Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

Δημ. Κωνσταντάρας: Όρθιοι μπορούμε να νικήσουμε




Του 
Δημήτρη 
Κωνσταντάρα 

Φτάσαμε τελικά στην Πρωτοχρονιά… όσο κι αν τόσοι πολλοί είχαν φοβηθεί, είχαν πιστέψει ότι δεν θα φτάναμε. Όχι γιατί θα ερχόταν το Τέλος του Κόσμου που προφήτευαν οι Μάγια, αλλά γιατί αυτό που βλέπαμε να έρχεται, ούτε σε Χριστούγεννα «έφερνε», ούτε σε Πρωτοχρονιά. Αυτό που ερχόταν, παρέπεμπε στην απόλυτη εξαθλίωση, έτσι όπως οι γηραιότεροι μπορούν, έστω αμυδρά να θυμηθούν, ότι φάνταζαν οι «γιορτές» τα χρόνια της Κατοχής. 
Τέτοια απόλυτη εξαθλίωση δεν ζήσαμε. Συνεπώς, πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Διότι την εξαθλίωση τη ζούμε μεν καθημερινά ,με απόλυτα παγκοσμιοποιημένο, «πολιτισμένο» τρόπο δε. Comme il faut που λένε και οι Γάλλοι. Ζούμε μιαν απόλυτη καταστροφή, μιαν απόλυτη Κατοχή, μια κοινωνική, οικονομική, οικογενειακή εξαθλίωση comme il faut. 
Με τα συσσίτιά μας, με τις «προσφορές» καταναλωτικών ειδών από μεγαλο επιχειρήσεις - τώρα που «έβγαλαν» το κέρδος της χρονιάς κάνουν «φιλανθρωπίες»- με τα κουπόνια και τα δώρα των εφημερίδων με εκπτώσεις σε σουπερμάρκετ, με τις «μοδάτες» προσφορές των «καφενείων - αλυσίδων» του τύπου «μια τυρόπιτα δώρα για κάθε καπουτσίνο»… 
Και με τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα μας στις πλατείες και με γιορτινά τραγούδια –κυρίως αμερικάνικα- σπονσοραρισμένα από απρόσωπες πολυεθνικές που πουλάνε άχρηστα προιόντα που σε κάνουν να ξεχνιέσαι και με εκδηλώσεις και συναυλίες δημοφιλών καλλιτεχνών σε στοές και σε πλατείες , καλλιτεχνών που μην έχοντας στην ουσία δουλειά παρά μια-δυο φορές την εβδομάδα, σπεύδουν να διαφημίσουν το «κοινωνικό πρόσωπο» της νέας τάξης… 
Οφείλω να συγχαρώ την σύγχρονη μεγαλο- επιχειρηματικότητα που αφού συνέπραξε με τους νέους άρχοντες, επιβίωσε στραγγαλίζοντας τους φούρνους, τα καφενεία, τα ψιλικατζίδικα, τα μαγαζάκια, τα εμπορικά, τα γαλατάδικα, τα περίπτερα της γειτονιάς. Οφείλω να συγχαρώ και όλους αυτούς – εκδότες περιοδικών «ποικιλίας», ιδιοκτήτες μουσικών ραδιοφωνικών σταθμών, επιχειρήσεις τηλεοπτικών παραγωγών, εκδότες εφημερίδων, εταιρείες παραγωγής μουσικής, ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων - που φρόντισαν επί μια δεκαπενταετία να διαμορφώσουν στην Ελλάδα νέα ήθη, νέα έθιμα, νέα πρότυπα, νέα οράματα, νέα ιστορία μέχρι και νέα γλώσσα έτσι ώστε να δημιουργήσουν το κατάλληλο κλίμα για την επικράτηση της ολοκληρωτικής εξαθλίωσης του Έλληνα χωρίς να το καταλάβει, θεωρώντας ότι… «και τι έγινε δηλαδή;» 
Βεβαίως, μαζί με όλες τις μικρές, μικρομεσαίες επιχειρήσεις «της γειτονιάς» που αποτελούσαν τη σπονδυλική στήλη, τη ζωή της πρωτεύουσας, της μεγαλούπολης, της πόλης και του χωριού καταστράφηκαν κι εξαφανίστηκαν κι αυτοί οι ίδιοι . Οι εκούσιοι συνεργάτες της εξαθλίωσης. 
Όποιος διαβάζει ιστορία, διδάσκεται. Ο εισβολέας, κατακτά τους λαούς και τις χώρες με την υπόσχεση ότι θα τους απαλλάξει από τους τυράννους του αλλά στη συνέχεια, κρατά μόνο δούλους. «Καθαρίζει» το τοπίο. Εκτελεί τους κάθε λογής «συνεργάτες». Ερημώνει τη γη. Χτίζει τους δικούς του ναούς και τα δικά του παλάτια. Φέρνει τους δικούς του Θεούς. Κάπου εκεί βρισκόμαστε. 
Αυτοί που ακόμη χαμογελούν, είναι μεταξύ εκείνων που «εμήδισαν». Και μην έχοντας γνώση ιστορίας, όντας απλώς «μυαλοπώληδες», δεν αντιλαμβάνονται ότι όπου νάναι, έρχεται ο ευνουχισμός τους και τελικά, ο εξευτελιστικός τους θάνατος. Φυσικά, υπάρχουν και οι προδότες. Οι Εφιάλτες. Οι οποίοι αρχικά αμείβονται πλουσιοπάροχα αλλά τελικά καταλήγουν δολοφονημένοι, σε κάποιο σοκκάκι. 
Ο Έλληνας όμως που «δεν έχει μια» στην τσέπη, ούτε δουλειά, τον κυνηγούν τα χρέη, γύπες τον καταδιώκουν αλλά προσπαθεί να σταθεί όρθιος. Και όσο περισσότεροι προσπαθούν να σταθούν όρθιοι, τόσο χειρότερες γίνονται οι προοπτικές και για αυτούς που «εμήδισαν» και γι αυτούς που πρόδωσαν.

Κάποιοι φονιάδες θα κρύβωνται πίσω από την αυτοκτονία του 42χρονου Δημήτρη Βογιατζή...

Ένα από τα τελευταία τραγικά θύματα της χρονιάς που φεύγει, ήταν ο 42χρονος ηθοποιός Δημήτρης Βογιατζής, γνωστός από τον ρόλο του στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά του Mega «Αέρινες Σιωπές», ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του, επειδή αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. 
Ο Δημ. Βογιατζής, φέρεται να αυτοκτόνησε το βράδυ του Σαββάτου στο πατρικό του σπίτι στον Βόλο και εκεί θα γίνει η κηδεία του. 
Στην περίπτωση που πράγματι ήταν αυτοκτονία, τυπικώς δεν υπάρχει φονιάς, ουσιαστικώς όμως υπάρχουν κάποιοι που σπρώχνουν τον κόσμο στην αυτοκτονία. Αυτοί πώς χαρακτηρίζονται;

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Σε απόγνωση οι ιδιοκτήτες ακινήτων από τα εκκαθαριστικά ΦΑΠ 2010 - Προτάσεις από ΠΟΜΙΔΑ

