Επίθεση Πολύδωρα για τη Γλώσσα μας!

Επιτέλους βρέθηκε ένας πολιτικός που έδειξε το ενδιαφέρον του για την ελληνική Γλώσσα. Είναι ο Βύρων Πολύδωρας, γνωστός για την άριστη χρήση της γλώσσας μας, ο οποίος πήρε ανοιχτά θέση για το βιβλίο Γραμματικής της Ε' και ΣΤ' του Δημοτικού, όπου κάποιοι "φωστήρες" είπαν να... πρωτοτυπήσουν!

Όμως κατά θα κάνει ο κ. Πολύδωρας να μην τα παρατήσει και να συνεχίσει τη μάχη, καθώς οι ένοικοι της Ακαδημίας Αθηνών, δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται και τόσο για τα εγκόσμια - εκτός των απολαβών τους...

Η είδηση για τον κ. Πολύδωρα από το www.briefingnews.gr. Γράφει:

Άστραψε και βρόντηξε σήμερα ο Βύρων Πολύδωρας κατά του υπουργείου Παιδείας υποστηρίζοντας ότι το βιβλίο της Γραμματικής της Ε' και ΣΤ' Δημοτικού καταργεί τα φωνήεντα “η” και “ω” και τα διπλά σύμφωνα “ξ” και “ψ” με ταυτόχρονη προσθήκη του δίφθογγου “ου” στα φωνήεντα και την καθιέρωση των “ντ”, “μπ” και “γκ” ως νέων συμφώνων. 

“Είναι μέγα παιδαγωγικό λάθος να επιχειρείται ακουσίως η εκουσίως μία τόση και τέτοια σύγχυση και ασάφεια στο θεμελιώδες μάθημα διδασκαλίας των γραμμάτων της ελληνικής γλώσσας με τη σύμμιξη ελληνικών και λατινικών χαρακτήρων”, τονίζει ο βουλευτής της ΝΔ καταθέτοντας την υποψία του πως “τα πάντα οδηγούνται και καθοδηγούνται ύπουλα και ταχέως στην λεγόμενη φωνητική γραφή και στην αντικατάσταση του ελληνικού αλφαβήτου από το λατινικό”. 

 Ο Βύρων υποστηρίζει μάλιστα πως το όλον θέμα πρέπει να θεωρηθεί εθνικό και αφορά όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα, τους διανοούμενους και τον ελληνικό λαό. Ο αρμόδιος υπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος καλείται τώρα να απαντήσει κατά πόσο θα επιτρέψει την κυκλοφορία της εν λόγω Γραμματικής και κυρίως πως θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα της καθημερινής κακοποίησης και συνολικής υποβάθμισης της ελληνικής γλώσσας από τα περισσότερα ΜΜΕ σε πολλές καλούμενες ψυχαγωγικές εκπομπές. 

ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ*** Αυτοκτόνησε γιατρός στο νοσοκομείο Λαμίας

Το χειρότερο τέλος είχε το θρίλερ που εξελίσσονταν από το πρωί στο νοσοκομείο της Λαμίας. Δυστυχώς κανένας και τίποτα δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον γιατρό, ο οποίος πριν λίγο πήδηξε από το πρεβάζι του πέμπτου ορόφου του νοσοκομείου Λαμίας και σκοτώθηκε. 

Παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε ο ειδικός διαπραγματευτής της αστυνομίας, οι φίλοι του γιατροί, που του μιλούσαν συνέχεια, ακόμη και η σύζυγός, του που έφτασε στο σημείο κανένας δεν κατάφερε να τον μεταπείσει

Ακόμη δεν έχουν γίνει γνωστοί οι λόγοι που τον οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση, όμως, πληροφορίες αναφέρουν ότι επειδή είχε βγει στη σύνταξη πριν από μερικούς μήνες, δεν έχει ακόμη πληρωθεί κι αυτό τον άγχωσε πάρα πολύ.

Πηγή: www.protothema.gr

Ο καθ. Γ. Κοντογιώργης μιλάει στον Δ. Κωνσταντάρα

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και «εκρηκτική» συνέντευξη έδωσε ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης στον Δημήτρη Κωνσταντάρα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό “Crash”, αγγίζοντας τα πιο… ευαίσθητα ζητήματα που συζητούνται σήμερα, την ώρα της κορύφωσης της οικονομικής και πολιτικής κρίσης.

Στην ερώτηση αν όλα αυτά τα τελευταία 10-15 χρόνια κανείς πολιτικός δεν ήξερε, και κανείς δεν είχε καταλάβει τι γινόταν απαντά:

- Το ήξεραν. Όλοι το ήξεραν. Εγώ όσες φορές μιλούσα μαζί τους και τους ρωτούσα «πού πάμε», μου απαντούσαν με τον ίδιο, στερεότυπο τρόπο: «Έλα μωρέ». Η κοινωνία τούς έφταιγε. Έπιασα μέσα σε μια εβδομάδα δυο πολιτικούς. Κορυφαίους τότε και σήμερα. Και απ΄ τα δυο κόμματα. Και τους ρώτησα : «Γιατί δεν παίρνετε μέτρα για τη διαφθορά;» Μου απάντησαν και οι δυο με τον ίδιο τρόπο « Έλα μωρέ…». Σα νάταν συνεννοημένοι.

Για την είσοδο προσωπικοτήτων στην πολιτική

- Αν εγώ – και ο οποιοσδήποτε- ήθελα να είμαι υποψήφιος χωρίς να ενταχθώ στα κόμματα, θα πήγαινα ποτέ να το κάνω; Θα πήγαινα απλώς για να γίνω γελοίος. Να πάρω την ψήφο μου. Αυτό είναι που λειτουργεί ως σύστημα. Αν θέλουμε να δούμε τι είναι η πραγματική «αντιπροσώπευση», πρέπει να πάρει η κοινωνία την ιδιότητα του εντολέα και να κρατήσει το πολιτικό προσωπικό του κράτους, την ιδιότητα του εντολοδόχου.

«Είναι όλοι ανασφαλείς»

- Κάθε φορά που ο Προκόπης Παυλόπουλος, απ΄ τη θέση ευθύνης που είχε, ήταν υπαίτιος για μια καταστροφή, έπαιρνε και ένα υπουργείο ως επιβράβευση. Ήταν όλοι τους ανασφαλείς. Όλη η πολιτική ηγεσία, από Σημίτη και μετά, δηλαδή από τους…παλιούς, ήταν ανασφαλείς. Και γι αυτό δεν μπορούσαν να «ανοιχτούν» σε προσωπικότητες της κοινωνίας για να πλουτίσουν τα κόμματα και την πολιτική.

Για τη «Χρυσή Αυγή»

- Αν θελήσουμε να δούμε τη Χρυσή Αυγή και τους αναρχικούς, τους αντιεξουσιαστές όπως λέγονται, όλα είναι υποπροιόντα του κράτους. Το κενό εξουσίας είναι που δημιουργεί αυτά τα φαινόμενα. Σε καμία χώρα του κόσμου, όταν υπάρχουν περιοχές ολόκληρες υπό «κατοχή», όπως λ.χ. τα Εξάρχεια, το Κράτος δεν παραμένει θεατής  και δεν μπαίνει η αστυνομία σ αυτό το «χώρο» για να μην …ενοχλήσει.»

Για τους σημερινούς ηγέτες

- Δεν υπάρχουν ηγέτες στην κοινωνία μας. Το σύστημα αυτό δεν παράγει ηγέτες. Σκουπίδια παράγει. Δεν είναι η κοινωνία που πρέπει να παράγει πολιτική. Πρέπει να εξαναγκάζονται οι πολιτικοί που κυβερνούν να ακολουθούν το συμφέρον της κοινωνίας. Αν ήταν έτσι, θα παίρνανε σήμερα απόφαση να φορολογούν τον άνεργο; 

Και τι μπορούμε πράγματι να αλλάξουμε;

«- Όλα αυτά δεν τα κάνουνε γιατί υπάρχει συγκεκριμένος λόγος. Ολόκληρο το σύστημα που τους αναδεικνύει θα πληγεί από μια τέτοια, δίκαιη λύση. Ενώ τι τους νοιάζει αν το 1,5 εκατομμύριο των Ελλήνων που είναι άνεργοι – ουσιαστικά περισσότεροι από τους εργαζόμενους-  πληρώσει και…κάτι παραπάνω; Ε, αν αυτοκτονήσουν και μερικοί, δεν χάθηκε κι ο κόσμος…

Για τον Γιώργο Παπανδρέου

Αντί να πάρει μέτρα, διαχειριζόταν την ελληνική κρίση κατά τον τρόπο του ναρκομανούς. Δηλαδή, να του «δώσουμε τη δόση» για να περάσει λίγο διάστημα αντί να πάρει μέτρα να τον ανατάξει. Σήμερα, στην ίδια κατάσταση είμαστε. Μέτρα για τους 3 Πυλώνες της Καταστροφής, το πολιτικό σύστημα, τη δημόσια διοίκηση και τη νομοθεσία που οικοδομεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά δεν έχουν ληφθεί. Το αποτέλεσμα της καταστροφής είναι  δυσανάλογα μεγάλο, σε σχέση με αυτό που θα υπήρχε εάν λαμβάνονται στοιχειώδη μέτρα, έστω την τελευταία στιγμή.

