ην Ινδία, το Νέο Κόσμο και και την Κίνα και περιλάμβανε το εμπόριο δεκάδων προϊόντων ενώ το μοντέλο ανάπτυξης, εδραίωσης και επέκτασης του είχε ως αναπόσπαστο κομμάτι του τις ιδιαίτερες σχέσεις με την Εκκλησία και κυρίως με τον Αυτοκράτορα, ο οποίος εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της Αυτοκρατορίας με ειρήνη ή πόλεμο, δημιουργούσε, ταυτόχρονα. τις προϋποθέσεις για τη σύναψη επιχειρηματικών και άλλων σχέσεων του οίκου Φούγκερ με τους ηγεμόνες των επιμέρους κρατών, τις οποίες ο οίκος συντηρούσε εγκαθιδρύοντας τράπεζες, εταιρίες και γραφεία σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη.

Δημουργία Καρτέλ χειραγώγησης τιμών
Χάρη στην εκμετάλλευση του οικονομικού και πολιτικού του κεφαλαίου, ο οίκος Φούγκερ μπορούσε να επηρεάζει ή και να καθορίζει την τιμή πώλησης βασικών προϊόντων σχεδόν “διεθνώς”, δρώντας ως ένα καρτέλ το οποίο εκμεταλλευόταν ολόκληρο τον κόσμο. Όταν ο ανταγωνισμός ήταν πολύ ισχυρός, απέφευγε τις συγκρούσεις και επεδίωκε τις συνεργασίες με στόχο τον καθορισμό μίας τιμής που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα όλων.

Δημιουργία ιδιωτικού στρατού – Υπηρεσίας Πληροφοριών
Ένα κύριο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του οίκου Φούγκερ ήταν ότι μπορούσε να μεταφέρει ρευστό στους μονάρχες και κυρίως στον Αυτοκράτορα ακριβώς στο σημείο όπου υπήρχε ανάγκη και όπου του ζητούνταν. Για το λόγο αυτό είχε έναν από τους πρώτους ιδιωτικούς στρατούς στην ιστορία, οι οποίοι συνόδευαν τα φορτία χρυσού και ασημιού κατά τη μεταφορά τους. Για την προστασία των χρηματαποστολών δημιούργησε και μία υπηρεσία πληροφοριών, η οποία σε συνδυασμό με το επιχειρηματικό του δίκτυο δημιουργούσε μία πανίσχυρη υπηρεσία πληροφοριών, που ξεπερνούσε σε τεχνογνωσία και δύναμη όλες τις αντίστοιχες υπηρεσίες των μοναρχών της εποχής.

Τραπεζίτης του Πάπα και του Βατικανού – Άδεια κοπής των νομισμάτων της Ρώμης
Ο Φούγκερ απέκτησε ως πελάτη του το Βατικανό και τον Πάπα αποκτώντας, παράλληλα, την άδεια κοπής των νομισμάτων του Βατικανού και της Ρώμης. Παρείχε δάνεια στην Εκκλησία από τα οποία δεν κατέγραψε ποτέ απώλειες. Κατάφερε να διεισδύσει στη διοίκηση της καθολικής Εκκλησίας έτσι ώστε να επηρεάζει τις αποφάσεις της, ενώ ως αντάλλαγμα για τα οφέλη που απολάμβανε από το Βατικανό χρηματοδότησε τη δημιουργία του στρατού του Βατικανού και της Παπικής Ελβετικής Φρουράς το 1506, η οποία υπάρχει μέχρι και στις μέρες μας.

Επιχειρηματικό μοντέλο Φούγκερ: Δάνεια, δωροδοκίες, φοροαπαλλαγή, καρτέλ, μονοπώλια
Η διαχρονική επιβίωση του μοντέλου Φούγκερ στηριζόταν από τη μία στα δάνεια και τις δωροδοκίες και από την άλλη στην εξασφάλιση φοροαπαλλαγής και στην ίδρυση μονοπωλίων και καρτέλ.

Τραπεζικές δραστηριότητες: Εμπόριο χρήματος: Δάνεια

Μέσω της συνεχούς παροχής δωροδοκιών και δανείων στους ισχυρούς μονάρχες της εποχής, στην καθολική Εκκλησία και το Βατικανό αλλά και μέσω των δανείων που κληρονομούσαν ως χρέη από τους προκατόχους τους οι νέοι Αυτοκράτορες, Βασιλιάδες, μονάρχες και η Εκκλησία, ο οίκος Φούγκερ εξασφάλιζε το διαρκή έλεγχο της πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ της εποχής.

Επιχειρηματικές δραστηριότητες: Μονοπώλια, καρτέλ. Φοροαπαλλαγή

Ο οίκος Φούγκερ δεν ασκούσε επιχειρηματικές δραστηριότητες πριν εξασφαλίσει κάποιας φύσης αποκλειστικότητα, είτε αυτή ήταν μία αποκλειστική άδεια περιορισμένου εύρους είτε ένα διεθνές καρτέλ ή ένα παγκόσμιο μονοπώλιο. Κερδίζοντας υπέρογκα ποσά δεν ήθελε να τα μοιραστεί με το κράτος και γι′ αυτό φρόντιζε να εξασφαλίζει φοροαπαλλαγή με δωροδοκίες και δάνεια.