Την αναστολή του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας ΦΑΠ για τα έτη 2011 και 2012, αφού για τα έτη αυτά οι ιδιοκτήτες καταβάλλουν το τέλος ακινήτων μέσω της ΔΕΗ ζητά η ΠΟΜΙΔΑ, επισημαίνοντας ότι η μηνιαία παράταση της προθεσμίας πληρωμής της πρώτης δόσης του ΦΑΠ 2010, που έδωσε χθες το υπουργείο Οικονομικών δεν λύνει κανένα πρόβλημα, τη στιγμή μάλιστα που θα ακολουθήσουν τα εκκαθαριστικά για τα έτη 2011 και 2012 με τα ίδια ποσά. 
Με επιστολή προς την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών η ΠΟΜΙΔΑ υποβάλει επτά προτάσεις για τη φορολογία ακινήτων, ζητώντας μεταξύ άλλων τα ετήσια ποσά ΦΑΠ να μην υπερβαίνουν το 75% των ετήσιων εισοδημάτων, μείωση των αντικειμενικών αξιών στις υποβαθμισμένες περιοχές και τα παλαιά κτίρια, μείωση του ΦΑΠ για τα ξενοίκιαστα ακίνητα, κ.α. 
Οι 7 προτάσεις της ΠΟΜΙΔΑ 
για την ετήσια φορολογία τής 
ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας 
1. Να ανασταλεί η επιβολή ΦΑΠ για τα έτη 2011 και 2012, αφού για τα έτη αυτά οι ιδιοκτήτες κατέβαλαν και καταβάλλουν το ΕΕΤΗΔΕ μέσω της ΔΕΗ. 
2. Για το 2013 να επανέλθει το ΕΤΑΚ με πολύ χαμηλό φορολογικό συντελεστή και διευρυμένη φορολογική βάση, ώστε όλοι να μπορούν να πληρώνουν, από λίγο ο καθένας, και ο κάθε πολίτης να πληρώνει το φόρο που αναλογεί στην ακίνητη περιουσία του και όχι να επιχειρείται το παράλογο, μια μερίδα φορολογουμένων να φορτώνεται και τα βάρη των άλλων τη στιγμή που δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε καν στα δικά της. 
3. Να μειωθούν οι αντικειμενικές αξίες στις υποβαθμισμένες περιοχές και τα παλαιά κτίρια και να καταργηθεί ο συντελεστής της δήθεν «εμπορικότητας» στα ξενοίκιαστα καταστήματα και γραφεία. 
4. Αστικά ακίνητα που είναι ξενοίκιαστα πάνω από δύο έτη, όπως προκύπτει από το Ε2, να χρεώνονται αυτόματα στο ΦΑΠ με το 50% της αξίας τους μέχρι να ενοικιαστούν και πάλι. 
5. Να δοθεί στους υπόχρεους για ποσά άνω των 30.000 ευρώ, το δικαίωμα της εκχώρησης ακινήτου στο Δημόσιο, σε εξόφληση των οφειλών για ΦΑΠ. 
6. Τα ετήσια ποσά ΦΑΠ να μην υπερβαίνουν το 75% των ετήσιων εισοδημάτων των υπόχρεων. 
7. Στη νομοθεσία (άρθρα 16 και 17 του υπό τροποποίηση ν. 2648/1998), και στην ακολουθούμενη διαδικασία για τις ρυθμίσεις χρεών από τις Δ.Ο.Υ., τα χρέη από Φόρο Ακίνητης Περιουσίας να κατατάσσονται στην περ. στ’ του κριτηρίου βαρύτητας ΙΙΙ της διευκόλυνσης, ήτοι να δικαιούνται συντελεστή πέντε (5) αντί δυο (2) που ισχύει σήμερα.

"Έφυγε" η Σοφία Καπράνου- Πατσουράκου - Νεκρολογία από τον Γιάννη Σπυράκη

Πλήρης ημερών έφυγε από τη ζωή η Σοφία Καπράνου, μια προσωπικότητα της πειραϊκής κοινωνίας. Η κηδεία της θα γίνει την Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου, από τον Ι. Ναό Αγίου Γεωργίου Κορυδαλλού και ο τ. αντιδήμαρχος Πειραιώς Γιάννης Σπυράκης, έγραψε μία νεκρολογία με τίτλο «Μια σπουδαία Μανιάτισσα και Πειραιώτισσα έφυγε από κοντά μας». Γράφει:
«Γεννημένη το 1916 στη Λακωνία, όπου είχε εξορισθεί από τον Ελ. Βενιζέλο ο πατέρας της, Βουλευτής του Βασιλικού Κόμματος Ιωνάννης Πατσουράκος τελείωσε την Παιδαγωγική Ακαδημία στον Πειραιά και εργάσθηκε αρχικά στο «Λύκειο Σταυριανού». Το 1947 παντρεύτηκε τον ιατρό Αθανάσιο Καπράνο και το 1950 ίδρυσε στην περιοχή Παλαιάς Κοκκινιάς το «Ιδιωτικόν Εκπαιδευτήριον Η Αγία Τριάς», που διέκοψε τη λειτουργία του το 1967, όταν ο σύζυγός της ασθένησε βαριά.
Μεγάλωσε πέντε παιδιά. Τη Σταματία, που το 2002 ανακηρύχθηκε «Dame» στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, από τη Βασίλισσα Ελισσάβετ ως « Μαία της χρονιάς». Τον Γεώργιο, που σπούδασε αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού. Τον Αριστοτέλη, που έφθασε μέχρι το αξίωμα του Πρύτανη στο Πανεπιστήμιο Strathclyde της Γλασκώβης. Τον Δημήτρη, που σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, διακεριμένο δημοσιογράφο, ιδρυτκό στέλεχος και για 14 χρόνια διευθυντή στο «Κανάλι ΄Ένα» του Πειραιά, αρχισυντάκτη στην «Καθημερινή», που τιμήθηκε με το «Βραβείο Μπότση» στα Οικονομικά το 2004 και τον Πλάτωνα, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Sheffield.
Παντρεμένοι και με οικογένειες όλοι, ζουν, πλην του συμπολίτη μας δημοσιογράφου, μόνιμα στο Ην. Βασίλειο. Ο σύζυγός της, αρχίατρος του Οίκου Ναύτου, Αθανάσιος Καπράνος, εξελέγη επί σειρά ετών δημοτικός σύμβουλος και υπήρξε για πολλά χρόνια μέλος των διοικήσεων του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιώς και του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου.
Τα αδέλφια της, υπήρξαν διακεκριμένα στελέχη της πειραϊκής κοινωνίας. Ο δικηγόρος Βασίλειος Πατσουράκος διετέλεσε γεν. γραμματέας του Δήμου Πειραιώς επί δημαρχίας Γ. Ανδριανόπουλου. Ο συμβολαιογράφος Πειραιώς Ανδρέας Πατσουράκος, τιμήθηκε με χρυσούν αριστείον ανδρείας για τη δράση του στη Μέση Ανατολή. Ο φαρμακοποιός Σπυρίδων Πατσουράκος, υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους φιλοτελιστές στον κόσμο, με διεθνείς διακρίσεις. Ο οικονομολόγος Δημήτριος Πατσουράκος, υπήρξε στέλεχος του ΟΛΠ επί σειρά ετών. Η αδελφή της, Έλλη, παντρεύτηκε τον διακεκριμένο Πειραιώτη δικηγόρο Βασίλειο Μούντανο. Οι άλλες της αδελφές, Γαρυφαλίνα και Μαρία, παντρεύτηκαν και έζησαν στο εξωτερικό.
Η Σοφία Καπράνου, τιμήθηκε από τον Δήμαρχο Πειραιώς Χρήστο Αγραπίδη και τον αντιδήμαρχο Παναγιώτη Κουβάτσο, για την προσφορά της στα γράμματα του Πειραιώς. Η κηδεία της θα γίνει την Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου, από τον Ι. Ναό Αγίου Γεωργίου Κορυδαλλού. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα την σκεπάσει και ας είναι βέβαιη, ότι ο αγαπημένος της γιος, που επέλεξε να μείνει στην Ελλάδα για να φροντίσει τους γονείς του, έκανε το καθήκον του απέναντι στην πατρίδα και τους συναδέλφους του και θα δικαιωθεί».

Μόνον συστημικές "ορντινάντσες", θα ανταλλάξουν ευχές για "αίσιον και ευτυχές το νέον έτος"!