Ισοδύναμα μέτρα, ύφεση, στέρηση περιουσιών και εξαθλίωση

Ποιός ήταν αυτός ο συμπολίτης μας πριν τρία χρόνια;

Ισοδύναμα μέτρα ύψους 11,7 δισ. για να τα προτείνει στην «τρόϊκα» ψάχνει να βρει η κυβέρνηση και δυστυχώς απ’ ό,τι φαίνεται τα βάρη θα πέσουν στις πλάτες των «αδυνάτων», χωρίς να θίγεται το μεγάλο κεφάλαιο. 

Μέσα στο «πρόγραμμα» υπάρχουν και οι ιδιωτικοποιήσεις, για τις οποίες άρχισαν να σημειώνονται αντιδράσεις, προτού η κυβέρνηση ανακοινώσει ποιους τομείς κάποιου οργανισμού αποφασίζει να πουλήσει. 

Ακόμη και η αντιπολίτευση θα πρέπει να περιμένει και αφού εξετάσει το τι έχει προγραμματιστεί να πουληθεί, τότε να προβεί στην όποια αντίδραση. Βέβαια όταν θέλεις 5, ζητάς... 10, αλλά η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή για να αντιμετωπίζεται υπό το κακώς εννοούμενο συνδικαλιστικό πρίσμα. 

Όσο για την κυβέρνηση, ας επιμείνει όσο γίνεται για να δεχθούν οι «εταίροι» ότι ο δρόμος που έχουν επιλέξει για την Ελλάδα, από την υπάρχουσα ύφεση μάς οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση του λαού και του… Κολωνακίου! Κυρίως της… «ημίψηλης κοινωνίας», η οποία βλέπει το ρευστό της, να μην αυγατίζει και όλο και να μειώνεται… 

Ο ελληνικός λαός, από βαθειά ρομαντικός έχει καταντήσει βαθύτατα καχύποπτος. Κι αυτό επειδή υποψιάζεται πως οδηγείται, σαν πρόβατο στη σφαγή, για να του στερηθεί η κινητή και η ακίνητη περιουσία. Με τους αλλεπάλληλους φόρους και την έλλειψη εσόδων, όσα δεν κατασχεθούν θα πουληθούν όσο κι όσο. Σκέτη ανατριχίλα, μόνον με την αναφορά… 

Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Η πρόσκληση του Ευάγγελου Βενιζέλου στον Αλέξη Τσίπρα, για να συμμετάσχει και αυτός στην εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, ίσως θα πρέπει να γίνει δεκτή. Αφ’ ενός για να υπάρχει και «άλλη» φωνή και αφ’ ετέρου να είναι πιο ενισχυμένη η ελληνική αντιπροσωπεία. Πρέπει να συμμετάσχει ο Αλέξης Τσίπρας, άσχετα εάν τον... προ(σ)καλεί ο νυν πρόεδρος του κόμματος που με την πολιτική του έφτασε σε αυτή την κατάσταση τον λαό μας. 

Τέλος, ας μην ελπίζουμε και τόσο στο ευρώ, γιατί δεν αποκλείεται να είμαστε οι τελευταίοι που θα το εγκαταλείψουμε!..

Λονδίνο: Έσβησε η Ολυμπιακή Φλόγα!

Κατά τη διάρκεια της 50ης ημέρας της Ολυμπιακής Λαμπαδηδρομίας, η Ολυμπιακή Φλόγα έσβησε, αφού κάποιοι από τους διοργανωτές είχαν την... φαεινή ιδέα να την περάσουν μέσα από τα νερά των εγκαταστάσεων rafting! Ο αθλητής που κρατούσε την Ολυμπιακή Φλόγα, προσπάθησε να την περάσει "άβρεχτη" αλλά δεν τα κατάφερε. Έτσι, η εξ Ολυμπίας Ολυμπιακή Φλόγα είναι πλέον "Φλόγα" made in England!

Ιδού η πρωτόγνωρη ολυμπιακή στιγμή...

Το λάθος του Αλέξη Τσίπρα

Με άκρως αντιπολιτευτική διάθεση (και καλά έκανε!) εμφανίστηκε το πρωί στην κρατική τηλεόραση, ο Αλέξης Τσίπρας, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι "αυτά που έλεγε προεκλογικά τα έχει ξεχάσει μετεκλογικά". Εκτίμησε δε πως η σημερινή κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να διαπραγματευθεί με τους Ευρωπαίους.

Όμως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε και κάτι άλλο. Μίλησε για "κυβέρνηση περιορισμένης πατριωτικής ευθύνης". Κάπου εδώ έχασε το μέτρο ο κ. Τσίπρας, καθώς δεν είναι δυνατόν να υπάρχον κάποιοι που είναι "ολίγον" πατριώτες... 

Ήταν πολύ σκληρή κουβέντα, για μία κυβέρνηση που -καλώς ή κακώς- εξελέγη με την ψήφο του ελληνικού λαού, αντιπροσωπεύει και εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό και απαρτίζεται από άτομα-μέλη του ελληνικού λαού. 

Δεν νοείται να υπάρχουν πατριώτες και "ολίγον" πατριώτες! Όλοι είμαστε πατριώτες και ο καθένας έχει τις απόψεις του. 

Μην ξεχνάει ο Αλέξης Τσίπρας, πόσοι πατριώτες οδηγήθηκαν στα ξερονήσια και στις φυλακές, επειδή κάποιοι τους θεώρησαν "περιορισμένης πατριωτικής ευθύνης" ή και... εθνοπροδότες! 

Ας κλείσουμε τα μάτια σε εκείνο το πολύ βρώμικο παρελθόν κι ας κοιτάξουμε τι θα κάνουμε τώρα, που χρειαζόμαστε πολιτικούς, που πέραν όλων των άλλων προσόντων, να νοιώθουν τον λαό.

Με τα 3 δισ. να... δεις τι θα γίνει!

Διαβεβαιώσεις για την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης να επαναφέρει το πρόγραμμα προσαρμογής σε σωστή τροχιά έδωσε στους ομολόγους του, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ. 

Όπως εξήγησε ο κ. Στουρνάρας η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δρομολογήσει την εφαρμογή μέτρων ισοδύναμων με 3 δισ. ευρώ που αφορούν μέτρα του Μαρτίου, λόγω των καθυστερήσεων του προγράμματος (σ.σ. εξαθλίωσης). 

O κ. Στουρνάρας τόνισε στους ομολόγους του, ότι η έκταση της ύφεσης στην Ελλάδα, αποδείχθηκε πολύ μεγαλύτερη από τις προβλέψεις της Τρόικας, με επιπτώσεις στην κοινωνία και την ανεργία. 

Αυτό σημαίνει πως η κυβέρνηση θα προσανατολιστεί σε ισοδύναμα μέτρα που θα μειώνουν την ύφεση; 

Να το δούμε και να μην το πιστέψουμε, ότι δηλαδή το υπουργείο Οικονομικών θα βγάλει από τα «υπ’ όψιν» του τον απροστάτευτο μισθωτό και συνταξιούχο και θα κατευθυνθεί αλλού προς εξεύρεση πόρων και μείωση εξόδων. Να ελπίσουμε ή να συνεχίσουμε να είμαστε απελπισμένοι;

Για πού το βάλαμε κύριοι;

Πολλά κυκλοφορούν σχετικά με την παραίτηση Νικολόπουλου. Άσχετα με τους ακριβείς λόγους που τον υποχρέωσαν και παραιτήθηκε από υφυπουργός Εργασίας, η ουσία είναι μία: οι λόγοι που προσάπτει ο ίδιος στην επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό, όπου τονίζεται: «Μόνη αιτία της παραιτήσεώς μου είναι η προσωπική μου πεποίθηση πως το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης με την τρόικα και η διόρθωση των σημαντικών στρεβλώσεων στα εργασιακά, συνταξιοδοτικά, ασφαλιστικά και προνοιακά ζητήματα, θα έπρεπε να έχουν τεθεί εμφατικά στο τραπέζι των συζητήσεων από την αρχή». 

Μετά από αυτή την κατάθεση που κάνει ένας πολιτικός ο οποίος προεκλογικά είχε εκτεθεί αρκετά για τις φιλεργατικές θέσεις του, τι μπορεί να πει κανείς και ιδιαίτερα η πλευρά Κουβέλη; 

Μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση; 

Ποιά μπορεί να είναι η θέση του πολίτη που ψήφισε ΝΔ για ένα καλύτερο αύριο και ξαφνικά βλέπει να ακολουθείται η ίδια ενδοτική πολιτική; 

Να συνεχίσουμε να φοβόμαστε τον… Τσίπρα, μήπως τυχόν μας πάει στη δραχμή; Μα, με την εξέλιξη που έχει πάρει το πρόγραμμα εξαθλίωσης των Ελλήνων, σύντομα θα μας κάνουν να ζητάμε… γρόσια! Η δραχμούλα μάς φοβίζει; Κάτι συμβαίνει στο... βασίλειο της Δανιμαρκίας. Σύντομα θα δείξει. Και μέχρι τότε θα αιωρείται το ερώτημα "για πού το βάλαμε κύριοι;"...

Μιά Ελληνίδα μάνα απαντά στην Κριστίν Λαγκάρντ

Από την 

Νοέλ 

Μπάξερ*

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

μιάς Ελληνίδας μάνας 

προς την Κριστίν Λαγκάρντ 

http://nextok.blogspot.gr

Μα σερ Κριστίν, 

Ζε μ’ απέλ Νοέλ Μπαξέρ. 