Δάνειο Φούγκερ στον Κάρολο Α” για τη δωροδοκία των Γερμανών Πριγκίπων
Ο Κάρολος Α” της Ισπανίας είχε κληρονομήσει της κτήσεις του Οίκου των Αψβούργων στην κεντρική Ευρώπη από τον παππού του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Α΄ και η προοπτική απώλειας του τίτλου του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αποτελούσε απειλή για τον Φούγκερ. Με τον Κάρολο Α” να επιθυμεί διακαώς το Στέμμα και με το Φούγκερ να θέλει να εξασφαλίσει τα συμφέροντα του, οι δύο άντρες ήρθαν σε συμφωνία για την παροχή δανείου του οίκου Φούγκερ προς τον Κάρολο ώστε να δωροδοκηθούν οι Γερμανοί Πρίγκιπες. Το δάνειο ήταν έντοκο και καλυπτόταν με ενέχυρο στα έσοδα της κράτους της Ισπανίας.
Ο Φούγκερ συγκέντρωσε 550 χιλιάδες χρυσά φιορίνια από δικά του χρήματα και επιπλέον 300 χιλιάδες χρυσά φιορίνια από χρήματα διάφορων συνεργατών του, όπως τριών μεγάλων Ιταλών τραπεζιτών που πρόσφεραν 150 χιλιάδες φιορίνια, ανεβάζοντας το ύψος της δωροδοκίας στο, ασύλληπτων διαστάσεων, ποσό των 850 χιλιάδων χρυσών φιορινιών το οποίο και πρόσφερε στους Γερμανούς Πρίγκιπες οι οποίοι και το αποδέχτηκαν. Με τον τρόπο αυτό εξαγοράστηκε η ομόφωνη εκλογή του Καρόλου Α” ως Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ο Φούγκερ χρηματοδοτεί τον νέο Αυτοκράτορα
Από αυτό το σημείο και μετά, το βασίλειο του Καρόλου, το οποίο περιγράφηκε ως «η αυτοκρατορία στην οποία ο ήλιος δεν δύει ποτέ» χρηματοδοτήθηκε με δάνεια του οίκου Φούγκερ. Όταν το 1523 ο Αυτοκράτορας βρέθηκε σε μία σύντομη διένεξη με τον ίδιο τον Φούγκερ αυτός του υπενθύμισε πως “είναι τόσο φανερό όσο το φως της ημέρας ότι χωρίς εμένα δε θα μπορούσες να αποκτήσεις το Ρωμαϊκό Στέμμα”.
Όταν πολλά χρόνια αργότερα ο γιος του Καρόλου, Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας (πρώτος επίσημος μονάρχης της Ισπανίας και Βασιλιάς της Πορτογαλίας, της Νάπολης, της Σικελίας και της Αγγλίας) κήρυξε πτώχευση, ο οίκος Φούγκερ, που διοικούνταν από τους γιους του Ιακώβου Φούγκερ, προσφέρθηκε να προβεί σε μείωση των επιτοκίων και επιμήκυνση των δανείων στο θρόνο, πετυχαίνοντας να είναι ο μόνος οίκος που εξαιρέθηκε από την πτώχευση, παρά το ότι ήταν, κυρίως, τα δάνεια Φούγκερ που είχαν οδηγήσει στη χρεοκοπία το Στέμμα.
Χρειάστηκαν τέσσερις χρεοκοπίες των Ισπανών Βασιλιάδων μέχρι το 16ο αιώνα καθώς και η απώλεια του μεγαλύτερου τμήματος της δύναμης τους για να πληγεί η παντοδυναμία του οίκου Φούγκερ. Όταν οι Αυτοκρατορίες των συμμάχων του έδυσαν και αδυνατούσαν, πλέον, να εξασφαλίζουν τα μονοπώλια του, έσβησε και το αστέρι του οίκου Φούγκερ.

Η διαφθορά στην πολιτική 500 χρόνια μετά: Το παράδειγμα της Γερμανίας
Αν και σύντομα συμπληρώνονται 500 χρόνια από τις αυτοκρατορικές εκλογές του 1519, όταν η δωροδοκία επτά Γερμανών Πριγκίπων από ένα Γερμανό τραπεζίτη αποτέλεσαν το ορόσημο μίας περιόδου όπου η διαπλοκή καθόρισε, σε μεγάλο βαθμό, τον ρου της ιστορίας σε γεωπολιτικό και οικονομικό επίπεδο, η πρόοδος που συντελέστηκε στην καταπολέμηση της διαφθοράς στο μεσοδιάστημα, μάλλον, δεν ήταν η αναμενόμενη.
Αυτό, όχι τόσο όσον αφορά στην εξέλιξη της νομοθεσίας και της κοινωνίας έτσι ώστε να αντιλαμβάνονται και να αντιμετωπίζουν τη διαφθορά ως αυτό που είναι στην ουσία της, δηλαδή μία ασθένεια απειλητική απέναντι στην ίδια τη δημοκρατία, όσο στην πραγματοποίηση των απαραίτητων μεταλλάξεων των δομών που παραδοσιακά λειτουργούν ως γενεσιουργές της διαφθοράς και στην παράλληλη ενίσχυση των θεσμών και των μηχανισμών που μπορούν να εγγυηθούν την προστασία του κοινωνικού και πολιτικοοικονομικού συστήματος απ” αυτήν.
Η διαφθορά είναι εξίσου καταδικαστέα και απορριπτέα όπου και αν συναντηθεί. Ωστόσο, όπως με κάθε τί άλλο, η σημασία της – και έτσι και το μέγεθος και το εύρος της βλάβης που μπορεί να προκαλέσει – εξαρτάται από τα ποιοτικά και ποσοτικά της χαρακτηριστικά. Μία μολυσμένη απ” τον ιό της διαφθοράς πολυεθνική εταιρία με μεγάλη και διεθνή δράση, είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ” ότι μία διεφθαρμένη μεν αλλά πολύ μικρή εταιρία, περιορισμένη σε τοπικό επίπεδο. Με τον ίδιο τρόπο ένα επιρρεπές στη διαφθορά κράτος με πρωταγωνιστικό ρόλο σε διεθνές επίπεδο, αποτελεί πολύ μεγαλύτερη απειλή απ” ότι μία διεφθαρμένη αλλά μικρή χώρα της οποίας οι πράξεις έχουν αμελητέα επιρροή στα παγκόσμια δρώμενα.
Υπό αυτό το πρίσμα ιδωμένο, κράτη όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, που όχι μόνο έχουν συστημικά μεγάλες και διεθνοποιημένες οικονομίες αλλά και κυρίαρχη θέση, οι πρώτες σε όλο τον κόσμο και η δεύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 500 εκ. ανθρώπων, επιβάλλεται να αποτελούν παραδείγματα, αν μη τι άλλο, έστω για την προσπάθεια απ” την πλευρά τους, για την αντιμετώπιση και την πάταξη της διαφθοράς.

Σύμφωνο Ηνωμένων Εθνών για τη Διαφθορά: Άρνηση επικύρωσης από τη Μέρκελ
Αυτό, όμως, δεν ισχύει μετά βεβαιότητας, τουλάχιστον στην περίπτωση της Γερμανίας η οποία όχι μόνο κατ” ουσίαν διστάζει να πράξει τα απαιτούμενα προκειμένου να καταπολεμήσει τη διαφθορά αλλά και τύποις αρνείται να προβεί στις βασικότερες από τις αναμενόμενες για ένα μοντέρνο κράτος ενέργειες για την αντιμετώπιση της, όπως το να επικυρώσει το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στην Διαφθορά στο δημόσιο τομέα, το οποίο το κόμμα της Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ απέρριψε για πολλοστή φορά τον περασμένο Αύγουστο, παρά τις διεθνείς πιέσεις και το γεγονός ότι έχει επικυρωθεί, ήδη, από 160 χώρες του ΟΗΕ. Μεταξύ των ελαχίστων χωρών που δεν επικύρωση τη συνθήκη για τη διαφθορά συγκαταλέγονται, πέρα από τη Γερμανία, η Βόρεια Κορέα, το Σουδάν και τη Συρία.