Πολλά ερωτήματα συνεχίζουν να πλανώνται, με την «αφασία» που επιδεικνύουν οι κυβερνώντες σχετικά με την προθεσμία της καταβολής των διαφόρων χαρατσιών. 
Επειδή θα ήταν αδιανόητο να σκεφθεί κανείς ότι «ξέρουν τι κάνουν», γι’ αυτό προτιμότερο είναι να κριθούν μόνον οι αποφάσεις τους. Αποφάσεις που «ξεζουμίζουν» τον οικογενειακό κορβανά, εξαθλιώνουν τον πολίτη και συχνάκις τον στέλνουν να πηδάει από τα μπαλκόνια.
Το πλέον απλό ερώτημα είναι «θέλουν να εισπράξει το κράτος και να αυξήσει τα έσοδά του;» ή μήπως απλώς ακολουθείται τακτική για την εξαθλίωση των πολιτών, ώστε «να ξεπουληθούν οι κάτοικοι και να καταντήσουν φτηνό εργατικό δυναμικό;». Δηλαδή, "φιλιππινέζες" του κερατά!
Πάντως η εξουσία δεν δείχνει ότι ενδιαφέρεται να αυξήσει τα έσοδα του κράτους, διότι εάν ήθελε θα είχε μειώσει το ΦΠΑ, θα είχε ψηφίσει εδώ και πολύ καιρό φορολογικό και αναπτυξιακού χαρακτήρα νομοσχέδιο, θα είχε μειώσει τον φόρο στα καύσιμα, θα είχε μειώσει τα διάφορα «χαράτσια», όπως και τα τέλη κυκλοφορίας(*) και ευλόγως τα φορολογικά βάρη θα τα σήκωνε ο καθένας με τις οικονομικές του δυνατότητες.
Για να μη ακουστεί κανένα «κουφό», όλες οι μειώσεις που προαναφέρονται αποτελούν «ενέσεις» για τη ρευστότητα και οπωσδήποτε για να σταματήσει να αυξάνεται το ποσοστό της ανεργίας.
Όπου να ‘ναι μπαίνουμε στο 2013 και όπως πάνε τα πράγματα, ούτε χίλιες λίστες Λαγκάρντ, δεν μειώνουν την απογοήτευση των πολιτών, διότι, δυστυχώς, ουδείς περιμένει να αρχίσει η ανάπτυξη σε μία χώρα που ακόμη χειροκροτούνται οι «σωτήρες» και τουρκοκρατείται ο τηλεοπτικός αέρας από «μεγαλοπρεπείς» σειρές. Πού 'σαι ρε... Χούλια Κότσγιγιτ!
Τέτοια Πρωτοχρονιά, δεν είδε ποτέ η Ελλάδα. Και μόνον οι «ορντίναντσες» της καθεστηκυίας τάξης, δεν αισθάνονται τόση απογοήτευση και τόση αηδία.
(*Στην περίπτωση που δινόταν παράταση για τα τέλη κυκλοφορίας έως την 1η Φεβρουαρίου, το κράτος θα έχανε ή θα κέρδιζε; Μάλλον θα κέρδιζε, διότι ο πολίτης θα είχε πάρει μία «ανάσα»: ένα μισθό οι εργαζόμενοι (όσοι… πληρώνονται!), ένα επίδομα οι άνεργοι και μια σύνταξη οι συνταξιούχοι. Χρειαζόταν πολύ μυαλό; Γι’ αυτό υπάρχουν οι υποψίες ότι κάτι άλλο  μπορεί να συμβαίνει

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν για τρεις, σε κεντρική στοά της Αθήνας

Όχι δεν είναι σακκούλες σκουπιδιών. Είναι άλλα απορρίμματα. Άνθρωποι που περισσεύουν και δεν "μετράνε" σαν ζώντες οργανισμοί. Athens by night... σε παραμονή Χριστουγέννων, με ένα ρεβεγιόν για τρεις, σε κάποια κεντρική στοά. Σήμερα αυτοί. Αύριο, ποιοί; Καλά Χριστούγεννα.

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Άρχισε η αντιπαραβολή των ονομάτων της "λίστας Λαγκάρντ" με τη... Λίτσα!


Θέμα χρόνου είναι πλέον, η αποκάλυψη ονομάτων που «τα έχουν πιάσει χοντρά» και από... ρε έγιναν... σερ! Κι αυτό διότι αυτή τη φορά δεν ήρθε στην Αθήνα η... κυρία Λίτσα Λαγκάρντ, αλλά η περίφημη «Λίστα Λαγκάρντ»! Και έτσι, χρονιάρες μέρες, οι αρμόδιοι έχουν πέσει με τα μούτρα στη δουλειά τής αντιπαραβολής με την προηγούμενη λίστα, που υπήρχε εδώ και δύο χρόνια, ώστε να εξαχθούν μερικά συμπεράσματα, αν δηλαδή: η λίστα έχει σχεση με τη... Λίτσα και αν έχουν αφαιρεθεί ονόματα καταθετών στο εξωτερικό και ποιά. 
Αν το αποτέλεσμα της έρευνας της αντιπαραβολής από τους οικονομικούς εισαγγελείς είναι τέτοιο ώστε να δικαιολογεί «λαθροχειρία» τότε ας περιμένουμε να ανοίξει νέος κύκλος ερευνών, έως αποκαλυφθεί τελικά «πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος» και για ποιούς.

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Έλληνες μουσουλμάνοι: Μη μας ρίχνετε στην αγκαλιά της Άγκυρας!


Πηγή: 
Οι μουσουλμάνοι ιεροδιδάσκαλοι της Ροδόπης καταγγέλλουν την τρομοκρατία του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής και ζητούν από την κυβέρνηση να μην τους ρίχνει στην αγκαλιά της Άγκυρας. Και έστειλαν την παρακάτω επιστολή:
Η Ελληνική Βουλή έχει ψηφίσει διάφορους νόμους που δείχνουν την φροντίδα της για την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης και την απόφασή της να εγγυάται την ισότητα και ισοπολιτεία χριστιανών και μουσουλμάνων. Πχ ο νόμος 2451/1995 αποτελεί μια τομή για την ιστορία της μουσουλμανικής μειονότητας καθώς για πρώτη φορά το Ελληνικό Κράτος διασφαλίζει την εισαγωγή των νέων μας στα Πανεπιστήμια της χώρας με τρόπο που να ξεπερνά το πρόβλημα της γλώσσας. Το ειδικό ποσοστό εισαγωγής των μουσουλμάνων μαθητών της Θράκης στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας το οποίο δεν λειτουργεί εις βάρος κανενός άλλου, επέτρεψε τα παιδιά μας να σπουδάζουν στην Ελλάδα.
Το 2007 η Ελληνική Πολιτεία ψήφισε το νόμο 3536 σύμφωνα με τον οποίο το ελληνικό κράτος ανέλαβε να καταβάλλει τη μισθοδοσία 240 Ιμάμηδων στις 3 νόμιμες Μουφτείες της Θράκης για 9 μήνες κάθε χρόνο. 
Ο νόμος αυτός προκάλεσε μια τρομερή επίθεση και αντίδραση των δυνάμεων που δεν εργάζονται για την ειρηνική συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων της Θράκης. Τότε δήλωσαν ότι δεν θα αφήσουν το νόμο αυτό να λειτουργήσει.  (σχόλιο ιστολογίου: πόσο περισσότερο σαφείς μπορούν να γίνουν για το καθεστώς της τρομοκρατίας που επιβάλει η Άγκυρα στους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης;)
Εμείς πιστέψαμε ότι οι νόμοι του Κράτους πρέπει να εφαρμόζονται και χαιρετίσαμε την ψήφιση του νόμου ως ένα ακόμα μέτρο ισοπολιτείας αλλά και απόδειξης ότι η Ελλάδα θεωρεί ότι η μειονότητα της Θράκης έχει θρησκευτικό χαρακτήρα και αυτόν προστατεύει όπως υπαγορεύει το Ελληνικό Σύνταγμα αλλά και οι διεθνείς συνθήκες. (σχόλιο ιστολογίου: οι ιεροδιδάσκαλοι αναγνωρίζουν τη Συνθήκη της Λοζάνης με βάση την οποία στην Θράκη υπάρχει θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα και όχι εθνική, όπως προσπαθούν να επιβάλουν στα διεθνή φόρα οι τούρκοι διπλωμάτες και τα πρακτορίδια που περιφέρονται εντός και εκτός Ελλάδας).