Σου γράφω από την ελληνική Ελλάδα, και όχι του Νίγηρα, για να σου θυμίσω ότι είμαι εδώ και ακόμη, από τον Μάη, περιμένω μια συγγνώμη για την προσβλητική δήλωσή σου στην εφημερίδα Guardian που με έθιγε ως γονιό και με μείωσε αφάνταστα στα μάτια του παιδιού μου. 

Τώρα που έχουμε την Κυβέρνηση που ήθελες, ας σιάξουμε κι αυτό το άτοπο που, αν και πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα, η μνήμη μου δεν κατάφερε να το διαγράψει μα ούτε η ψυχή μου να το χωνέψει. Ο νους μου δεν χωράει τα λόγια σου, Κριστίν, όσα είπες για την ανευθυνότητα του Έλληνα γονιού και, ιδιαίτερα, για τα παιδιά της χώρας μου και του Νίγηρα, γι’ αυτό τα έχω αντιγράψει στην παλάμη μου όπως έκανα στο σχολείο. 

Τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω (αυτομουντζώνομαι κανονικότατα, δηλαδή) κάθε φορά και πιο έκπληκτη που κάποιος (εσύ) ισχυρίζεται πως από τόσο μακριά είδε στην οικογενειακή εστία μου μια εστία του κακού, μια αιτία για να εξοριστεί ο άντρας μου στο εξωτερικό για να εργαστεί. Πράγματι, είδα στην τηλεόρασή μου πως ζήτησες συγνώμη από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και για λίγο ένιωσα περίπου αξιοπρεπής, αλλά όλο αυτό, το ΔΝΤ ολογράφως, είναι πολύ μακρύ, 24 γράμματα, τα μέτρησα, τόσα όσα η ελληνική αλφαβήτα, και κάπου στο δρόμο χάθηκε η δική μου συγγνώμη σου. Μάλλον ανάμεσα σε δυο σύμφωνα, πιθανώς στο πι και φι. Πάντως ποτέ δεν έφτασε σε μένα. 

Κάθομαι στον καναπέ μου έκτοτε, υπομένω τις Ειδήσεις και περιμένω, με πείσμα, οργισμένη, να μου ζητήσεις την συγχώρεσή μου. Θα είναι ψέμα αν σου πω πως την έχω έτοιμη στο τραπεζάκι δίπλα στην πόρτα. Θα πρέπει, Κριστίν μου, να δώσεις έναν μικρό αγώνα για να μου την πάρεις. Ίσως και μεγάλο. 

Ως μητέρα έχω γίνει εύκολη στο να συγχωρώ κακές συμπεριφορές, αλλά δεν είσαι παιδί κι εγώ, δόξα τω Θεώ, δεν είμαι η μητέρα σου. Δόξα τω Θεώ θα λες τώρα από μέσα σου κι εσύ, επειδή τότε θα ήσουν ένα υπερχρεωμένο παιδί σαν όλα τα ελληνόπουλα ή ένα υποβαθμισμένο Νιγηράκι χωρίς εκπαίδευση όπως τα παιδάκια της γαλλικής αποικίας σας, με καμιά πιθανότητα, κατά εσένα, να γίνεις αυτό που είσαι. Θα σου αντιστρέψω το νόμισμα και θα κάνω, κι εγώ όπως εσύ, μια δήλωση. 

Θα σε προκαλέσω πως ίσως να είναι για το καλό της έφηβης κόρης μου αν δεν έχει καμιά πιθανότητα να γίνει αυτό που είσαι. Από αυτό το μεγάλο που νιώθεις πως είσαι, αναμένω οπωσδήποτε να έρθει μια συγνώμη. Για να μην το ξεχάσεις, αν έχεις την καλοσύνη βάλε την εκκρεμότητα αυτή μαζί με τις επείγουσες νομισματικές κάτω από το πρες παπιέ. Την συγνώμη μου βάλε, εμένα δεν με πειράζει να με πάρει ο αέρας. Στοπ! 

Εγώ θέλω μια άλλη συγγνώμη, Κριστίν μου. Από την υπολογισμένη με ακρίβεια λέξη συν λέξη συν λέξη που έδωσες στους συνεργάτες σου, προτιμώ μια συγγνώμη με ψυχή. Ανθρώπινη και στοργική από τη Λαγκάρντ γυναίκα και μητέρα. Σαν γυναίκα προς γυναίκα και σαν μητέρα προς μητέρα. Σε αυτή τη γλώσσα ας εξηγηθούμε. Έτσι μιλάμε οι μάνες στη φτωχή Ελλάδα. 

Σε αυτή τη γλώσσα έλα μέσα από την τηλεόραση σπίτι μου, όχι μόνο στο δικό μου, στο σπίτι κάθε παιδιού με πατέρα που εκδιώχτηκε από την Κρίση στα ξένα, και εξήγησε στο παιδί μου γιατί ο πατέρας του έφυγε στο εξωτερικό για να εργαστεί και πότε μέρα συν μέρα συν μέρα υπολογίζεις να επιστρέψει. Πότε το παιδί το δικό μου θα ξαναέχει πατέρα σαν τα Γαλλάκια, τα Γερμανάκια και, ελπίζω, τα παιδιά του Νίγηρα. Όσο σε περιμένω, ως ανεύθυνη θα πιάσω ένα τραγούδι. 

Σαλού, 

Νοέλ.

*Η Νοέλ Μπάξερ είναι συγγραφέας, 

γεννήθηκε και ζει στην Ελλάδα

Νέος οίκος ανοχής εγκαινιάζεται στην Κολωνού!

Νέος «οίκος» ετοιμάζεται για να λειτουργήσει σε μία από τις «ροζ» γειτονιές του κέντρου της Αθήνας, όπως έχει καταντήσει η οδός Κολωνού.

Απ’ ό,τι γίνεται γνωστό, αυτή τη φορά οι κάτοικοι πρόκειται να προβούν σε έντονες διαμαρτυρίες και μάλιστα με την τηλεοπτική κάλυψη ξένων δικτύων.

Επειδή, καταφέραμε να κάνουμε την Αθήνα ένα μεγάλο «σπίτι», αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το… φωνάζουμε κιόλας!

Η νέα ηγεσία του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως και Προστασίας του Πολίτη, όπως και η δημοτική αρχή της Αθήνας, θα πρέπει να επιλέξουν:

Ή να ενδιαφερθούν για την Αθήνα μας και να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα, 

Ή να αδιαφορήσουν και να στέλνουν... αγήματα και φιλαρμονικές στα εγκαίνια του κάθε οίκοι ανοχής!

Απόφαση για τις δημοσιογραφικές πηγές

Η ΕΟΔ χαιρετίζει την τελευταία δικαστική νίκη 

για την προστασία των δημοσιογραφικών πηγών

Από το ΔΣ 

της ΕΣΗΕΑ

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων χαιρετίζει την απόφαση που έλαβε στις 28 Ιουνίου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την προστασία των δημοσιογραφικών πηγών, δικαιώνοντας τους πέντε δημοσιογράφους των εφημερίδων L’ Equipe και Le Point , οι οποίοι είχαν προσφύγει κατά της Γαλλίας.

Το δικαστήριο αναγνώρισε ότι οι γαλλικές δικαστικές και διωκτικές αρχές, με τις πιέσεις που άσκησαν και τις έρευνες που επιχείρησαν στα σπίτια των δημοσιογράφων και τα γραφεία των εφημερίδων παραβίασαν, το Αρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο κατοχυρώνει την ελευθερία της έκφρασης.

Ο Στέφεν Πίαρς, Γενικός Γραμματέας της ΕΟΔ, δήλωσε ότι πρόκειται για νίκη όλων των ευρωπαίων δημοσιογράφων, που κτυπάει ένα προειδοποιητικό καμπανάκι σε πολιτικούς, αλλά και στις δικαστικές και αστυνομικές αρχές όλων των χωρών μελών της Ε.Ε. και ιδιαίτερα στη Γαλλία, όπου δεν έχουν ακόμα εμπεδώσει τους κανόνες του παιχνιδιού της ελευθερίας του Τύπου στη δημοκρατία.

Το ζήτημα ανέκυψε όταν οι δικαστικές αρχές στη Γαλλία, επιχείρησαν να αποκτήσουν πρόσβαση στις πηγές των πληροφοριών που αναφερόντουσαν στα σχετικά δημοσιεύματα των εφημερίδων για την υπόθεση ντόπινγκ στον όμιλο Cofidis. Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων IFJ μαζί με την Εθνική Ενωση Δημοσιογράφων SNJ της Γαλλίας, που είναι το μέλος της ομοσπονδίας, προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όχι μόνο επαναβεβαίωσε σχετική προηγούμενη νομολογία, αλλά προχώρησε ακόμη περισσότερο υπογραμμίζοντας ότι «το δικαίωμα των δημοσιογράφων να προστατεύουν τις πηγές τους δεν αποτελεί προνόμιο που χορηγείται ή ανακαλείται, επειδή κρίνονται ως νόμιμες ή παράνομες οι πηγές των πληροφοριών, αλλά πρόκειται για αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα της ενημέρωσης, το οποίο επιβάλλει τη μέγιστη προσοχή».

Με άλλα λόγια, η προστασία των δημοσιογραφικών πηγών αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό του δικαιώματος της ενημέρωσης και δεν αφορά καθόλου την προέλευση των πηγών.