CDU: Οι βουλευτές μπορούν να διατηρούν θέσεις σε εταιρίες – Δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι
“Το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στην Διαφθορά απαιτεί τα κράτη να αυξήσουν τη διαφάνεια στη χρηματοδότηση των προεκλογικών εκστρατειών των κομμάτων, εξασφαλίζοντας ότι οι δημόσιοι λειτουργοί θα υπακούν στους κώδικες δεοντολογίας, ιδιαίτερα όσον αφορά στα δημόσια οικονομικά” αναφέρει σε άρθρο του σχετικά με το θέμα το Reuters, στις 09 Αυγούστου του 2012.
“Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίδας Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ (CDU) είπε ότι δε θα επικυρώσει το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών ενάντια στην Διαφθορά στο δημόσιο τομέα … και ένας λόγος είναι πως αντιμετωπίζει του βουλευτές ως δημοσίους υπαλλήλους”, αναφέρει το Reuters στο άρθρο του, προσθέτοντας πως οι Γερμανοί Βουλευτές “ανησυχούν ότι για παράδειγμα θα μπορεί να τιμωρηθούν για το ότι διατηρούν θέσεις σε εταιρίες, στη βάση ότι θα υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων”.

Απόρριψη από την κυβέρνηση Μέρκελ αιτήματος 35 εταιριών για επικύρωση του Συμφώνου
Στον απόηχο μίας σειράς διαδοχικών σκανδάλων διαφθοράς στον πολιτικό και οικονομικό τομέα της Γερμανίας, οι επικεφαλής τριάντα πέντε εκ των μεγαλύτερων εταιριών της χώρας απέστειλαν γραπτώς το αίτημα τους για επικύρωση του Συμφώνου ενάντια στη Διαφθορά, καθώς “η αποτυχία επικύρωσης του βλάπτει την εικόνα των Γερμανικών εταιριών στις δραστηριότητες τους στο εξωτερικό”. “Μία δημοκρατική χώρα όπως η Γερμανία πρέπει να είναι αξιόπιστη” αναφέρει το γράμμα. Ωστόσο η γερμανική κυβέρνηση απάντηση με απόρριψη του αιτήματος για άρνηση επικύρωσης της Συμφώνου ενάντια στη Διαφθορά.

SPD: Η Γερμανική βιομηχανία ντρέπεται για τη διαφθορά στη Γερμανική κυβέρνηση
Tο Σοσιαλδημοκρατικό γερμανικό κόμμα SPD, έχει καλέσει τη γερμανική κυβέρνηση να επικυρώσει τη συνθήκη ουκ ολίγες φορές με την πιο πρόσφατη το καλοκαίρι του 2012. :“Δύσκολα μπορεί να γίνει (το θέμα) πιο ντροπιαστικό απ” ότι είναι” ανέφερε, σύμφωνα με το Reuters, ο Frank-Walter Steinmeier επικεφαλής του SPD, προσθέτοντας ότι “εν συντομία, η Γερμανική βιομηχανία ντρέπεται για τη Γερμανική κυβέρνηση”.

Transparency International: Η Γερμανία έχει μπει σε μία εξευτελιστική θέση
Το Βερολίνο έχει δημιουργήσει μία “απαράδεκτη και σκανδαλώδη συμφωνία … και η Γερμανία έχει μπει σε μία εξευτελιστική θέση” θα πει στη DW για το θέμα ο επικεφαλής της Διεθνούς Διαφάνειας στην Γερμανία ( Transparency International) Christian Humborg προσθέτοντας ότι “οι Γερμανοί ηγέτες καλούν άλλες χώρες να καταπολεμήσουν τη διαφθορά αλλά αποτυγχάνουν οι ίδιοι να εφαρμόσουν το σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών”.

ΗΠΑ: Η Μέρκελ σταμάτησε νομοσχέδιο για δωροδοκίες πολιτικών και διαφθορά εταιριών
Σε έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας στο Βερολίνο με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 2010 αναφέρεται ότι η Transparency International επιθυμεί μία γρήγορη επικύρωση του Συμφώνου για τη Διαφθορά με στόχο την αντιμετώπιση της δωροδοκίας των μελών του κοινοβουλίου αλλά και τη δημιουργία ενός μητρώου εταιριών που έχουν καταδικαστεί για διαφθορά ώστε να απαγορεύεται να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς για δημόσια έργα. “Ένα προσχέδιο νόμου πέρασε την κάτω βουλή του Γερμανικού Κοινοβουλίου αλλά το σταμάτησαν οι αντίπαλες παρατάξεις στην άνω βουλή το 2002. Η συμμαχία CDU-SPD (της Καγκελαρίου Μέρκελ) δεν συμπεριέλαβε παρόμοια πρωτοβουλία στο πρόγραμμα της έκτοτε” αναφέρει το έγγραφο της αμερικανικής πρεσβείας.

Όχι Μέρκελ και στη Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης
Δεν είναι, όμως, μόνο το Σύμφωνο εναντίον της Διαφθοράς που αρνείται να επικυρώσει η Γερμανία αλλά και η Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης την οποία έχουν επικυρώσει όλα τα αναπτυγμένα κράτη του κόσμου.

Σκληρή κριτική στη Γερμανία από Συμβούλιο της Ευρώπης, ΕΕ, OECD, GRCO & ΗΕ
Ο Όμιλος Κρατών εναντίον της Διαφθοράς (Group of State against Corruption – GRECO) έχει επανειλημμένα κατακρίνει σκληρά τη Γερμανία για την έλλειψη προόδου και πολιτικής θέλησης στην καταπολέμηση της διαφθοράς και ειδικά για την αποτυχία της να αντιμετωπίσει βασικά ζητήματα όπως η δωροδοκία μελών του κοινοβουλίου και τα εξωκοινοβουλευτικά εισοδήματα, αναφέρει σε έκθεση με τίτλο, Γερμανία ο ουραγός στην καταπολέμηση της διαφθοράς ο καθηγητής νομικής Arcadius Pulito
Μέχρι σήμερα και για δεκατέσσερα χρόνια η Γερμανία δικαιολογεί την αποτυχία της να επικυρώσει τη Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης με το επιχείρημα ότι πρέπει να ετοιμάσει επαρκή νομοθετικά μέτρα, γράφει ο Pulito. “Η γερμανική πολιτική κάστα έχει επιδείξει μία ανησυχητική αδιαφορία για τις παγκόσμιες τάσεις (στην καταπολέμηση της διαφθοράς) όπως επίσης μία υπεροψία που είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή. Ως αποτέλεσμα η Γερμανία δέχεται αυστηρή κριτική για χρόνια από το Συμβούλιο της Ευρώπης, την ΕΕ, τον OECD και τα ΗΕ για το ότι δεν εναρμονίζει τη νομοθεσία της για τη διαφθορά με τα διεθνή πρότυπα”