Δυστυχώς διαψευστήκαμε. Παρά τις υποσχέσεις, ο νόμος τελικά δεν εφαρμόστηκε και όσοι υποβάλλαμε υποψηφιότητα για να προσληφθούμε ως Ιμάμηδες με την διαδικασία που προέβλεπε το ελληνικό κράτος, με δημοσιότητα, διαφάνεια και αξιοκρατία, δεχθήκαμε και δεχόμαστε συνεχώς προσωπικές επιθέσεις από τους γνωστούς κύκλους. Πολλοί από εμάς, για να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπειά μας και την επιλογή μας, αναγκαστήκαμε να προσφύγουμε στα Δικαστήρια όπου δικαιωθήκαμε. Το Εφετείο Θράκης (απόφαση 50/2012) είπε ότι κακώς δεν εφαρμόστηκε ο νόμος και ότι το Κράτος πρέπει να μας αποζημιώσει.
Η αποζημίωση όμως δεν είναι το θέμα. Για μας το βασικό ζήτημα εκτός από την αξιοπρέπειά μας που την κερδίσαμε ξανά χάρη στην ελληνική δικαιοσύνη, είναι τι θέλει να κάνει η Πολιτεία στην Θράκη. 
Θέλει να στηρίξει την μουσουλμανική μειονότητα; 
Θέλει να είναι ο εγγυητής της ισοπολιτείας και ισονομίας; 
Θέλει να δώσει ευκαιρίες στα παιδιά μας για να είναι υπερήφανοι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες; 
Θέλει να διατηρήσουμε την πίστη μας όπως την είχαν οι πατέρες και οι παππούδες μας ή θα αφήσει ξένους να την αλλάξουν σιγά σιγά και ύπουλα; 
Θέλει να ακούσει όσους θέλουμε να ζήσουμε ήσυχα, ειρηνικά και χωρίς προβλήματα με στόχο την κοινή ευημερία όλης της περιοχής;
Περιμένουμε την δικαίωσή μας για την απόφασή μας να σεβαστούμε το νόμο της Ελληνικής Πολιτείας εδώ και 5 χρόνια. Εδώ και 5 χρόνια το Κράτος κάθε φορά προβλέπει όλο και λιγότερες θέσεις για Ιεροδιδασκάλους με συμβάσεις 9 μηνών (από 240 τώρα έχει φτάσει στους 90) και ποτέ δεν προχωρά σε προσλήψεις. Σήμερα κανένας ιεροδιδάσκαλος δεν υπηρετεί στη Θράκη. Γιατί; 5 χρόνια ακούμε δικαιολογίες. 
Πόσο καιρό νομίζετε ότι μπορούμε να αντέξουμε τις προσωπικές επιθέσεις;  (σημείωση ιστολογίου: οι επιθέσεις γίνονται από τα όργανα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, τα οποία καταγγέλλονται εμμέσως από τους ιεροδιδασκάλους που δεν ανέχονται παρεμβάσεις της Άγκυρας στην Θράκη)
Πόσο καιρό οι οικογένειές μας δεν θα μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς; 
Σε τι δρόμους μας σπρώχνετε;
Με μεγάλη μας χαρά μάθαμε ότι με πρωτοβουλία Βουλευτών διαφόρων κομμάτων προτείνεται τροπολογία για να εφαρμοστεί επιτέλους ο νόμος του ελληνικού κράτους. Βεβαίως θα ήταν καλύτερα αν η τροπολογία προέβλεπε και την επίλυση του θέματος της πληρωμής των δεδουλευμένων των 49 Ιεροδιδασκάλων που νομίμως προσλήφθηκαν, δούλεψαν αλλά ποτέ δεν πληρώθηκαν. Καταλαβαίνουμε όμως την δύσκολη οικονομική συγκυρία που βρίσκεται η πατρίδα μας κι ας είναι τα χρήματα αυτά, η θυσία για να εφαρμοστεί επιτέλους ο νόμος στη Θράκη.

Η τροπολογία αυτή είναι ένα μεγάλο βήμα της Ελλάδας, της πατρίδας μας, προς τη σωστή κατεύθυνση. Διασφαλίζει την θρησκευτική ελευθερία και αποδεικνύει ότι το άρθρο 13 του Συντάγματος ισχύει και στη Θράκη. Είναι επίσης μια μεγάλη ηθική ανταμοιβή για όλους εμάς τους Έλληνες πολίτες μουσουλμανικού θρησκεύματος που πιστεύουμε ότι ο δρόμος της Θράκης, ειδικά μέσα σε αυτές τις τόσο δύσκολες οικονομικές συνθήκες, είναι ο δρόμος της ειρηνικής συμβίωσης, του αλληλοσεβασμού και της εγγύησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ισοπολιτείας και της ισονομίας από την Ελληνική Πολιτεία.
Αξιότιμε κύριε Βουλευτή, σας ζητάμε να στηρίξετε με την υπογραφή και την ψήφο σας αυτή την τροπολογία που λύνει ένα μείζον θέμα για τη Θράκη, την μουσουλμανική μειονότητα και την Ελλάδα.