Κάθε αυτοκτονία έχει τον "φονιά" της

Απαγχονισμένος βρέθηκε το μεσημέρι ένας επιχειρηματίας στο ισόγειο οικίας της οδού Δημοσθένους 77, στην Καλλιθέα. Τον αυτόχειρα βρήκαν νεκρό συγγενείς του. Πρόκειται για την 61η αυτοκτονία του έτους 2012…

Χθες ο δικηγόρος στην Πλάκα, σήμερα ο επιχειρηματίας στην Καλλιθέα, αύριο ποιος έχει σειρά;

Οι αυτοκτονίες, οι οποίες σχεδόν όλες έχουν τον ίδιο "παρανομαστή", μπορεί να είναι ένα καθημερινό φαινόμενο, αλλά για κάποιους δεν σημαίνουν τίποτα. Ίσως επειδή αφιέρωσαν την καριέρα τους για να οδηγήσουν τους Έλληνες στην εξαθλίωση. Και είναι αμφίβολο εάν η «χοντροπετσιά», τούς επιτρέπει να αντιληφθούν τι συμβαίνει έξω από την πόρτα τους.

Κάποια στιγμή πρέπει να αντιμετωπιστεί το θέμα επί της ουσίας και να εξεταστούν τα κυρίως αίτια που οδηγούν τους συνανθρώπους μας να τερματίζουν τις ζωή τους. Εάν κάθε αιτία έχει τον ήρωά της, τότε κάθε αυτοκτονία έχει τον "φονιά" της!

Ως πότε θα βλέπουμε να χάνονται ανθρώπινες ζωές τόσο άδικα; 

Ως πότε θα ανεχόμαστε την θλιβερή πρωτιά στην Ευρώπη, ως η χώρα με τις περισσότερες αυτοκτονίες; Έλεος!

Δημ. Μάρδας: Η κρίση στα μάτια των παιδιών (ΕΡΕΥΝΑ)

Η κρίση μέσα από τα (ευαίσθητα αλλά και αυστηρά) μάτια των παιδιών μας!

Επιμέλεια: 

Δημήτρης Μάρδας,

Καθηγητής Τμήματος 

Οικονομικών Επιστημών ΑΠΘ,

Πρόεδρος του Δ.Σ. 

του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων 

του 1^ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς. 

«Τι είναι οικονομική κρίση, πώς τη βλέπω, και τι προτείνω για να αντιμετωπιστεί». Αυτό το θέμα δόθηκε σε μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης του 1^ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας του Συλλόγου των Γονέων και Κηδεμόνων, λίγο πριν το κλείσιμο των σχολείων.

Τα παιδιά, είτε με ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό, είτε με ένα περιγραφικό ή «τεχνικό» τρόπο κατέγραψαν τις σκέψεις τους, δίνοντας –άλλοτε με μια εντυπωσιακή αυστηρότητα, τόλμη και φαντασία και άλλοτε με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο– θέσεις που προκαλούν τουλάχιστον το ενδιαφέρον.

Στην άσκηση αυτή έλαβαν μέρος, όσα παιδιά και γονείς το επιθυμούσαν. Ακολουθούν οι θέσεις-προτάσεις με το πιο δυνατό νόημα σε κάθε έκθεση, όλων των παιδιών που συμμετείχαν.

Εύα Τ. «Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε μια χώρα που είχε όλα τα καλά του κόσμου… Οι άνθρωποι ήταν γενναίοι, φιλόδοξοι και ευγενικοί… Ήταν εργατικοί. Σιγά-σιγά όμως άρχισαν να κλέβουν, να μην δουλεύουν και έγιναν άπληστοι. Οι πολιτικοί με τα δικά τους “κόλπα” ανάγκαζαν τους πολίτες να τους ψηφίζουν… Οι άλλες χώρες βλέποντας το χαμό που επικρατούσε άρχισαν να τους εκμεταλλεύονται γιατί τους ζήλευαν… Το χειρότερο όμως ήταν ότι μέσα τους ένιωθαν απαίσια εξαιτίας της αρρώστιας των πολιτικών για το χρήμα». Με αυτήν τη μικρή ιστορία, περιγράφω ακριβώς πως κατέληξε η Ελλάδα…

Δέσποινα Γ. Κρίση, μια τόσο δα μικρή λεξούλα, μόλις δυο συλλαβών! Τη βλέπουμε καθημερινά στην τηλεόραση… την παρατηρούμε στα πρόσωπα των γονιών των δασκάλων, των ανθρώπων γύρω μας. Προσπαθούμε να καταλάβουμε την αξία της, το μέγεθος της δύναμής της και πώς μπορεί να επηρεάσει τόσο, μα τόσο πολύ την καθημερινότητά μας… Η οικονομική κρίση δημιουργεί αβεβαιότητα και ανασφάλεια που επηρεάζει όχι μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά… Πρέπει να γυρίσουμε στις παλιές αξίες μας. Να γεμίσουμε την ψυχή μας με αγάπη, το μυαλό μας με αισιοδοξία, και την καρδία μας με ελπίδα. Να στηρίξουμε έστω και με μια μικρή αγκαλιά τους δικούς μας ανθρώπους. Να μην αφήσουμε κανένα να τσακίζει το αύριό μας…

Δημήτρης Χ. Σήμερα για την κρίση φταίνε οι ανεξέλεγκτές δαπάνες, τα υπερβολικά δάνεια και ιδίως οι πολιτικοί, που τα προκάλεσαν… Η οικονομική κρίση μου προκαλεί μαύρα λυπητερά συναισθήματα. Εάν ζωγράφιζα ένα πίνακα με τα συναισθήματά μου, θα τον έβαφα μαύρο… Εκεί θα ζωγράφιζα επίσης έναν άστεγο άνθρωπο να ζητιανεύει και να κλαίει.

Παναγιώτης Π. H χώρας μας η Ελλάδα, αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα, που οδηγεί τους ανθρώπους σε απόγνωση… Η κυβέρνηση δεν έπαιρνε και δεν παίρνει αποφάσεις για να ξεφύγει η Ελλάδα από την κρίση. Βέβαια χωρίς καλούς συνεργάτες, μορφωμένους, έξυπνους, δίκαιους και τίμιους δε γίνεται δουλειά…Να βρεθούν δουλειές για τους μορφωμένους νέους που φεύγουν στο εξωτερικό, γιατί αυτοί είναι η ελπίδα μας, επιτέλους δικαιοσύνη, τιμωρίες στους παραβάτες…

Κωνσταντίνος Μ. Σε λίγο θα είμαστε άστεγοι και θα παρακαλάμε τους αστυνομικούς να μας βάλουν φυλακή για να έχουμε φαγητό να φάμε και να έχουμε στέγη…Το κυριότερο είναι ότι έχουμε τους πιο χάλια πολιτικούς στο σύμπαν, που αντί να κάνουν καλύτερα τα πράγματα τα έκαναν χειρότερα…

Πρωτέας Μ. Κρίση σημαίνει φτώχεια, ανεργία, οι άνθρωποι να μην μπορούν να αγοράσουν πράγματα για να ζήσουν... Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός, θα έπαιρνα κάποιους άνεργους στο γραφείο μου να δουλεύουν με χρήματα που έχω από το κράτος. Μετά από λίγους μήνες όμως, θα προσπαθούσα να τους βρω δουλειά στα μαγαζιά. Αυτός είναι ο στόχος, να έχει κάποιος δουλειά στην αγορά…

Όλγα Π. Την κρίση… τη βλέπουμε την ακούμε, κι όμως αυτήν την απαγορευμένη λέξη κανένας δεν πίστευε ότι θα τη χρησιμοποιούμε τόσο συχνά… Άνθρωποι έξω πεινάνε, άλλοι είναι άρρωστοι και δεν έχουν χρήματα για φάρμακα, γίνονται συσσίτια για τους άστεγους! Εδώ μας έφεραν αυτοί οι ανίκανοι που κόβουν συνέχεια μισθούς για να καταφέρουν να πληρώσουν τα χρέη τους!!! Όμως αυτά τα χρέη δεν πρόκειται να ξεχρεωθούν ποτέ. Είμαι παιδί, αυτό όμως δε μ’ εμποδίζει να πω τη γνώμη μου σε αυτό που βλέπω, που βιώνω και που όλοι μας συζητάμε πολύ έντονα.

Τζούλια Β. Η κρίση είναι μια λέξη, η οποία δεν ξέρουμε τι σημαίνει και για να πούμε την αλήθεια ούτε οι πολιτικοί ξέρουν τι σημαίνει, γιατί άμα ήξεραν τι σημαίνει θα είχαν κάνει κάτι… Η κυβέρνησή μας βάζοντας χαράτσια νομίζει ότι θα σώσει την Ελλάδα. Όχι όμως μόνο δεν τη σώζει αλλά την καταστρέφει, γιατί οι άνθρωποι άμα δεν έχουν να φάνε φεύγουν σε άλλες χώρες και έτσι απλά καταστρέφουμε την Ελλάδα…

Στέλλα Κ. Η οικονομική κρίση… είναι μια αλυσίδα που εάν σπάσει ο ένας κρίκος θα σπάσουν και οι υπόλοιποι… Το κράτος αυξάνει τους φόρους για περισσότερα έσοδα, με αποτέλεσμα οι πολίτες να αδυνατούν να τους πληρώσουν. Έτσι το κράτος δεν έχει αρκετά έσοδα...Το κράτος δεν έχει χρήματα να δώσει στους δανειστές κι έτσι αναγκάζεται να μειώσει μισθούς και συντάξεις. Όλα αυτά είναι μια αλυσίδα που σπάει σιγά-σιγά, κρίκος-κρίκος.