Spiegel: Η Γερμανία μένει πίσω στη μάχη εναντίον της διαφθοράς
Κριτική από το Συμβούλιο της Ευρώπης: Η Γερμανία μένει πίσω στη μάχη εναντίον της διαφθοράς” γράφει σε δημοσίευμα του το Spiegel στις 28 Νοεμβρίου 2012. “Η Γερμανική κυβέρνηση αποτυγχάνει να υιοθετήσει πιο αυστηρούς νόμους για να καταπολεμήσει την παράνομη χρηματοδότηση και τη δωροδοκία των μελών του κοινοβουλίου” αναφέρει το δημοσίευμα προσθέτοντας ότι ενώ το 2011 η GRECO ενημέρωσε τη Γερμανία πως εφαρμόζει μόνο τέσσερις από τις δεκαέξι συστάσεις της, η γερμανική κυβέρνηση “δεν έπραξε τίποτε”.
“Οι ελλείψεις που αναγνωρίστηκαν στη νομοθεσία για τη δωροδοκία, όπως η περιορισμένη ποινικοποίηση της δωροδοκίας των μελών του κοινοβουλίου” αποτελούν σημαντικά κενά στη Γερμανική νομοθεσία, αναφέρει η έκθεση της GRECO, τονίζοντας ότι η νομοθεσία πάσχει και όσον αφορά στην ποινικοποίηση της δωροδοκίας ξένων και διεθνών αξιωματούχων καθώς και στη δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα.

Άρνηση Μέρκελ για μείωση του ποσού/ορίου δημοσιοποίησης δωρεών σε βουλευτές:

“Η GRECO άσκησε, κριτική στην προσέγγιση της χρηματοδότησης των γερμανικών κομμάτων” αναφέρει το Spiegel. “Οι ειδικοί κάλεσαν τη Γερμανία να μειώσει το όριο για την αυτόματη δημοσιοποίηση των προσωπικών δωρεών στα 50 χιλιάδες ευρώ αλλά η κεντροδεξιά συμμαχία της Καγκελαρίου Άνγκελας Μέρκελ … δεν είδε κανένα λόγο για να προχωρήσει σε αυτό το βήμα” γράφει το Spiegel προσθέτοντας ότι οι Financial Times της Γερμανίας ανέφεραν ότι ο βουλευτής του CDU Norbert Lmmert έγραψε μία έκθεση προς το κόμμα του ζητώντας να κριθεί παράνομη η δωροδοκία των νομοθετών.

Global Integrity: Η διαφθορά στη Γερμανία εξαπλώνεται όπως ο καρκίνος
“Είτε στην πολιτική, είτε στη διοίκηση ή την οικονομία, τις δημοτικές επιχειρήσεις, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ή τα νοσοκομεία, ένα πράγμα παραμένει σταθερό: η διαφθορά στη Γερμανία εξαπλώνεται όπως ο καρκίνος”. Η γλαφυρή αυτή διαπίστωση για την έκταση και το βάθος του προβλήματος της διαφθοράς στη Γερμανία προέρχεται από αποκαλυπτική έκθεση του 2004 για τη Γερμανία της Global Integrity, παγκόσμιας ανεξάρτητης αρχής για τη διαφθορά με έδρα στην Ουάσιγκτον.

“Γερμανική πολιτική και διαφθορά για πολλά χρόνια συνδεδεμένες”
Στην έκθεση της η Global Integrity διαπιστώνει πως “η γερμανική πολιτική και η διαφθορά είναι συνδεδεμένες εδώ και πολλά χρόνια .. Κάθε φορά που οι Γερμανοί εισαγγελείς και φορολογικές αρχές συναντούν περιπτώσεις διαφθοράς, ανακαλύπτουν ίχνη που οδηγούν αναπόφευκτα στον πολιτικό στίβο.

“Η δωροδοκία το “οξυγόνο” των Γερμανών πολιτικών”
Σύμφωνα με την Global Integrity το πραγματικό “οξυγόνο” των Γερμανών πολιτικών δεν είναι άλλο από τη δωροδοκία: “οι πολιτικοί παίρνουν “οξυγόνο” – ευφημισμός των μυημένων για τη δωροδοκία” αναφέρει στην έκθεση της.

Δημόσιος τομέας: Κανένα σημαντικό έργο χωρίς δωροδοκία
“Οι αξιωματούχοι στο δημόσιο τομέα και οι δημόσιοι υπάλληλοι δωροδοκούνται, οι διευθυντές κατευθύνουν τεράστια ποσά στις δικές τους τσέπες” αναφέρει η έκθεση προσθέτοντας πως “κανένα σημαντικό έργο δεν θα ήταν δυνατό χωρίς δωροδοκία”.

“Η διαφθορά εκτείνεται στους επικεφαλής του πολιτικού τομέα”
“Η διαφθορά είναι μέρος της γερμανικής σημερινής πραγματικότητας, και εκτείνεται στους επικεφαλής του πολιτικού τοπίου.” γράφει η Global Integrity. Στην έκθεση της η Global Integrity φέρνει ως ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα του ότι η διαφθορά στη Γερμανία φτάνει μέχρι τα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια της χώρας, το σκάνδαλο Flick, στα πλαίσια του οποίου αποκαλύφθηκε ένα οργανωμένο σύστημα διαφθοράς που είχε συστήσει και λειτουργούσε επί δεκαετίες ο επικεφαλής του CDU και Καγκελάριος της Γερμανίας από το 1982 μέχρι το 1998, Χέλμουτ Κολ. Η έκθεση αναφέρεται συγκεκριμένα και στον πρώην επικεφαλής του CDU Γόλφανγκ Σόιμπλε ως ενός από τους πιο κοντινούς και έμπιστους ανθρώπους του Κολ και στη συμμετοχή και δωροδοκία του από σύστημα διαφθοράς του πρώην Καγκελαρίου.