Δημήτρης Μάρδας: Ο εφιάλτης του 2013 και η παραγωγή πολιτικής


Του 
Δημήτρη Μάρδα
Καθηγητή Τμήματος 
Οικονομικών Επιστημών 
του ΑΠΘ

Με ύφεση που θα αγγίξει το 4,5%, με μείωση των επενδύσεων της τάξης του 3,7%, με καθίζηση της δημόσιας και ιδιωτικής κατανάλωσης (μείωση 7%) και με ανεργία που μπορεί να ξεπεράσει, σύμφωνα με προβλέψεις ξένων Ινστιτούτων Ερευνών, όπως και της ΓΣΕΕ το 30% (ή από το 22% έως το 23,7% σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού του 2013), φαίνεται ότι θα κυλήσει το 2013. Όποια επιχείρηση κατορθώσει να προσπεράσει αλώβητη την επόμενη χρονιά, τότε εικάζεται ότι θα επιβιώσει στο άμεσο μέλλον.
Κύριο στοιχείο επιτυχίας της οικονομικής πολιτικής παραμένει ο ανθρώπινος παράγοντας και πιο συγκεκριμένα οι δεξιότητες των κυβερνώντων. Το Παγκόσμιο Φόρουμ της Ανταγωνιστικότητας θεωρεί ότι ο πρώτος παράγοντας μη δημιουργίας ενός φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος είναι η αναποτελεσματικότητα των κυβερνώντων. Αντίθετα το επίπεδο των φορολογικών συντελεστών και οι δεσμεύσεις που διέπουν το εργασιακό καθεστώς καταλαμβάνουν την έκτη και έβδομή θέση αντίστοιχα στη συγκεκριμένη ταξινόμηση.
Άρα, όλα αρχίζουν από τα ποιοτικά στοιχεία των κυβερνώντων, που είναι, σε τελική ανάλυση, η πηγή της δημιουργίας πολιτικής.
Οι πολιτικές εξελίξεις που βιώνει η χώρα προβληματίζουν εύλογα όλον τον κόσμο. Η χώρα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ενώ η δειλία ή η άγνοια εξακολουθεί να διακρίνει τους κυρίαρχους παίχτες του πολιτικού μας συστήματος. Έτσι δεν αγγίζεται τη φοροδιαφυγή, το παρεμπόριο καλπάζει, το λαθρεμπόριο των καυσίμων καλά κρατεί, η διαφθορά εξακολουθεί να παράγει μαύρο χρήμα που αγγίζει τα 15 δις ευρώ ετησίως σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια, το θεσμικό καθεστώς που διέπει τις επενδύσεις εξακολουθεί να παραμένει γραφειοκρατικό κ.ά.
Η αιτία τής κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, φαίνεται απλή: Η χώρα εξακολουθεί να στηρίζεται στους πολιτικούς εκείνους, που με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους, την έχουν οδηγήσει στην κατάσταση που βρίσκεται. Η λεγόμενη αρχηγική ομάδα, των δυο μεγάλων κομμάτων –και όχι μόνο– στη συντριπτική της πλειοψηφία, είναι αυτή που κυβερνά τη χώρα από το 1990. Πράγματι, ο κεντρικός κορμός της ομάδας αυτής, ήταν υπουργοί και υφυπουργοί από το 1990 έως σήμερα. Σε αυτούς ανήκει η ευθύνη που οδήγησε τη Ελλάδα στην υπερχρέωση και στην αποσάθρωση του βιομηχανικού της ιστού. Αυτή η ομάδα ευθύνεται για την 80η αξιοζήλευτη βαθμολογία που αποκτήσαμε στο χάρτη της παγκόσμιας διαφθοράς και για οτιδήποτε σχετικό.
Είναι δυνατό λοιπόν, και βάσει ποιων κανόνων ή πρακτικών ή λογικής, η εν λόγω αιωνόβια ομάδα να αναστρέψει την πορεία της χώρας; Φυσικά όχι. Ο νόμος της φθοράς στην πολιτική, αποδεικνύεται και στην περίπτωση μας, ότι έχει πλήρη ισχύ. Ως εκ τούτου η λύση για να αποκολληθεί η χώρα από το τέλμα που βρίσκεται είναι μια: Η ολική και χωρίς όρους απομάκρυνση από την πολιτική, όλων εκείνων των ιστορικών στελεχών, που κυβερνούν αδιαλείπτως τη χώρα από το 1990. Θα προσφέρουν λοιπόν υπέρτατες υπηρεσίες στην Ελλάδα, όσοι υπουργοί και υφυπουργοί που κυβερνούν από τότε, παύσουν να συμμετέχουν ενεργά στην πολιτική και ασχοληθούν με οτιδήποτε άλλο επιθυμούν.
Παρόμοιες υπηρεσίες θα προσφέρουν και όσοι αξιωματούχοι των εκάστοτε κυβερνήσεων της πρόσφατης 20ετίας, κυβέρνησαν σποραδικά κατά την συγκεκριμένη περίοδο, μη παρουσιάζοντας όμως κάποιο χειροπιαστό έργο, πλην του γνωστού επικοινωνιακού. Παρόμοια τέλος συμβολή θα έχουν και όσοι «εγκάθετοι» των γραφείων των βαρόνων της πολιτικής ή όσα κομματικά στελέχη, εγκαταλείψουν τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ, στις οποίες εναλλάσσονται εδώ και χρόνια οδηγώντας τις τελευταίες στην απαξίωσή τους.
Όταν ακούγεται, ακόμη και από αρχηγό Κόμματος, ότι το μέλλον του πολιτικού μας συστήματος ανήκει στους τριαναπεντάριδες, τότε αυτό πρέπει να έχει άμεση ισχύ. Δε χρειάζεται οι τωρινοί εξηντάριδες σε όλα τα κόμματα, να φθάσουν στα ογδόντα για να γίνει η προαναφερθείσα αλλαγή. Βέβαια, για να γίνουν όλα τα ανωτέρω, χρειάζεται καταρχάς, οι βαρόνοι των κομμάτων να ξεπεράσουν τον ευατόν τους και να απαλλαγούν από το σύνδρομο του πολιτικού αυτοχαριεντισμού που τους διακρίνει.

Από τα... Μάγια, ζήσαμε! >>> Ποιός θα επιζήσει από τα νλεα φορολογογικά μέτρα...

Παρά τα... Μάγια,

Ζή-σα-με!   Ζή-σα-με!   Ζή-σα-με! 
(ειπώνεται μία ώρα πριν γίνει η συντέλεια, δηλ. στις 13:13' λεπτά!)

>>> Κι εκεί, ρε γαμώ' το, που λέγαμε ότι θα γλυτώσουμε τα χαράτσια! Μια και τό 'φερε έτσι η κακιά μας μοίρα, ας δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους φαρμακοποιούς, διότι ακούγεται πως για εκδικητικούς λόγους, "ταΐζουν" με ληγμένα την κυβέρνηση. Δεν εξηγείται διαφορετικά, διότι δηλώσεις σαν και την περίφημη ότι με το νέο "φορολογικό" νομοσχέδιο ωφελείται το 80% των Ελλήνων, δείχνει κάποια οργανική παρενέργεια.

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Συνέντευξη - κόλαφος κατά του "μερκελισμού" στο "Spiegel", από Γερμανό πανεπιστημιακό

Συγκλονίζει συθέμελα τον «μερκελισμό» η συνέντευξη που έδωσε ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας, Albert Ritschl, στο έγκυρο «Spiegel». 
Πρόκειται για έναν χείμαρρο φράσεων σε βάρος της γερμανικής υποκρισίας. 
Το πλέον εντυπωσιακό είναι το πώς ο Albert Ritschl τεκμηριώνει τις δίκαιες και ανεκπλήρωτες ελληνικές αξιώσεις επί της Γερμανίας για τις πολεμικές αποζημιώσεις, αλλά και το κατοχικό δάνειο.
Ολόκληρη η άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη έχει αναρτηθεί στο freepen.gr και διαβιβάστηκε από ένα φίλο από τη Ρόδο - τον κ. Νίκο Π. Διαβάστε τη! Κλικ ΕΔΩ.

Κυρ. Μητσοτάκης: «Να αλλάξει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός» >>> Και το... πελατειακό κράτος!

Την ανάγκη για συνολική αλλαγή του φοροεισπρακτικού μηχανισμού, έτσι ώστε να γίνει αποδοτικότερος, επισήμανε ο βουλευτής (ΝΔ) Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας, σήμερα, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Σκάϊ» και στη Σία Κοσιώνη.
«Έχω μιλήσει αρκετές φορές πολύ σκληρά για την ανεπάρκεια του φοροεισπρακτικού μηχανισμού και για το γεγονός ότι είναι προβληματικός, αλλά και σε ένα επίπεδο αρκετά διεφθαρμένος. Είναι σαφές ότι χρειάζονται και αντικαταστήσεις προσώπων και αξιολόγηση», ανέφερε ο κ. Μητσοτάκης.
Επιπλέον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εξέφρασε την άποψη ότι πρέπει να είμαστε ακόμη πιο τολμηροί στις αλλαγές που απαιτούνται για την πάταξη της φοροδιαφυγής, λέγοντας: «Ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός μπορεί και να μην επιδέχεται καν διορθωτικών κινήσεων και να πρέπει να ξαναχτισθεί από το μηδέν».
>>> Τα επίθετα «προβληματικός» και «διεφθαρμένος», μάλλον δεν αφορούν εφοριακούς, αλλά εκείνους που επί σειρά δεκαετιών διορίζουν εφοριακούς σε καίριες θέσεις. 
Είναι εκείνοι οι βρώμικοι και διεφθαρμένοι πολιτικοί, οι οποίοι ποτέ δεν… φταίνε! Πάντα οι «από κάτω» φταίνε. Κι αυτοί δεν… ξέρουν τίποτα!
Με την ευκαιρία, τι ήταν το χθεσινοβραδυνό με τις «σαρωτικές αλλαγές» στις εφορίες και στο ΣΔΟΕ; Προέβησαν σε αντικαταστάσεις όσων διευθυντών και προϊσταμένων δεν έχουν αποδώσει; Μα πώς να αποδώσουν; Αφού η έλλειψη ρευστότητας, με την ανεργία και τις αναδουλειές, σε λιγοστούς επιτρέπουν να πλησιάζουν τα γκισέ των εφοριών για να πληρώσουν. Όμως, αφού βρέθηκαν οι περίπου 160 που δεν έχουν αποδώσει, θα υπάρχουν και κάποιοι άλλοι οι οποίοι κατάφεραν να πλησιάσουν τους στόχους του υπουργείου Οικονομικών!
Μήπως τα λόγια του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι «ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός μπορεί και να μην επιδέχεται καν διορθωτικών κινήσεων και να πρέπει να ξαναχτισθεί από το μηδέν», δίνουν ένα έναυσμα, για να αποδυναμωθεί το πελατειακό κράτος; Διότι όσο διατηρείται, η Ελλάδα δεν θα ορθοποδήσει ποτέ και θα συνεχίσει τον κατήφορο, μέχρι να αποκτήσει συμφέρουσα τιμή… 