Κωνσταντίνος Μ. Οικονομική κρίση είναι ένα πρόβλημα στην μελλοντική μου ζωή και την παρούσα μου ζωή…Τέλος πάντων ας μπούμε στο ψητό. Λέω καλύτερα, να πάρουμε τα λεφτά που μας χρωστά η Γερμανία, να ξεπληρώσουμε αυτούς που δανειστήκαμε και να διαχειριστούμε καλά και σοφά τα λεφτά μας για να φτιάξουμε μια νέα Ελλάδα. Τέλος!

Μαριλίζα Π. Λοιπόν θα σας εκμυστηρευτώ πώς τη βλέπω εγώ (την κρίση) από τη σκοπιά των παιδιών. Τα παιδιά στην ηλικία 1-14 χρόνων υποφέρουν γιατί στερούνται τα παιγνίδια, το φαγητό, τις γνώσεις που χρειάζονται για να φτιάξουν γερά θεμέλια για το μέλλον. Ενώ οι ηλικίες των 15-35… δε βρίσκουν δουλειά αγχώνονται… και το πιο σημαντικό χάνουν την εμπιστοσύνη προς τους συνανθρώπους μας, γιατί μ’ αυτά που ακούνε δεν ξέρουν ποιον να πρωτοπιστέψουν… Έχω την αίσθηση ότι το κράτος κοροϊδεύει όλους του Έλληνες.

Αναστασία Μ. Δε θα πρέπει να ανησυχούμε, γιατί υπάρχουν λύσεις σε όλα αυτά… Αν εκμεταλλευόμασταν το γεωγραφικό πλούτο μας, τις καταγάλανες θάλασσες και τη σημαντική ιστορία μας, θα μπορούσε ο παράγοντας του τουρισμού να γεμίσει τα ταμεία του κράτους. Υπάρχουν και άλλοι πολλοί παράγοντες… όμως ένα παιδί δε θα μπορούσε να δώσει λύσεις για όλα αυτά. Γι’ αυτό καλό θα είναι η κυβέρνηση να σκεφτόταν λίγο περισσότερο…

Κυριακή Μ. Η οικονομική κρίση πολλές φορές δεν πάει μόνη της. «Συνοδεύεται» και από την ηθική αλλά και από την κοινωνική κρίση. Κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να κόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις από αυτούς που παίρνουν μεγάλους μισθούς και συντάξεις και όχι από αυτούς τους ανθρώπους που δουλεύουν σαν τα σκυλιά… Τα παιδία νιώθουν άσχημα και νομίζουν ότι φταίνε αυτά.

Χαράλαμπος Π…Λοιπόν, αυτά που πρέπει να κάνουμε είναι να μην σπαταλάμε χρήματα για πράγματα που επιθυμούμε, παρά μόνο για τα αναγκαία. Δε χρειάζεται να ζητάμε τα πάντα. Να προσπαθούμε να μη θέλουμε όλο και περισσότερα για να μην φέρνουμε τους γονείς μας σε δύσκολη θέση…Όλοι να είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι, ότι κάποτε θα φύγουμε από την οικονομική κρίση.

Θοδωρής Κ. Υπάρχουν πολλά είδη κρίσεων… Η πιο σημαντική κρίση είναι η κρίση ηθικών αξιών. Κάποιοι άνθρωποι εκμεταλλεύονται άλλους ανθρώπους. Αυτοί είναι οι πολιτικοί. Οι πολιτικοί φτιάχνουν ομάδες και τις κάνουν για το συμφέρον τους, δηλαδή νοιάζονται μόνο για τον εαυτόν τους.

Βαγγέλης Γ. Η κρίση είναι για μένα μια μαύρη σελίδα της ιστορίας της χώρας που θα ξεπεραστεί σύντομα. Με στεναχωρεί πολύ το γεγονός που χιλιάδες άνεργοι αναγκάζονται να μεταναστέψουν γα να βρουν δουλειά… Μερικοί άνθρωποι για να σωθούν από τα χρέη τους αυτοκτονούν. Αυτό που κάνουν είναι τραγικό. Δεν έχω καταλάβει γιατί το κάνουν, γιατί τα χρέη θα γυρίσουν στα παιδιά τους και από τα παιδιά στα εγγόνια τους και ούτω καθεξής. Δε γίνεται να αυτοκτονούν όλες οι γενιές της οικογένειας αυτής αν δεν έχει να ξεπληρώσει τα χρέη της…

Μελίνα Ο. Ένας «ένοχος» o οποίος ευθύνεται για την οικονομική κρίση είναι οι πολιτικοί. Δύο από τα «εγκλήματα» τους είναι η σπατάλη και οι φόροι… Το πρόβλημα που μας απασχολεί είναι η αδικία στους φόρους. Όταν όλα γίνουν δίκαια από τους πολιτικούς, τότε υπάρχουν πολλοί τρόποι να βγάλουμε χρήματα… Όμως πιστεύω ότι η πιο σημαντική λύση στην οικονομική κρίση είναι η παιδεία, διότι αν καλλιεργηθεί σωστά, η δική μας η γενιά θα παίρνει πιο σωστές αποφάσεις. Θα ψηφίζουμε πιο σωστά και όχι με βάση το δικό μας συμφέρον αλλά με βάση το συμφέρον της χώρας μας…

Θεοχάρης Τ. Η Γερμανία μας χρωστά πάρα, μα πάρα πολλά λεφτά. Άρα αν δεν μας τα δώσει, τότε εμείς οι Έλληνες έχουμε τεράστιο οικονομικό και χρηματικό πρόβλημα, αλλά κάτι πρέπει να κάνουμε γιατί… η κρίση δεν είναι καθόλου καλό πράγμα.

Χρήστος Θ. Η Ελλάδα θα πρέπει να γυρίσει λίγο στα παλιά χρόνια και να εκμεταλλευτούμε ό,τι έχουμε. Δηλαδή να μην εισάγουμε προϊόντα από άλλες χώρες αφού τα έχουμε στην Ελλάδα. Ακόμα το κράτος να δίνει ένα κεφάλαιο σε ένα πολίτη για να ανοίξει δικιά του επιχείρηση… Εγώ βλέπω την κρίση σαν έναν εφιάλτη που γίνεται πραγματικότητα.

Στέλιος Δ. Ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί η κρίση είναι να είμαστε ενωμένοι, να μην αφήνουμε τη στεναχώρια και την απελπισία να μας χωρίσουν, να αλληλοστηριζόμαστε… Επίσης πρέπει να μπούμε δυναμικά στο εμπόριο και ορισμένα στοιχεία (άνεμος, νερό , ήλιος) να τα αξιοποιήσουμε με το σωστό τρόπο. Πρέπει να βρούμε νέες καλλιέργειες και να τις εξάγουμε…

Γιάννης Μ. Εγώ όταν σκέπτομαι την κρίση έχω ένα συναίσθημα αγωνίας για το τι θα γίνει στο μέλλον… Θα πρότεινα στους κύριους που έχουν πιο μεγάλη δύναμη από άλλους ανθρώπους δηλαδή τους πολιτικούς, να βοηθήσουν και αυτοί στο να γίνει καλύτερη η Ελλάδα δηλαδή μην βάζουν μόνο σε εμάς φόρους, αλλά να πληρώνουν και οι ίδιοι φόρο…γιατί έτσι θα σωθεί η Ελλάδα.

Θεοφάνης Φ. Για να ξεπεραστεί (η κρίση) μπορούμε να εξάγουμε ελληνικά προϊόντα, όπως το ούζο και τη φέτα. Να διαφημίσουμε την Ελλάδα σε άλλες χώρες γιατί είναι όμορφή και έχει πολλά αρχαία. Να παράγουμε στην Ελλάδα τα προϊόντα που χρειαζόμαστε και να μην τα παίρνουμε από το εξωτερικό γιατί…τα λεφτά της Ελλάδας θα φεύγουν έξω, ενώ αν τα παράγουμε εμείς θα μείνουν στην Ελλάδα.

Κίκα Χ. Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός ή βουλευτής σίγουρα δε θα έκανα αυτά που κάνουν οι τωρινοί βουλευτές και πολιτικοί… Οι οικονομικά αδύναμοι να πληρώνουν φόρους ανάλογα με το εισόδημά τους και οι πιο πλούσιοι το ίδιο. Γιατί τώρα συμβαίνει το αντίθετο…

Θοδωρής Τ. Οι δυο κυριότερες αιτίες της οικονομικής κρίσης είναι η ανικανότητα των πολιτικών μας και η φοροδιαφυγή. Το μόνο που πρέπει να κάνουμε για τη φοροδιαφυγή είναι να ζητάμε απόδειξη, έστω και για μικρά ποσά… Όσο για το θέμα της ανικανότητας των πολιτικών μας, θα πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά στις εκλογές.

Σοφία Χ. Αυτός που την άρχισε να τη σταματήσει γιατί η κρίση φέρνει αναστάτωση στους ανθρώπους… Οι πολιτικοί, ο δήμαρχος δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να σταματήσουν την αναστάτωση. Ελπίζουν όμως ότι οι επόμενες γενιές θα τη σταματήσουν. Τη ζωή ο θεός μας την έδωσε όχι για να στεναχωριόμαστε άλλα για να τη χαιρόμαστε!