“Πολιτικό καρτέλ εξυπηρέτησης ιδιοτελών συμφερόντων” το Γερμανικό πολιτικό σύστημα
“Το Γερμανικό πολιτικό σύστημα δε μπορεί να γίνει κατανοητό χωρίς να εκτιμηθεί ο κυρίαρχος ρόλο που παίζει σε αυτό το πολιτικό καρτέλ εξυπηρέτησης ιδιοτελών συμφερόντων” αναφέρει σε ερευνητική του έκθεση για τη διαφθορά του πολιτικού συστήματος στη Γερμανία ο καθηγητής δημοσίου, δημοσιονομικού δικαίου και συνταγματικής θεωρίας Hans Herbert von Arnim, ο οποίος διετέλεσε κατόπιν επιλογής του από την Ομοσπονδιακή Προεδρία της Γερμανίας, μέλος της επιτροπής ανεξάρτητων ειδικών για θέματα νομιμότητας στη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων.
“Το σύστημα έχει αναπτύξει μία εξαιρετική ευαισθησία στη διαφθορά, στην ευνοιοκρατία και την παραβίαση των δημοκρατικών αρχών. Το Συνταγματικό Δικαστήριο έχει υπάρξει περιορισμένης αποτελεσματικότητας στη διόρθωση αυτού και οι ψηφοφόροι έχουν σχεδόν αποδυναμωθεί” αναφέρει ο Herbert.

Ο πλούσιος μπορεί, νομίμως, να δώσει στο Γερμανό βουλευτή ένα σάκο χρήματα
“Οι Γερμανοί βουλευτές έχουν πολλά προνόμια” γράφει ο Herbert. “Ο νόμος δεν απαγορεύει στον πλούσιο να δώσει ένα ολόκληρο σάκο με χρήματα ως προσωπική δωρεά σε ένα νομοθέτη. Δεν απαιτείται (η δωρεά) να αφορά σε πολιτική εργασία ή στην προεκλογική καμπάνια του πολιτικού αλλά αντίθετα μπορεί να είναι για προσωπική του χρήση”.

Τα εισοδήματα των βουλευτών από “δώρα” φορολογούνται λιγότερο χάρη στο “Δωρο-Φόρο”
Όχι μόνο είναι νόμιμο για τους Γερμανούς βουλευτές να λαμβάνουν σάκους με χρήματα ως δώρα αλλά και τα εισοδήματα από τέτοιες πηγές φορολογούνται με χαμηλότερο συντελεστή χάρη σε ειδικό “Δωρο -Φόρο” που ισχύει στη Γερμανία, αναφέρει ο Γερμανός καθηγητής δημοσίου δικαίου, Hans Herbert.

Αγοράζοντας πολιτική επιρροή με αμειβόμενες εταιρικές θέσεις
“Το μεγάλο κεφάλαιο έχει και άλλους τρόπους κάτω από το Γερμανικό Δίκαιο για να μετατρέψει την οικονομική δύναμη σε πολιτική επιρροή” αναφέρει ο Herbert. “Οι νομοθέτες μπορούν να γίνουν διευθύνοντες σύμβουλοι λομπίστικων οργανισμών και παρόλα αυτά να κρατήσουν τη βουλευτική τους ιδιότητα. Μπορούν να λαμβάνουν δύο πλήρεις μισθούς, έναν ως μέλη του κοινοβουλίου και ένα ως λομπίστες”.

Νόμιμη η χρηματοδότηση γερμανικών πολιτικών κομμάτων με δωρεές απεριόριστου ύψους
“Τα πολιτικά κόμματα μπορούν να αποδέχονται χρήματα χωρίς περιορισμό ύψους από τη βιομηχανία ή αλλού υπό τη μορφή των αποκαλούμενων δωρεών” γράφει ο Herbert αναφέροντας το παράδειγμα εταιρίας που έκλεισε κρατικό συμβόλαιο ύψους δισεκατομμυρίων με την υποστήριξη υπουργού του CDU έχοντας προηγουμένως προβεί σε δωρεά μερικών εκατομμυρίων στο κόμμα.

Αυτός που κάθεται σε γυάλινο σπίτι δε θα ρίξει στον άλλον πέτρες
“Στις “εντελώς νόμιμες” επιλογές που οι πολιτικοί κρατούν ανοιχτές για τους ίδιους μπορεί κανείς να βρει μία απάντηση στην ερώτηση που γίνεται συχνά γιατί οι Γερμανοί πολιτικοί πολεμούν τη διαφθορά με μισή καρδιά” γράφει ο Herbert. “Όταν οι πολιτικοί και τα πολιτικά κόμματα μπορούν να παραμένουν ατιμώρητοι για την αποδοχή “δωρεών” του λείπει το απαραίτητο κίνητρο για αποφασιστική δράση κατά της διαφθοράς των άλλων. Αυτός που κάθεται σε γυάλινο σπίτι δε θα ρίξει στον άλλον πέτρες” λέει χαρακτηριστικά ο Herbert.

Ο πρώην Καγκελάριος Χέλμουτ Κολ του CDU είχε υιοθετήσει πρακτικές της Μαφίας
Όταν αποκαλύφθηκε το σύστημα διαφθοράς που είχε οργανώσει ο πρώην Γερμανός Καγκελάριος και επικεφαλής του CDU, Χέλμουτ Κολ, η μόνη κύρωση που είχε ήταν ότι υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την προεδρία του κόμματος του. Αυτό παρά το γεγονός ότι βρέθηκε να έχει λάβει εκατομμύρια μάρκα από δωρητές που δεν αποκάλυψε ποτέ. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν αποκαλύπτει ποιοι είναι αυτοί από τους οποίους πήρες χρήματα και ποιο λόγο του τα έδωσαν υποστήριξε “ότι είχε δώσει το λόγο του ότι η ταυτότητα τους θα παραμείνει μυστική” όπως γράφει στην έκθεση του ο Herbert. “Αυτή είναι μία συμπεριφορά που αρμόζει περισσότερο στη Μαφία” συμπληρώνει ο καθηγητής.

Το CDU/CSU και το SPD ελέγχουν το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο
Ο καθηγητής δημοσίου, δημοσιονομικού δικαίου και συνταγματικής θεωρίας περιγράφει ένα πολιτικό σύστημα που έχει καταλύσει την ανεξαρτησία τουΟμοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου (Bundesverfassungsgericht, BVerfG) το οποίο έχει ευρύτατες αρμοδιότητες ελέγχου της συμμόρφωσης της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας με το Σύνταγμα.
Το ΟΣΔ αποτελείται από 16 σικαστές κατανεμημένους σε δύο τμήματα των οκτώ δικαστών. “Οι μισοί από τους δικαστές καθορίζονται από το CDU/CSU και οι άλλοι μισοί από το SPD” γράφει ο Herbert. “Έξι δικαστές είναι, συνήθως, μέλη της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης, έξι είναι μέλη του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και τέσσερις είναι κοντά είτε στο ένα είτε στο άλλο μεγάλο κόμμα”. “Η όλη διαδικασία επιλογής είναι αντισυνταγματική” καταλήγει ο Herbert.