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Η αλήθεια, το ψέμα και η άποψη Βενζέλου για το πώς ψηφίζει ο λαός.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλος, κλείνοντας χθες τις εργασίες της πρώτης συνεδρίασης της ΝΟΕΣ Δυτικής Αθήνας, είπε κάτι πολύ-πολύ σημαντικό, τόσο που δικαίως περνάει απαρατήρητο! Δεν πρόκειται περί ειρωνείας, αλλά περί μιας ρεαλιστικότατης διαπίστωσης, ιδίας δυναμικής με το ρηθέν από τον πρόεδρο του Κινήματος.
Ο κ. Βενιζέλος απαντώντας σε παρέμβαση στελέχους που υποστήριξε ότι «πρέπει να λέμε την αλήθεια στο λαό», κατ’ αρχάς συμφώνησε με την τοποθέτηση, αλλά στη συνέχεια έθεσε σκληρά ερωτήματα. Όπως: «Συμφωνώ, ότι η αλήθεια πρέπει να λέγεται στο λαό, αλλά ο λαός αποδέχεται και τιμά την αλήθεια ή αρέσκεται να ακούει και να ψηφίζει το ψέμα;» Ακόμη είπε ότι «στις εκλογές ψηφίζεται το ψέμα και η δημαγωγία και όχι η αλήθεια». Και πρόσθεσε ότι «αυτό δείχνουν και οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις».
Δηλαδή, πρόκειται περί απλής διαπίστωσης ή και περί ομολογίας; Εάν πρόκειται περί διαπίστωσης δεν αποτελεί «είδηση». Εάν όμως πρόκειται περί ομολογίας, ε τότε είναι «ειδησάρα» καθώς είναι ο πρώτος εν ενεργεία πολιτικός που λέει αυτή την αλήθεια!
Σκληρή για όσους πιστεύουν τα προεκλογικά παραμύθια και αρκετά κυνική για τους μη ανύποπτους.
Όμως, πώς άραγε εκλαμβάνονται από επαΐοντες και αρμοδίους νομομαθείς τέτοιες απόψεις σαν αυτή που εξέφρασε ο κ. Βενιζέλος, ώστε να ποινικοποιηθούν σε βαθμό κακουργήματος τα όσα ακούγονται προεκλογικά από «μπαλκόνια», «ντιμπέϊτ» και «τηλεπαράθυρα», αλλά δεν υλοποιούνται όταν οι πολιτικοί αναλαμβάνουν τα ηνία της χώρας. Ψιλά γράμματα...

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Δεκάδες χιλιάδες οι άνεργοι από βιομηχανίες που πλήττονται από την κρίση


Ακατάσχετη μοιάζει η αιμορραγία θέσεων εργασίας στον βιομηχανικό τομέα. Οι θέσεις εργασίας στον μεταποιητικό βιομηχανικό κλάδο συνέχισαν να μειώνονται κατά το τρίτο τρίμηνο του 2012, λόγω της κρίσης, ταχύτερα απ' ό,τι σε οποιονδήποτε άλλο βασικό κλάδο της ελληνικής οικονομίας. 
Είναι χαρακτηριστικό ότι η απώλεια θέσεων εργασίας στον μεταποιητικό τομέα της οικονομίας κατά το τρίτο τρίμηνο του 2012, σε σχέση με το τρίτο τρίμηνο του 2011, ανήλθε σε 14,8%, έναντι 8,3% στο σύνολο της οικονομίας.
Σωρευτικά, από το τρίτο τρίμηνο του 2009 ως το τρίτο τρίμηνο του 2012 η μείωση των θέσεων εργασίας στη μεταποιητική βιομηχανία της χώρας ανέρχεται σε 30,6%. Κατά την τριετία αυτή ο αριθμός των απασχολουμένων στον τομέα συρρικνώθηκε κατά 157.368 άτομα.
Επίσης, από το τρίτο τρίμηνο του 2007 ως το ίδιο τρίμηνο του 2012 η μείωση των θέσεων εργασίας στη μεταποιητική βιομηχανία της χώρας ανέρχεται σε 36,5%. Κατά την πενταετία αυτή ο αριθμός των απασχολουμένων στον τομέα συρρικνώθηκε κατά 205.546 άτομα.
Αναλυτικότερα, το τρίτο τρίμηνο του 2012, σε σύγκριση με το ίδιο τρίμηνο του 2011, οι απασχολούμενοι στις βιομηχανίες της χώρας μειώθηκαν από 418.967 άτομα σε 356.854 άτομα, δηλαδή κατά 14,8%, ενώ το τρίτο τρίμηνο του 2009 ήταν 514.222 άτομα και το τρίτο τρίμηνο του 2007 ανέρχονταν σε 562.400 άτομα.
Χάθηκαν έτσι, μέσα σε ένα έτος, 62.113 θέσεις εργασίας. Κάθε μήνα, κατά μέσον όρο, χάνονταν περίπου 5.176 θέσεις εργασίας. Με άλλα λόγια, κάθε 24ωρο της περιόδου Οκτώβριος 2011 - Σεπτέμβριος 2012 οι απασχολούμενοι στις βιομηχανίες της χώρας μειώνονταν κατά 170 άτομα ή έκλεινε, θα μπορούσε να πει κανείς, ένα εργοστάσιο με 170 εργαζομένους. Κάθε ώρα περίπου επτά εργαζόμενοι έχαναν τη δουλειά τους.
Επίσης, το τρίτο τρίμηνο του 2012 οι απασχολούμενοι στη μεταποίηση αντιπροσώπευαν το 9,5% του συνολικού αριθμού των απασχολουμένων στη χώρα, έναντι 10,3% την ίδια περίοδο του 2011, 10,6% το ίδιο τρίμηνο του 2010, 11,3% το 2009, 11,8% το 2008 και 12,4% το 2007, καθώς η κρίση προκαλεί περαιτέρω αποβιομηχανοποίηση της χώρας.
Πηγή: ΑΠΕ

Εύλογο "κράξιμο" από το "Spiegel": Οι Έλληνες αγοράζουν μαζικά γερμανικά ακίνητα!