Αναστάσης Λ. Η οικονομική κρίση είναι δύο πράγματα: Το ένα είναι το ότι δεν κινείται το χρήμα και το δεύτερο είναι η κρίση των ηθικών αξιών… Οι δανειστές μας ζητάνε να ξεπληρώσουμε τα δάνεια που πήραμε πολύ γρήγορα, όμως το κράτος δεν μπορεί να αντεπεξέλθει, με αποτέλεσμα το κράτος να αυξάνει κι άλλο τους φόρους και να κόβει κι άλλο τους μισθούς και τις συντάξεις. Για να ξεπεραστεί η κρίση προτείνω… να δώσουμε ευκαιρίες σε νέους επιχειρηματίες, να εξάγουμε προϊόντα, να δώσουμε έμφαση στην ανάπτυξη του τουρισμού, και να μειωθούν λίγο οι φόροι.

Χρήστος Σ. Την οικονομική κρίση τη συναντάμε κάθε μέρα στη ζωή μας. Κάθε μέρα βλέπουμε άστεγους. Μερικοί από αυτούς είχαν μια δουλειά και ένα σπίτι. Όταν τους απέλυσαν δεν είχαν να πληρώσουν φόρους και δάνεια και γι’ αυτό τους πήραν το σπίτι…

Γιάννης Χ . Όσο για το ποιος έφταιξε που φθάσαμε σε αυτό το σημείο, νομίζω ότι είναι οι λανθασμένες αποφάσεις των ίδιων μας των εαυτών. Τα προηγούμενα χρόνια ξοδεύαμε χρήματα για ανούσιους λόγους και κανείς δε σκεφτόταν ότι κάποτε θα φθάναμε σε «αδιέξοδο»…

Σίμος Μ. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να πληρώσουν τους φόρους, αλλά πάντα προσπαθούν για το καλύτερο. Οι πολιτικοί μας όμως δεν κάνουν τίποτα, γι’ αυτό μας λένε όλο ότι θα φύγει η οικονομική κρίση, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Τώρα, πρέπει να τους εμπιστεύομαι ή δεν πρέπει να τους εμπιστεύομαι; Επειδή εγώ είμαι νέος άνθρωπος, είμαι πολύ λυπημένος και θαυμάζω τους πολίτες και τους γονείς μου. Για μένα, ελπίζω να βρω μια δουλειά και νομίζω ότι σε μερικά χρόνια θα φύγει η οικονομική κρίση.

Βασίλης Σ. Φαίνεται σαν να μη με νοιάζει, γιατί είμαι ένα απλό παιδί, όμως (την κρίση) την καταλαβαίνω γιατί βλέπω τον κόσμο σε τι δύσκολη θέση βρίσκεται…Για να την αντιμετωπίσουμε θα έλεγα, κάθε άνθρωπος να ξοδεύει πιο λίγα λεφτά και να μην πηγαίνει κάθε ημέρα βόλτα. Έτσι εγώ θα αντιμετώπιζα την κρίση.

Δημήτρης Ν. Όλοι προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα… με το λάθος τρόπο όμως. Εγώ έχω τη λύση: Αν για κάποιο διάστημα κατεβάζαμε τους φόρους και τις τιμές των προϊόντων πρώτης ανάγκης, τότε οι έμποροι που θα πουλάνε αυτά τα προϊόντα θα βγάζουν λεφτά για να ζήσουν και οι αγοραστές θα έχουν ότι χρειάζονται. Επομένως, οι έμποροι δε θα αναγκάζονται να απολύουν το προσωπικό τους και οι υπάλληλοι θα έχουν λεφτά για να ζήσουν. 

Τελικά, τι είδους ανθρώπους θέλουμε στις κυβερνήσεις της Ελλάδας;

Του 

Δημήτρη 

Κωνσταντάρα

Διαβάζω αυτές τις μέρες ένα βιβλίο του καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου Γιώργου Κοντογιώργη με τίτλο «Κομματοκρατία και Δυναστικό Κράτος».

Όσο προχωρώ, τόσο περισσότερο αναρωτιέμαι: «Μα είναι δυνατόν οι «λειτουργοί» του σημερινού πολιτικού κατεστημένου στην Ελλάδα, πρωθυπουργοί , αρχηγοί κομμάτων, υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι, βουλευτές , επιχειρηματίες, δικαστές να τον αφήνουν να κυκλοφορεί ελεύθερος αυτός ο επικίνδυνος άνθρωπος ; Θάπρεπε να τον είχαν συλλάβει, και να τον είχαν κλείσει στον Κορυδαλλό. Αυτός ο άνθρωπος είναι μια κινούμενη απειλή εναντίον του πολιτικού συστήματος , αυτού που έβγαλε τον οργισμένο κόσμο στους δρόμους σε μιαν εξέγερση που γκρεμίζοντας τον Παπανδρεισμό, καταδικάζοντας το Μνημόνιο, απαιτώντας καταδίκη του «συστήματος», οδηγώντας σε εκλογές, «αποσυμπίεσε» την οργή του βάζοντας στη Βουλή τη «Χρυσή Αυγή» και αφήνοντας απέξω τον Καρατζαφέρη. Κι αν δεν τον έβαζαν φυλακή τον κ. Κοντογιώργη, ας τον έβαζαν τουλάχιστον στην κυβέρνηση»!

Στην πραγματικότητα; Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι τέτοιοι άνθρωποι που γράφουν κάτι τέτοια βιβλία που τα διαβάζουν κάποιοι άνθρωποι και… ξεστραβώνονται και μετά, ίσως προσπαθούν να κάνουν άλλους ανθρώπους να τα διαβάσουν κι αυτοί μπας και… ξεστραβωθούν περισσότεροι.

Τον ρωτούν σε μια συνέντευξη: «Γράφετε πως, από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους τον 19ο αιώνα και εξής, τα απολυταρχικά καθεστώτα ουσιαστικά απαγόρευσαν στον Έλληνα πολίτη να πολιτεύεται ελεύθερα. Και αυτό σήμανε την αρχή για τη σταδιακή αλλοίωση της ελληνικής κοινωνίας».

Και απαντά αυτός ο επικίνδυνος άνθρωπος : «Το ελληνικό κράτος φέρνει μαζί του τριών ειδών δουλείες: Κατά την πρώτη, το ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε στο περιθώριο του εθνικού κορμού. Το έθνος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, σε άλλες ζωτικές του περιοχές, διέθετε μια ηγετική θέση στο περιβάλλον τριών αυτοκρατοριών.

Η δεύτερη δουλεία προέκυψε επειδή υιοθετήσαμε ως πρότυπο την απολυταρχία της Δυτικής Ευρώπης. Ουσιαστικά καταργήσαμε το θεσμικό υπόβαθρο του Ελληνισμού, δηλαδή τον Δήμο, την Δημοκρατία μέσα από τα κοινά. Αντί το σύστημα των κοινών να εγκατασταθεί στη νέα κοινωνική ολότητα, στο κράτος έθνος, το κατήργησαν ολοσχερώς.
Οπότε, η μεν κοινωνία από δήμος έγινε ιδιώτης το δε πολιτικό σύστημα το ενσάρκωσε το κράτος. Έτσι, αποδομήθηκε η κοινωνική συλλογικότητα και το πολιτικό προσωπικό προσανατόλισε τις πολιτικές του με γνώμονα την προσωπική σχέση του πολιτικού με τον πολίτη.

Η τρίτη δουλεία προέκυψε από το ότι αυτό το νεοελληνικό κρατίδιο εξαρτήθηκε θεσμικά από τρίτες δυνάμεις, οι οποίες είχαν συμφέρον να εξαφανιστεί ο ισχυρός Ελληνισμός, για να μπορούν πλέον να αναλάβουν οι ίδιοι τον ρόλο του στην περιοχή. Το κράτος αυτό έχοντας αποκοπεί από τον κορμό του έθνους, δεν επιθυμούσε την ολοκλήρωσή του. Αν πετυχαίναμε την εθνική ολοκλήρωση, δηλαδή αυτό που περιέγραφε η λεγόμενη Μεγάλη Ιδέα, τότε οι ηγέτες αυτού του κράτους θα γίνονταν πρόεδροι κοινοτήτων».

Διαβάζοντας, διαπίστωσα ότι ο συγγραφέας μιλά και για «ασύμμετρη καταστροφή», φέρνοντάς μου στο νου τη φράση του τότε Υπουργού Δημόσιας Τάξης Βύρωνα Πολύδωρα (Αύγουστος του 2007) ο οποίος μιλώντας για τις τεράστιες, καταστροφικές πυρκαγιές αναφέρθηκε σε ««ασύμμετρη απειλή» κατά της Ελλάδας. Τον Αύγουστο του 2007, η υπό αποχώρηση κυβέρνηση Καραμανλή απέδιδε την τραγωδία σε οργανωμένο σχέδιο.

Όσο πιο απλά γίνεται: «Ασύμμετρη απειλή» σημαίνει πόλεμο που γίνεται από οργανωμένες αλλά μη-συμβατικές ομάδες, βασίζεται στην αναίρεση των κανόνων του δικαίου και του δικαίου του πολέμου και ενώ χρησιμοποιεί χαμηλού κόστους «όπλα» προκαλεί δυσανάλογα, μεγάλου (ασύμμετρου) κόστους αποτελέσματα στον υπέρτερο αντίπαλο, τόσο σε ανθρώπινες ζωές και υλικό όσο και σε ψυχολογικό και κοινωνικό κόστος.