Η Δημοκρατία στη Γερμανία είναι μία ωραία ψευδαίσθηση
“Η Δημοκρατία στη Γερμανία είναι, σε ένα βαθμό, μία ωραία ψευδαίσθηση” γράφει ο Herbert. “Παρά τις πολλές εκστρατείες για το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο, τα δεκαέξι πολιτειακά κοινοβούλια και τις 15.000 τοπικές κυβερνήσεις, οι πολίτες δεν έχουν πραγματικά καμία φωνή. Η πολιτική τάξη καταλαμβάνει όλες τις στρατηγικές θέσεις και λειτουργεί εκ των έσω. Οι πολιτικές ευθύνες των κομμάτων και των κατεστημένων φορέων έχουν γίνει σε μεγάλο βαθμό ανύπαρκτες” γράφει ο Herbert.

Η πολιτική τάξη έπλασε το σύστημα πάνω στα συμφέροντα της
“Η μεγαλύτερη αιτία ανησυχίας είναι ότι η πολιτική τάξη έχει πλάσει σταδιακά το σύστημα έτσι ώστε να συμμορφώνεται με τα συμφέροντά της” υπογραμμίζει ο Herbert.

Το “Σύστημα Κολ” γέννησε ένα ολοκληρωμένο “Δευτερεύον Σύστημα”
“Ο Κολ έδειξε με το επονομαζόμενο “Σύστημα Κολ” απέδειξε ότι η δίψα για δύναμη, επιρροή, θέση και χρήμα ήταν το κυρίαρχο κίνητρο του και ότι είχε συνεχώς την εντύπωση πως οι μη βολικοί νόμοι μπορούν να παραβλεφθούν” γράφει ο Herbert. “Αλλά ο Κολ και το κόμμα του δεν είναι οι μόνοι εκφραστές αυτού του συστήματος που τελειοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των 25 ετών που ήταν ηγέτης της πολιτικής του παράταξης. Πολλοί επιτυχημένοι επαγγελματίες πολιτικοί από άλλα κόμματα υποχρεώθηκαν να υιοθετήσουν τις ίδιες τακτικές. Έτσι σήμερα έχουμε στην πραγματικότητα ένα “Δευτερεύον Σύστημα” κάτω από το επίσημο συνταγματικό σύστημα” καταλήγει ο Herbert.
Στη Γερμανία μόνο οι ηλίθιοι πρέπει να ληστέψουν τράπεζα για να βγάλουν χρήματα
Σε άρθρο του Economist με τίτλο “Η διαφθορά στη Γερμανία – Ο υπερβολικός βαθμός της” αναφέρεται ένα χαρακτηριστικό σχόλιο του πρώην υπουργού Εσωτερικών της Γερμανίας Baden-Württemberg, το οποίο έγινε στη σκιά της αποκάλυψης μίας σειράς υποθέσεων διαφθοράς που συνέδεαν τη γερμανική πολιτική με την οικονομία.“Σκάνδαλα φοροδιαφυγής, εταιριών φαντασμάτων και πλαστών τιμολογίων” είναι κάποιες από τις αιτίες που αναφέρει ο Economist ότι έκαναν τον υπουργό Εσωτερικών της Γερμανίας να πει πως στη Γερμανία “μόνο οι ηλίθιοι πρέπει να ληστέψουν τράπεζα για να βγάλουν χρήματα”.

Η διαφθορά κοστίζει στη Γερμανία €250 δις το χρόνο
Η διαφθορά κοστίζει στη Γερμανία 250 δις ευρώ το χρόνο, γράφει σε δημοσίευμα της η Die Welt αναφερόμενη σε έρευνα του 2012 του καθηγητή οικονομικών Friedrich Schneider (του πανεπιστημίου Linz στην Αυστρία). Σύμφωνα με την έρευνα “όσο χειρότερη είναι η οικονομία τόσο πιο ανοιχτοί είναι οι άνθρωποι σε ένα καφέ φάκελο κάτω από το τραπέζι”.

Το κόστος της διαφθοράς στη Γερμανία υπολογίστηκε από τον Schneider με βάση επίσημα στοιχεία της Transparency International τα οποία είναι πιθανό να είναι συντηρητικά και ως εκ τούτου να μην αποτυπώνουν το αληθινό μέγεθος του προβλήματος της διαφθοράς στη Γερμανία. Παρόλα αυτά, ακόμη και αν το νούμερο στο οποίο κατέληξε ο καθηγητής Schneider είναι σωστό, η Γερμανία χάνει κάθε χρόνο περίπου το 10% του ΑΕΠ της εξαιτίας της διαφθοράς του πολιτικού της συστήματος. Αυτή μπορεί να είναι η απάντηση στο γιατί η γερμανική οικονομία είναι μονίμως αρρωστημένη όπως την χαρακτηρίζει στη δική του έρευνα ο καθηγητής Herbert.

Η διαφθορά ως απάντηση στο αίνιγμα της αιώνιας μηδενικής ανάπτυξης της Γερμανίας;
Από το 1991 μέχρι σήμερα, η μεγαλύτερη αύξηση που έχει καταγράψει ποτέ το γερμανικό ΑΕΠ ήταν της τάξης του 2,1%, τον Ιούνιο του 2010. Στο διάστημα αυτό των δύο δεκαετιών η μέση ανάπτυξη του γερμανικού ΑΕΠ ήταν μόλις 0,29%, ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά στον κόσμο. Ελλείψει του ήμισυ του κόστους της διαφθοράς, όπως το έχει υπολογίσει ο καθηγητής Schneider (προσαρμοσμένο κατά έτος) η Γερμανία θα παρουσίαζε εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ το χρέος της θα ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και το δημοσιονομικό της πλεόνασμα από τα μεγαλύτερα διεθνώς. Το κυριότερο, όλα τα πολυδιαφημιζόμενα μέτρα λιτότητας που έλαβε η Γερμανία στις αρχές της περασμένης δεκαετίας και τα οποία υποτίθεται πως βοήθησαν στη δημιουργία του σημερινού “γερμανικού θαύματος” (;) δε θα υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να έχουν υιοθετηθεί Το μόνο που χρειαζόταν για να απογειωθεί η γερμανική οικονομία ήταν να παταχθεί η διαφθορά αλλά αυτό ήταν και το τελευταίο το οποίο θα προθυμοποιούνταν να κάνει το πολιτικό της σύστημα οπότε επέλεξε, με πενιχρά αποτελέσματα, να επιβάλλει μέτρα λιτότητας στο γερμανικό λαό (προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης τα μέτρα λιτότητας αυτά δεν είχαν την παραμικρή σχέση ως προς την σκληρότητα, το μέγεθος και τη διάρκεια τους με αυτά που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα)