Το άρθρο του "Spiegel" μάς δείχνει πού πάνε τα κλεμμένα των Ελλήνων αλλά και των Ισπανών:
Πλούσιοι νοτιοευρωπαίοι φοβούνται για τις αποταμιεύσεις τους – και ανακαλύπτουν ασφαλείς επενδυτικές ευκαιρίες στην Γερμανία. Αγοράζουν μεγαλειώδη ακίνητα στις μεγαλουπόλεις, πολλές φορές πληρώνουν σε μετρητά – ειδικά στο Βερολίνο, οι μεσίτες έχουν βρει την τύχη τους.
«Οι Έλληνες αγοράζουν μόνο από ιδιώτες», γράφει μια αγγελία ενός μεσίτη κοντά στο Αμβούργο εδώ και πολλές πολλές εβδομάδες. Μια «άμεση και διακριτική μεταχείριση» είναι εγγυημένη, αναζητούνται στρέμματα γης, σπίτια και διαμερίσματα ως επενδύσεις. Σε άλλη αγγελία γράφει άλλος μεσίτης ότι μπορεί να βοηθήσει αν οι επενδυτές θέλουν  «να προστατεύσουν τα χρήματά τους από την Μέρκελ, τον Σόϊμπλε και άλλους μαφιόζους».
Ο τόνος μπορεί να μην είναι ο πλέον εκλεπτυσμένος, αλλά δείχνει το εξής: οι Γερμανοί μεσίτες έχουν βρει αυτήν την εποχή πραγματικά την τύχη τους. Όχι μόνον οι Γερμανοί επενδύουν ανηλεώς σε ακίνητα από τον φόβο, μήπως χάσουν τις περιουσίες τους στην κρίση του Ευρώ, αλλά και νοτιοευρωπαίοι αγοράζουν μαζικά τον δήθεν ασφαλή «χρυσό σε σκυρόδεμα». Αυτό είναι ιδιαιτέρως σαφές στο Βερολίνο. Εδώ και καιρό, η ζήτηση για ακίνητα έχει εκτοξευτεί στα ύψη. Από την αρχή της κρίσης έχουν εισέλθει όλο και περισσότεροι ξένοι επενδυτές στην αγορά, πολλοί από αυτούς εξ Ισπανίας και εκ της μαστιζόμενης Ιταλίας. Ένα τρίτο των αγοραστών τουλάχιστον προέρχεται από το εξωτερικό, μας δηλώνει ο διευθύνων σύμβουλος μεγάλης μεσιτικής εταιρείας. Σχεδόν όλοι, σε αντίθεση με τους Γερμανούς, πληρώνουν σε μετρητά. Άλλη εταιρεία ειδικεύεται στους Ισπανούς, άλλη στους Έλληνες και Ιταλούς. Ακόμα και μια διαδικτυακή μεσιτική σελίδα, το Ιmmobilienscout24, σημειώνει μιαν εξαιρετικά σαφή αύξηση αιτημάτων αγοράς συγκεκριμένα από Έλληνες.
Η αυξανόμενη ζήτηση είναι αισθητή. «Έρχονται π.χ. αγοραστές από την Πολωνία και ακουμπούν τα μετρητά της αγοράς στο τραπέζι», λέει ένας εκνευρισμένος ενδιαφερόμενος. Ο ανταγωνισμός από τους ξένους είναι ισχυρός, ειδικά στις νεανικές περιοχές του Kreuzberg, Mitte ή Prenzlauer Berg. «Και συχνά τους αντιμετωπίζουν οι μεσίτες με συμβουλές όπως "Μην ρωτάτε τόσες πολλές λεπτομέρειες, ούτε οι άλλοι το κάνουν"». Μερικοί αγοράζουν σπίτια χωρίς καν να τα δουν.
«Είμαστε διεθνώς μαζί με την Ελβετία συχνά η τελευταία σανίδα σωτηρίας» – έτσι επεξηγεί το όψιμο ενδιαφέρον για τη Γερμανία ο αναλυτής Thomas Beyerle από το Immobilienverband IVG. Έλληνες και Ισπανοί θέλουν να εξασφαλίσουν τις περιουσίες τους. «Αγοράζουν την υπόσχεση της σταθερότητας και κατά συνέπεια είναι συχνά πρόθυμοι να δεχθούν υψηλότερες τιμές».
Πίεση στα ενοίκια
Αυτό δεν ανεβάζει τις τιμές μόνο για τους Γερμανούς αγοραστές ακινήτων. «Μεσοπρόθεσμα δεν θα είναι καλό και για τα ενοίκια», προβλέπει ο Ulrich Ropertz από την Ένωση Γερμανικών Ενοικιαστών. Ειδικά στο Βερολίνο έχουν ανεβεί οι τιμές πολύ απότομα – τουλάχιστον κατά το ένα πέμπτο για τα νέα συμβόλαια στα τελευταία πέντε χρόνια.
Αξιοσημείωτη είναι επιρροή των ξένων επενδυτών, σύμφωνα με τον αναλυτή της IVG κ. Beyerle, όχι μόνο στο Βερολίνο, αλλά και στο Αμβούργο, το Μόναχο και τη Φρανκφούρτη. Σε αντίθεση με την πρόσφατη ζήτηση ακινήτων του 2004, δεν ενδιαφέρονται τόσο για ένα ειδυλλιακό εξοχικό στην εξοχή – στην μεγάλη πόλη, οι αγοραστές νιώθουν απλά πιο ασφαλείς, θεωρούν πολύ πιο εύκολο το να απαλλαγούν από τα σπίτια τους και πάλι αργότερα σε καλές τιμές, να τα ρευστοποιήσουν εκ νέου.
Το μεγαλύτερο ατού του Βερολίνου δεν είναι μόνο το γεγονός ότι αποτελεί την πρωτεύουσα της χώρας. «Το Βερολίνο έχει, συγκρινόμενο με άλλες γερμανικές αλλά και ευρωπαϊκές πόλεις, χαμηλότερο κόστος ζωής και χαμηλότερες τιμές», λέει ο Mingazzini. Παρά την αύξηση των τιμών τον τελευταίο καιρό, βρίσκει κανείς εδώ διαμερίσματα και κατοικίες ακόμα και σε καλές περιοχές με τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο 1400 έως 1500 ευρώ. «Αυτό είναι αδιανόητο σε πόλεις όπως το Παρίσι, η Μπολόνια και το Μιλάνο».
Η όψιμη ζήτηση κατοικιών δεν αφορά μόνο πολυτελείς κατοικίες ή lofts, και όχι μόνο στις «καλές περιοχές» όπως το Prenzlauer Berg, αλλά και διαμερίσματα της «μεσαίας τάξης». Δεν είναι μόνο οι εύποροι Έλληνες που αγοράζουν στο Βερολίνο, αλλά και πολλοί (σ.σ. Έλληνες) πατέρες που θέλουν να εξασφαλίσουν ένα διαμέρισμα στα παιδιά τους που φοιτούν στο Βερολίνο
Πηγή: antinews.gr από το "Spiegel" 
σε απόδοση του Σωτήρη Μητραλέξη

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

ΜΑΣΣΑΛΙΑ: «Εμείς δεν αρνούμαστε την (ελληνική) καταγωγή της πόλης μας»