Κατά τους ειδικούς, «κύριος σκοπός της ασύμμετρης απειλής» είναι η εξασθένιση/κάμψη της αποφασιστικότητας και της αποτελεσματικής χρήσης των συντελεστών ισχύος του υπέρτερου αντιπάλου.» Επίσης, στις ασύμμετρες απειλές περιλαμβάνονται οι ανταρτικές ή τρομοκρατικές επιθέσεις ή άλλων οργανωμένων ομάδων. Ιστορικά, τέτοιες μεθόδους χρησιμοποίησαν « ασθενέστερες» δυνάμεις εναντίον πολύ ισχυρότερων αντιπάλων (κυβερνήσεων κρατών ή οργανισμών άμυνας και ασφάλειας)».

Αυτό λοιπόν συνέβαινε το 2007 στην Ελλάδα και ο Βύρων Πολύδωρας το παραδεχόταν, έστω κι αν χρησιμοποιούσε μια όχι και τόσο διαδεδομένη ή γνωστή ορολογία. Ήξερε πολύ καλά τι έλεγε.

Αλήθεια, πόσα χρόνια υπάρχει, δρα, εξελίσσεται, διαφοροποιείται αυτή η καταραμένη «ασύμμετρη απειλή»; Τι θέλει να πετύχει που δεν το πέτυχε ακόμα; Και μέσε σε ποιο πολιτικό περιβάλλον πάμε και ψηφίζουμε για να εκλέξουμε κόμματα και πρωθυπουργός και βουλευτές ΧΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ;

Είναι «σοφός» ο κ. Κοντογιώργης; Πολύ πιθανόν. Κι αν είναι σοφός, αν έχει απλές και κατανοητές λύσεις για το πολιτικό μας πρόβλημα, αν ξέρει τι λέει, γιατί δεν τον κάλεσαν κι αυτόν στην – υποτίθεται- τρικομματική κυβέρνηση; Δεν τον ξέρουν; Δεν έχουν διαβάσει τα βιβλία του; Δεν γνωρίζουν τις σκέψεις του; Του κυρίου Ράπανου γιατί τις γνώριζαν; Του κυρίου Στουρνάρα; Του κυρίου Βερνίκου;

Μπα! Κοντογιώργηδες δεν θέλουμε στις κυβερνήσεις μας. Οι Κοντογιώργηδες «μιλάνε». Και δυστυχώς, ξέρουν τι λένε.

Σήμερα γιορτάζουν μπατήρηδες και γιατροί που δεν "τα πιάνουν"!

Σήμερα 1η Ιουλίου είναι των Αγίων Αναργύρων. Δηλαδή, εκτός από τους φέροντες τα ονόματα Ανάργυρος, Κοσμάς και Δαμιανός, γιορτάζουν επίσης όσοι γιατροί που δεν "τα πιάνουν", αλλά και οι μπατήρηδες! Των Αγίων Αναργύρων και των... οσίων ημών!

Τον φώναξε ο Αριστοφάνης...

Έτσι πρέπει να σε θυμώμαστε...

Πένθος στο Ελληνικό Θέατρο, από τον θάνατο του Θύμιου Καρακατσάνη. Του «αντιστάρ», που επί σειρά δεκαετιών λάμπρυνε με την παρουσία του το «σανίδι» και του ανθρώπου ο οποίος ξεχώρισε για την ηπιότητα του χαρακτήρα του, την τιμιότητα, την μαχητικότητα και το φιλότιμο. Ένας σωστός «γίγαντας» της καθημερινής ζωής με καρδιά μικρού παιδιού. 

Ο Θύμιος χρόνια τώρα έδινε σκληρό αγώνα για την επιβίωσή του. Έχοντας δίπλα του τη Ρούλα και τις δυό κόρες τους, κατάφερνε τα ακατόρθωτα. Να ξεχνάει το πρόβλημά του και να μεταλλάσσεται στη σκηνή, σε τζόβενο! 

Είχε γεννηθεί πριν 72 χρόνια στα Ταμπούρια. Σήμερα έκλεισε τα μάτια του και έφυγε. Πήγε για καφέ με τον Αριστοφάνη. Θύμιο, καλό ταξίδι…

Δήλωση Μέρκελ για Σύνοδο Κορυφής και ήττα από Ιταλία

Χωρίς λόγια.

Έγγραφο-αποκάλυψη από Καμμένο

Το παραπάνω ντοκουμέντο δημοσιοποίησε πριν δύο ώρες ο Πάνος Καμμένος, στο facebook και συνοδεύεται με το  κείμενο:

Όταν λέει ο Βενιζέλος οτι θα κλείσει το ΠΑΣΟΚ και θα αλλάξει όνομα δεν πιστεύω οτι εννοεί οτι θα αλλάξει ΑΦΜ και θα φεσώσει τον Ελληνικό λαό μέσω Αγροτικής τράπεζας με τουλάχιστον 100.000.000 Ευρώ... Την ώρα που κατάσχονται σπίτια για 1000 ευρώ νομίζει οτι θα δεχτούμε φέσι 100.000.000 με την κάλυψη της συγκυβέρνησης;
ΚΑΝΟΥΝ ΛΑΘΟΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ

Δημ. Μάρδας: Οι άθλιοι...

«Οι Άθλιοι» 

Του 

Δημήτρη Μάρδα 

Καθηγητή Τμήματος 

Οικονομικών Επιστημών 

του ΑΠΘ 

Όταν ο Βίκτωρ Ουγκώ διέμενε στις Βρυξέλλες, επισκεπτόταν την περιοχή του Βατερλό ξημερώματα, γιατί ήθελε να φαντάζεται στο ομιχλώδες τοπίο, την εξέλιξη της ομώνυμης μάχης, που οδήγησε στην κατάρρευση του Ναπολέοντα. 

Αν ζούσε ο Γάλλος συγγραφέας σήμερα, θα επισκεπτόταν την Ελλάδα στις αρχές του 2012, για να γράψει τη συνέχεια των «Αθλίων» του. Θα παρακολουθούσε λοιπόν σε 24ωρη βάση τoν «πόλεμο των Αθηνών», με αντιπάλους πολιτικούς, που οδήγησαν σε μια περιπέτεια με μεγάλο κόστος, εξαθλιωμένους εν πολλοίς ψηφοφόρους. 

Το κόστος του εγχειρήματος των πρόωρων εκλογών ξεδιπλώνεται σιγά-σιγά. Έτσι, όπως ανακοινώθηκε λίγες ημέρες πριν, το κόστος αυτό σε όρους μη απορρόφησης κονδυλίων ΕΣΠΑ κατά την πρόσφατη διμηνία, ανέρχεται σε 1 δισ. ευρώ. Το μεγαλύτερο βέβαια ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκέλος της απόκλισης των εσόδων του προϋπολογισμού κατά το τελευταίο τρίμηνο. 

Έλλειψη σύνεσης, υποκρισία, πολιτικός αριβισμός, αλαζονεία, ενίοτε δειλία, αυτήν την εικόνα πρότασσαν οι «Αντίπαλοι αξιωματικοί του πολέμου των Αθηνών». Πολιτικοί, που φέρουν τον τίτλο του ηγέτη, ανέδειξαν καθ’ όλη την πρόσφατη περίοδο, οτιδήποτε άλλο παρά την απαιτούμενη αρετή. 

Λάτρεις της δημοκρατίας, με πολιτική κουλτούρα όμως διαφορετική από εκείνη που απαιτεί ένα σύστημα απλής αναλογικής. Έτσι, οι όροι συνεννόηση, κατανόηση, συμβιβασμός, άγνωστοι στο λεξιλόγιο τους, άργησαν να ωριμάσουν. Ευτυχώς πρυτάνευσε η σύνεση την ύστατη στιγμή!

Με ένα πρωτόγνωρο πάθος και με διακηρύξεις συχνά συνθηματολογικού χαρακτήρα, ασύνδετες, χωρίς μέση και τέλος έρχονταν να καλύψουν το άγχος των πολιτών για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, έννοιες που αποτελούν, αναλώσιμο προϊόν του πολιτικού παιγνιδιού της περιόδου μας. 

Από την άλλη, υποστήριζαν ότι όλα όσα έπρεπε να ζήσουμε μετά τις 6 Μαΐου, γίνονται στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδας. 

Στο όνομα αυτό, δεν κατάφεραν όμως να συνεννοηθούν μετά τον πρώτο γύρο των εκλογών, οδηγώντας ακόμη βαθύτερα το μισοβουλιαγμένο καράβι της οικονομίας. Άλλαξαν ευτυχώς ρότα, την ώρα που ήμασταν στην «τελευταία του κακού τη σκάλα». 

Στο όνομα αυτό λοιπόν, απαιτούσαν επαναληπτικές εκλογές, αδυνατώντας να προβλέψουν ότι το σημείο εκκίνησης της ελληνικής οικονομίας στις 18 Ιουνίου θα είναι πολύ πιο κάτω από εκείνο της περιόδου, πριν την έναρξη της περιπέτειας που βιώσαμε. 

Και όλα αυτά γιατί; Γιατί απλούστατα ένα υπουργικό συμβούλιο, όταν κλήθηκε μετά το 2009 να παίξει με τα πραγματικά πυρά της οικονομίας έδειξε πόσο κενό ήταν, έχοντας από την άλλη στο τιμόνι έναν υπουργό οικονομίας, κακό παίχτη σε μια διαπραγμάτευση, που άλλαξε όμως τη ροή της ιστορίας στη χώρα. 