Η διαφθορά κοστίζει κάθε χρόνο στους Γερμανούς 1,3 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας
Το κόστος της “διάσωσης” της ελληνικής οικονομίας για τους Γερμανούς φορολογούμενους αποτελεί καθημερινό θέμα αναφοράς των γερμανικών ΜΜΕ από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης. Ωστόσο η “διάσωση” της Ελλάδας δεν έχει κοστίσει στην πραγματικότητα στο Γερμανό φορολογούμενο ούτε ένα ευρώ, αφού η Γερμανία παράσχει μόνο εγγυήσεις για δάνεια του ΤΧΣ και όχι χρήματα από τον προϋπολογισμό της ενώ η διαφθορά του ίδιου του γερμανικού πολιτικού συστήματος κοστίζει στους Γερμανούς κάθε χρόνο 1,3 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας και αθροιστικά από το 2010 έχει κοστίσει περί τα 750 δις ευρώ, δηλαδή περίπου 40 φορές το ΑΕΠ της Κύπρου. Οι Γερμανοί ανησυχούν πως διασώζουν με τα χρήματα τους την Ελλάδα όταν στην πράξη το μόνο που “διασώζουν” κάθε χρόνο είναι ένα οργανωμένο γερμανικό “Δευτερεύον Σύστημα” διαφθοράς, κάνοντας το όλο και περισσότερο πλούσιο εις βάρους τους.

Σκάνδαλα διαφθοράς σε όλους του βασικούς τομείς της Γερμανικής οικονομίας
Τα σκάνδαλα διαφθοράς στη Γερμανία είναι απεριόριστα και αφορούν, σχεδόν, σε όλους τους βασικούς κλάδους της οικονομίας, της δημόσιας διοίκησης, της βιομηχανίας κλπ. Εκτείνονται απότ τον τραπεζικό κλάδο μέχρι τις αυτοκινητοβιομηχανίες, τα φάρμακα, τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, τα ταχυδρομεία, τα δημόσια έργα, την αστυνομία, το στρατό, την τεχνολογία, τη βαριά βιομηχανία, τον κλάδο ενέργειας κλπ.

Διεθνή καρτέλ Γερμανικών εταιριών – Χειραγώγηση τιμών βασικών προϊόντων
Σύμφωνα με το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών η Γερμανία είναι άνδρο καρτέλ με διεθνή δράση. Μερικά από τα κυριότερα καρτέλ που αναγνωρίστηκαν από διάφορες αρχές σε ολόκληρο τον κόσμο και που έχουν καταδικαστεί στην πληρωμή τεράστιων προστίμων αφορούσαν σε προϊόντα όπως ο καφές, ο χαλκός, πλαστικά συνθετικά, συνθετικά λάστιχα, βιταμίνες, χημικά, φυσικό αέριο κλπ.
Σε σκανδαλώδεις περιπτώσεις γερμανικών καρτέλ με διεθνή λειτουργία οι αρχές διαπίστωσαν χειραγώγηση των τιμών σε παγκόσμιο επίπεδο σε προϊόντα όπως οι βιταμίνες αλλά και σε πιο περιορισμένο βαθμό του καφέ, προϊόντων φυσικού αερίου, χαλκού και άλλα.

Μερικές από τις εταιρίες που καταδικάστηκαν σε πρόστιμα για τη συμμετοχή τους σε καρτέλ (γερμανικές ή συνεργαζόμενες με γερμανικές για τη δημιουργία και λειτουργία καρτέλ) είναι:
Mueller Industries, Austria Buntmetall, Boliden AB, Boliden Cuivre Zinc, Buntmetall Amstetten, Deno Acquisition, Deno Holding Company, Europa Metalli SpA, HME Nederland BV, Halcor SA, IMI Plc, KM Europa Metal AG, Mueller Europe Ltd, Outokumpu Oyj, Tréfimétaux SA, WTC Holding Wieland Werke AG, Yorkshire Copper Tchibo, Melitta, Dallmayr Degussa AG, Akzo Nobel Chemicals, Akzo Nobel NV, Arkema SA, Caffaro, Chemoxal, Edison SpA, Eka Chemicals, Elf Aquitaine, FMC Corporation, FMC Foret, KEMIRA OYJ, L’Air Liquide, SNIA, Solvay NV, Solvay Solexis, Total SA okohama Rubber Co, Bridgestone, Bridge stone Industri, ContiTech AG, Continental AG, Dunlop Oil & Marine, Manuli Rubber Indust, Parker Hannifin Corp, Parker ITR Srl, Trelleborg AB, Trelleborg Industrie, Hoechst AG, Akzo Nobel AB, Akzo Nobel Base Chem, Akzo Nobel Chemicals, Akzo Nobel Funct, Akzo Nobel NV, Akzo No bel Nederland, Arkema SA, Clariant AG, Clariant GmbH, Eka Chemical s, Elf Aquitaine , BPB, Gyproc Benelux, Knauf W.G. KG, La farge SA , UPM-Kymmene Oyj, Armando Álvarez SA, BPI, Bernay Film Plastiqu, Bischof + Klein FR, Bischof + Klein GmbH, Bonar Technical Fabr, Cofira-Sac SA, Combipac BV, FL Smidth & Co A/S, FLS Plast A/S, Fardem Packaging BV, Groupe Gascogne, JM Gesellschaft, KV Stempher CV, Kendrion NV, Low & Bonar plc, Nordenia IAG, Nordfolien GmbH, Plásticos Españoles, RKW, Sachsa Verpackung, Stempher BV, Trioplast Industrier, Trioplast Wittenheim , Bayer AG, DOW Deutschland Inc, Dow Chemical Company, Dow Deutschland, Dow Europe GmbH, Eni SpA, Kaucuk as, P olimeri Europa SpA, Shell NL Chemie BV, Shell Nederland BV, Shell Petro leum NV, Trade-Stomil Ltd, Unipetrol as , ASF AG, Aventis SA, Daiichi, Eisai Co Ltd, F. Hoffmann-La Roche, Kongo Chemical Co, Lonza AG, Merck KGaA, Solvay Pharmaceu
tic, Sumika Fine Chemical, Sumitomo Chemical Co, Takeda Chemical Ind , Tanabe Seiyaku Co

Σκάνδαλο χειραγώγησης διεθνών τραπεζικών επιτοκίων
“Η Deutsche Bank είναι μία από τις αρκετές Ευρωπαϊκές τράπεζες που βρίσκονται υπό έρευνα από τις ρυθμιστικές αρχές για τον ενδεχόμενο ρόλο τους στη χειραγώγηση του επιτοκίου αναφοράς ” γράφει το Reuters, αναφερόμενο σε ένα σκάνδαλο με διάρκεια 22 και πλέον ετών (FT) και που αφορά μία αγορά παραγώγων προϊόντων ύψους 350 τρις δολαρίων.