Ο τότε υπουργός οικονομίας όχι μόνο δε γνώριζε τους όρους του παιγνιδιού, δε γνώριζε καν να παίζει! Και φυσικά δεν ήταν ο μόνος. Η διαφορά του όμως με τους προηγούμενους εντοπίζεται σε ένα σημείο: Οι παλιότεροι έκαναν ασκήσεις επί χάρτου, ενώ αυτός αντιμετώπισε ένα πραγματικό πόλεμο, δείχνοντας τη γύμνια του συστήματος που ανέδειξε όχι μόνο τον ίδιο, αλλά και τόσους άλλους όμοιους, εντός ή εκτός της τότε κυβέρνησης.

Προσφορές (;) από Χαλκιδική

Ειδικά τιμολόγια για την ενίσχυση του εσωτερικού τουρισμού, λέει ότι υιοθετεί η Ένωση Ξενοδόχων Χαλκιδικής (ΕΞΧ) και για διανυκτερεύσεις από 15 Ιουλίου έως 20 Αυγούστου, ισχύουν οι τιμές: 

- Ενός αστέρα 50 ευρώ/ διανυκτέρευση 

- Δύο αστέρων 60 ευρώ 

- Τριών αστέρων 70 ευρώ 

- Τεσσάρων αστέρων 90-110 ευρώ 

- Πέντε αστέρων μέχρι 180 ευρώ/βραδιά 

Σημειώνεται, ότι οι τιμές αυτές αφορούν σε δίκλινο δωμάτιο με πρωϊνό για παραμονή τουλάχιστον πέντε ημερών, ενώ μπορούν να συνδυαστούν και με ημιδιατροφή με μικρή επιβάρυνση. 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι ξενοδόχοι της Χαλκιδικής θεωρούν ότι αυτές οι τιμές, έχουν σχέση με την σημερινή οικονομική κατάσταση του Έλληνα;

Ο Έλληνας δεν αγοράζει γερμανικά προϊόντα, λόγω ανέχειας!

Κάτι αυθαίρετες διαπιστώσεις, από «επαΐοντες» αποπροσανατολίζουν κάπως το κοινό και ανεβάζουν το ηθικό σε… Ελληναράδες! 

Τελευταίο κρούσμα, ότι τα δύο τελευταία χρόνια μειώθηκαν αισθητά οι εισαγωγές μας από τη Γερμανία και πως αυτό αποτελεί «πονοκέφαλο» στο Βερολίνο. 

Δίνονται λεπτομερώς τα ανάλογα ποσοστά, αλλά δεν αναφέρεται: 

1. Πόσο έχουν μειωθεί οι εισαγωγές μας από άλλα κράτη της ΕΕ; 

2. Πόσο έχουν μειωθεί οι εξαγωγές της Γερμανίας προς άλλα κράτη της ΕΕ; 

Ας κατατεθούν αυτά τα στοιχεία, για να γίνει κάποια σύγκριση και μετά ας γίνουν οι διαπιστώσεις. 

Και μέχρι τότε, ας δεχθούμε τη διαπίστωση ενός απλού παρατηρητή ότι ο Έλληνας δεν μποϋκοτάρει τα γερμανικά προϊόντα, αλλά δεν έχει για να τα αγοράσει! 

Άλλωστε το μποϋκοτάζ είναι για λαούς πιό συγκροτημένους και των οποίων οι χώρες διαθέτουν καταναλωτικές οργανώσεις…

Δημ. Μάρδας και... "Νέα κυβέρνηση: Το lifestyle μετακομίζει!"

Νέα κυβέρνηση: Το lifestyle μετακομίζει! 

 Του 

Δημήτρη Μάρδα 

Αν. καθηγητής Τμήματος 

Οικονομικών Επιστημών 

του ΑΠΘ 

Αν και το Υπουργείο Οικονομικών βιώνει μια δική του εσωτερική κρίση, ελπίζουμε το νέο πρόσωπο που θα αντικαταστήσει τον κ. Ράπανο να είναι της ίδιας «κοπής». Το Υπουργείο αυτό, όπως και κάθε Υπουργείο, χρειάζεται «εκτελεστές» για να επιβιώσει στη δύσκολη συγκυρία της χώρας και όχι γλυκανάλατους πολιτικούς. Το lifestyle που χαρακτήριζε λίγο παλαιότερα, επί κ. Παπακωνσταντίνου το Υπουργείο Οικονομικών –και όχι μόνο– μετακόμισε μάλλον σε άλλα υπουργεία στις ημέρες μας. 

Το Υπουργείο Εξωτερικών, που εδώ και καιρό παίζει το ρόλο της «Ωραίας Κοιμωμένης», ανταγωνιζόμενο το Υπουργείο Ανάπτυξης στον εν λόγω τίτλο, φαίνεται να κατέχει πια τα πρωτεία. Ακολουθεί μάλλον το Υπουργείο Άμυνας. 

 Ο νέος Υπουργός Εξωτερικών, ένας από τους ελάχιστα οργανωτικούς και λίαν σπάταλος, σύμφωνα με το έργο που άφησε στο Υπουργείο Υγείας (και δεν πρόφθασε, ευτυχώς, να αφήσει στο Υπ. Άμυνας), έχει να αντιμετωπίσει τον «εκτελεστή» ομόλογό του και αρχιτέκτονα της σύγχρονης εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας κ. Νταβούτογλου. 

Ως προς το Υπουργείο Ανάπτυξης –το εξίσου φτωχό σε επιδόσεις με το προαναφερθέν Υπουργείο– ο νέος Υπουργός, ο κ. Χατζηδάκης, ευγενικός, νέος φέρελπις πολιτικός με παρελθόν στις Βρυξέλλες όπως και στο ίδιο Υπουργείο πριν τον Οκτώβριο του 2009, θα δοκιμάσει πάλι τις δυνάμεις του, για να δαμάσει τη γραφειοκρατία του ΕΣΠΑ. 

Να σημειώσουμε βέβαια ότι όταν κλήθηκε την πρώτη φορά να ασχοληθεί με θέματα ανάπτυξης, το ΕΣΠΑ ούτε που το άγγιξε. Το βαρύ πακέτο της «Ολυμπιακής» μάλλον τον απορρύθμισε! 

Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι εκείνη την περίοδο και ειδικότερα κατά την άτυπη Σύνοδο Κορυφής του Οκτωβρίου 2008 είχε αποφασιστεί το ακόλουθο: Όλα τα έργα ΕΣΠΑ της περιόδου 2009-2010 θα χρηματοδοτούνταν κατά 100% από τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Η Ν.Δ. κατάχτησε την 5η θέση το 2009 ως προς την απορροφητικότητα των κονδυλίων, όχι γιατί ο κ. Χατζηδάκης (όπως και ο προκάτοχός του) άρχισε να «ξεκοκαλίζει» τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, με νέα έργα που είχαν ενταχθεί στο συγκεκριμένο πλαίσιο στήριξης, αλλά γιατί ολοκλήρωσε τη χρηματοδότηση των έργων «ουρές» του Γ΄ ΚΠΣ. 

Ως προς το Υπουργείο Άμυνας, ο κ. Παναγιωτόπουλος ευφραδέστατος, υιοθετώντας εδώ και χρόνια την εικόνα του νεοέλληνα Δανδή, αντικατέστησε τον υπηρεσιακό Υπουργό Άμυνας τον κ. Φράγκο, έναν από τους πιο ισορροπημένους υπουργούς της πρόσφατης περιόδου. 

Το παρελθόν του νέου υπουργού, ως δημοσιογράφου –που εκτός των άλλων πήρε μια συνέντευξη από τον Ότσαλάν– δεν είναι ικανό για να τον εντάξει στα «γεράκια» της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας της χώρας. Απέναντί του, στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, έχει να αντιμετωπίσει το επιτελείο του αντίστοιχου Υπουργείου, που μεθοδεύει εδώ και χρόνια τον εξοπλισμό του τουρκικού στρατού μέσω της εθνικής πολεμικής βιομηχανίας.

Επιπλέον, οφείλει να γνωρίζει ότι αν και ένα μεγάλο μέρος (το 60% σύμφωνα με κάποιες πηγές) των επικίνδυνων τούρκων στρατηγών βρίσκεται σήμερα στη φυλακή, δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι η Τουρκία σε περιόδους κρίσεις είναι απρόβλεπτη. Οι πρώτες δηλώσεις του νέου Υπουργού για εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεων, απέχουν μακράν μιας στρατηγικής που οφείλει να δώσει άμεση προτεραιότητα σε άλλους στόχους σε καιρό οικονομικής κρίσης. 

Αν κάποιοι πιστεύουν ότι πράγματι η απειλή εξ ανατολών είναι υπαρκτή, τότε ας αλλάξουν ταχτική τουλάχιστον ως προς το σκέλος των προμηθειών άμυνας. Η μέχρι σήμερα όμως συμπεριφορά των εμπλεκομένων υπουργών με τις ακατάλληλες προμήθειες και τη γενικότερη αδιαφορία για ενίσχυση της εγχώριας πολεμικής βιομηχανίας δείχνει τα εξής:

Πρώτον, ότι όλοι «παίζουν» με μια απειλή που δεν πιστεύουν ότι υφίσταται, οπότε ο στρατός μπορεί να αγοράζει ελαττωματικά υποβρύχια, ή οτιδήποτε άλλο. 

Δεύτερον, αν πράγματι υπάρχει απειλή, τότε ας σοβαρευτεί τουλάχιστον αυτή η κυβέρνηση, κάνοντας τα αυτονόητα πράξη. Διαφορετικά η γκιλοτίνα φαίνεται ότι θα είναι λίγη!