Σκάνδαλα διαφθοράς στην πολιτική
Τα σκάνδαλα στην πολιτική στη Γερμανία αφορούν, κυριολεκτικά, σε χιλιάδες περιπτώσεις και πρέπει να εξετάζονται ανά μήνα. “Κάθε φορά που οι Γερμανικοί εισαγγελείς και οι φορολογικές αρχές έρχονται αντιμέτωπες με περιπτώσεις διαφθοράς, αναπόφευκτα ανακαλύπτουν ίχνη που οδηγούν στην πολιτική αρένα” γράφει έκθεση της Global Integrity για τη διαφθορά στη Γερμανία αναφέροντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου στο Wuppertal, μία πόλη 370 χιλιάδων κατοίκων, οι αρχές εντόπισαν μέσα σε λίγα χρόνια 600 περιπτώσεις διαφθοράς πολιτικών, δημοσίων λειτουργών και εκκλησιαστικών ηγετών.
Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση Μέρκελ έχει βρεθεί στο επίκεντρο πολλών σκανδάλων με πιο πρόσφατο αυτό του Ομοσπονδιακού Προέδρου της Γερμανίας, προσωπική επιλογής της κ Μέρκελ και πρώην υποψηφίου για την προεδρία του CDU, ο οποίος και αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Η υπόθεση του Προέδρου της Γερμανικής Ομοσπονδίας, Christian Wulff, αφορούσε στη λήψη προσωπικών δανείων και την απόπειρα απειλής και αποσιώπησης των ΜΜΕ και κατά τη διάρκεια της αποκάλυψης του το 2012 θεωρήθηκε πως θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και στην πτώση της κυβέρνησης Μέρκελ. Όχι μόνο δε συνέβη αυτό αλλά το σκάνδαλο δεν άγγιξε καν την Καγκελάριο σε μία ένδειξη της ανοχής και της ανοσίας του γερμανικού πολιτικού συστήματος απέναντι στη διαφθορά.

Το “Δευτερεύον Σύστημα”
Μετά από όσα αναφέρθηκαν παραπάνω διαπιστώνει κανείς πως οι σημερινοί “πρίγκιπες” του γερμανικού πολιτικού συστήματος δε διαφέρουν και πολύ ως προς την ηθική και τη ροπή τους στη διαφθορά και τη δωροληψία από τους επτά διεφθαρμένους Γερμανούς Πρίγκιπες που πούλησαν την ψήφο τους στις εκλογές του 1519 σε αυτόν που πρόσφερε τα περισσότερα χρήματα. Όπως τότε έτσι και σήμερα, στη Γερμανία λειτουργούν δύο διαφορετικά πολιτικά συστήματα: ένα προφανές και ένα υπόγειο με το δεύτερο να είναι αυτό που κινεί τα νήματα και χαράζει την ιστορία.
Επίσης, μετά από όλα τα παραπάνω, φαίνεται να προκύπτει αβίαστα η απάντηση στο ερώτημα γιατί η Καγκελάριος Μέρκελ αρνείται να επικυρώσει το Σύμφωνο εναντίον της Διαφοράς και τη Σύμβαση Ποινικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης καθώς και γιατί έθαψε το νομοσχέδιο για τη δημιουργία μητρώου διεφθαρμένων εταιριών και σκληρότερης αντιμετώπισης της παροχής δωρεών στους βουλευτές και χρηματοδότησης στα πολιτικά κόμματα.
Ως Καγκελάριος της Γερμανίας και επικεφαλής του CDU η κ. Μέρκελ, γέννημα θρέμμα του “Δευτερεύοντος Συστήματος” και αγαπημένο “κοριτσάκι′ του Χέλμουτ Κόλ, όπως συνήθιζε να την αποκαλεί ο πρώην Γερμανός Καγκελάριος, είναι παράλληλα επικεφαλής και υπερασπιστής του οργανωμένου υπόγειου γερμανικού συστήματος διαφθοράς, μία θέση την οποία κληρονόμησε με τον ίδιο τρόπο που οι Αυτοκράτορες και οι Βασιλιάδες το 1500 κληρονομούσαν τα χρέη των προκατόχων τους.
Γιατί η λυπηρή αλήθεια είναι πως η ανάληψη της ηγεσίας οποιουδήποτε από τα δύο μεγάλα κόμματα της Γερμανίας, συνεπάγεται την αναγνώριση του ΄χρέους” του κόμματος στα συμφέροντα που διαχρονικά το υποστηρίζουν και την υπόσχεση της αποπληρωμής του με τόκο. Το τραγικότερο όλων, ωστόσο, είναι πως προκειμένου το γερμανικό πολιτικό σύστημα να αποτρέψει την “πτώχευση” του από το “χρέος” στα συμφέροντα που το δανειοδοτούν και προκειμένου να συνεχίσει να απολαμβάνει τα δώρα που το “Δευτερεύον Σύστημα” του εξασφαλίζει όσο παρατείνεται η διάρκεια ζωής του, χρειάστηκε να αποδεχτεί και να μάθει να ζει με την ιδέα της ηθικής του χρεοκοπίας.

* Ο κ. Παναγιώτου είναι τεχνικός αναλυτής χρηματιστηριακών αγορών, εκδότης τουwww.analitis.gr , διευθυντής της Ελληνικής Κοινότητας Τεχνικών Αναλυτών στην Αγγλία (www.ekta.gr) και διευθυντής εκπαίδευσης και έρευνας της Enalos LTD στο Λονδίνο. Είναι δημιουργός λογισμικών αυτοματοποίησης της τεχνικής ανάλυσης (3F, ModiStock) και συγγραφέας χρηματιστηριακών και οικονομικών βιβλίων. Άρθρα και συνεντεύξεις του δημοσιεύονται για μιάμιση δεκαετία σε πληθώρα ΜΜΕ ενώ είναι συχνός καλεσμένος σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.