Η παρακάτω είδηση έρχεται από τη Μασσσαλία και αφορά τον φιλελληνισμό των κατοίκων, οι οποίοι αναγνωρίζουν από ποιούς πρωτοκατοικήθηκε η εν λόγω μεγάλη πόλη του γαλλικού νότου. Κάτι τέτοιες εδήσεις, ίσως να μην αφορούν κάποιους κατοίκους  της  Ελλάδας ή να τους ενοχλούν
Όμως η ιστορία, μπορεί να «παραμελείται» και τα γεγονότα να αποκρύπτονται, αλλά όσα συμβαίνουν μένουν, με οποιοοδήποτε καθεστώς και οποιαδήποτε καθεστηκυία τάξη. 
Επί του προκειμένου, η ανάρτηση του diaspora-grecque.com – του ιστότοπου του Ελληνισμού της Γαλλίας – με τίτλο «MARSEILLE: Ne renions pas l'origine de notre ville!» (=ΜΑΣΣΑΛΙΑ: «Εμείς δεν αρνούμαστε την [ελληνική] καταγωγή της πόλης μας!», αναφέρει:   
Οι οπαδοί της Μαρσέιγ (Ολυμπιακός Μασσαλίας), σε κάθε ποδοσφαιρικό αγώνα κυματίζουν την ελληνική σημαία στο γήπεδο.
Στον αγώνα του Europa League με την τουρκική Φενέρμπαχτσε οι Τούρκοι οπαδοί όταν αντίκρυσαν την ελληνική σημαία εξαγριώθηκαν τόσο πολύ και άρχισαν να σπάζουν καρέκλες, φωνάζοντας συνθήματα, βρίζοντας και πετώντας αντικείμενα κατά των φιλάθλων της Μασσαλίας. 
Η αστυνομία για να ηρεμήσει τους Τούρκους φιλάθλους και για να διεξαχθεί κανονικά ο αγώνας υποχρέωσε τους Μασσαλιώτες να κατεβάσουνε\ την ελληνική σημαία.
Tρείς μέρες μετά για το Γαλλικό Πρωτάθλημα κόντρα στην Λιλ οι οπαδοί της Μαρσέιγ, πιστοί στην ελληνική τους καταγωγή , αντέταξαν μία τεράστια ανθρώπινη ελληνική σημαία, που στο κέντρο απεικονιζόταν ένας αρχαίος Έλληνας. 
Πιο κάτω ήταν γραμμένο σε ένα τεράστιο πανό το σύνθημα "NE RENIONS PAS L'ORIGINE DE NOTRE VILLE" («Εμείς δεν αρνούμαστε την καταγωγή της πόλης μας»).
ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ, οι οπαδοί της Μαρσέιγ, υπενθύμισαν με αυτό τον τρόπο, τις ελληνικές ρίζες της Μασσαλίας, που ιδρύθηκε από τους Φωκαείς το 600 π.Χ.

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Δικαιότερη φορολογική πολιτική για τους ομογενείς ζητεί το ΣΑΕ


Την επανεξέταση του ζητήματος της φορολογίας των ομογενών, αλλά και την χάραξη μιας οικονομικής πολιτικής που θα προσφέρει κίνητρα και φορολογικές διευκολύνσεις στους Έλληνες του εξωτερικού, ώστε να επενδύσουν στην Ελλάδα, ζητεί το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού με επιστολή – παρέμβαση της γραμματέα του ΣΑΕ Δρ. Όλγας Σαραντοπούλου προς τον υπουργό Οικονομικών Γ. Στουρνάρα, εν όψει της συζητήσεως στην Bουλή του νέου φορολογικού νομοσχεδίου.

Στην επιστολή επισημαίνεται ότι τα νέα φορολογικά μέτρα απογοητεύουν τους ομογενείς, οι οποίοι καλούνται να προσκομίσουν νέα δικαιολογητικά («Πιστοποιητικό Φορολογικής Κατοικίας»), τα οποία σε πολλές περιπτώσεις δεν εκδίδονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες των χωρών όπου διαβιούν. Στήν περίπτωση της μη εκδόσεως, οι ομογενείς απειλούνται με διπλή φορολόγηση, καθώς δεν θα αναγνωρίζονται ως κάτοικοι εξωτερικού. Το εισόδημα που θα αποκτούν στο εξωτερικό θα θεωρείται τεκμαρτό και θα φορολογείται οταν θα το εισάγουν σαν συνάλλαγμα στην Ελλάδα. 
Η Όλγα Σαραντοπούλου επισημαίνει ότι το καθεστώς που δημιουργείται κλονίζει την αξιοπιστία που πρέπει να πρυτανεύει στις σχέσεις των Ομογενών με την Ελλάδα. Υπογραμμίζει δε ότι οι Έλληνες του εξωτερικού παραμένουν σταθερά συνεπείς στις φορολογικές τους υποχρεώσεις προς τη γενέτειρα, ενώ διαθέτουν από το εισόδημά τους ώστε να ευεργετηθεί η κοινωνία του τόπου καταγωγής, συνεισφέροντας για την ανοικοδόμηση σχολείων, γηροκομείων, νοσοκομείων, εκκλησιών κ.α.
Στην επιστολή-παρέμβαση η γραμματέας του ΣΑΕ εισηγείται μεταξύ άλλων την επαναφορά απαλλαγής από το Φόρο Μεταβίβασης για ακίνητα που αγοράζουν Ομογενείς στην πατρίδα με εισαγωγή συναλλάγματος, την απαλλαγή πρώτης κατοικίας, εάν αποδεδειγμένα διαμένουν στο ενοίκιο και δεν διαθέτουν ακίνητη περιουσία στο εξωτερικό.Την αναγνώριση αφορολόγητου ποσού εισοδήματος. Την απαλλαγή από το έκτακτο ειδικό τέλος επί των ακινήτων ομογενών που διαμένουν μόνιμα στο εξωτερικό και δεν έχουν επισκεφθεί την Ελλάδα την τελευταία δεκαετία για διάστημα μεγαλύτερο του ενός μηνός, και για όσες κατοικίες ομογενών εκδίδεται μηδενικός σε κατανάλωση λογαριασμός της ΔΕΗ. 
Επίσης, η Όλγα Σαραντοπούλου επισημαίνει ὀτι οι ομογενείς δεν επιθυμούν να αποφύγουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Ζητούν όμως μία δίκαιη αντιμετώπιση που θα τους επιτρέψει να διατηρήσουν τις περιουσίες των γονιών τους και να μην υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα.
Υπογραμμίζει ακόμα ότι η ομογένεια διαχρονικά εχει προσφέρει στην Μητέρα Πατρίδα και έχει σταθεί αρωγός σε κάθε δύσκολη περίσταση, στον Ελληνικό λαό. Τονίζει δε οτι και η Ελλάδα έχει χρέος να αγκαλιάσει την ομογένεια χαράσσοντας μια εθνική στρατηγική που θα αποβεί προς αμοιβαίο όφελος.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Οι έμποροι δεν δέχονται λειτουργία των επιχειρήσεων τις Κυριακές - Ζητούν απόσυρση του άρθ. 6

Την πλήρη απόσυρση του περιβόητου άρθρου 6 του αγορανομικού κώδικα που αφορά τη λειτουργία των επιχειρήσεων τις Κυριακές, ζητεί με επιστολή της η ΕΣΕΕ, από τον υφυπουργό Ανάπτυξης Αθ. Σκορδά και τον γ.γ. Καταναλωτή Γ. Στεργίου.
Στην επιστολή της η  Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), αφού αναφέρει πως «σχετικά με το άρθρο 5, που αναφέρεται στις εκπτώσεις, τις μεθόδους μάρκετινγκ, τα stock και outlet και τις προσφορές, το Προεδρείο της ΕΣΕΕ δεσμεύτηκε ότι μέχρι την 21η Δεκεμβρίου θα καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση για το νέο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς, συμπεριλαμβάνοντας τις θέσεις του συνόλου των Εμπορικών Συλλόγων που εκπροσωπεί η ΕΣΕΕ», αναφέρει:

Το προεδρείο της ΕΣΕΕ αποφάσισε ότι η τελική επιλογή για τη λειτουργία των καταστημάτων την Κυριακή στις 30 Δεκεμβρίου 2012 και εφόσον υπάρξει νομοθετική ρύθμιση, θα πρέπει να παραμείνει στην αποκλειστική βούληση και απόφαση των τοπικών Εμπορικών Συλλόγων.

Η Συνομοσπονδία υποστηρίζει ότι το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές δεν θα ωφελήσει μικρομεσαίους καταστηματάρχες και καταναλωτές, αφού θα αυξήσει το κόστος λειτουργίας, δεν θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα και δεν θα μειώσει τις τιμές.

Στο πλαίσιο αυτό, το Ινστιτούτο της ΕΣΕΕ επιχείρησε να υπολογίσει την επιβάρυνση από μια τέτοια απόφαση στο κόστος λειτουργίας μιας επιχείρησης. Η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές όχι μόνο δεν θα συμβάλλει στην αύξηση του τζίρου των επιχειρήσεων, ο οποίος εκτιμάται πως θα παρουσιάσει δραματική πτώση κατά 17 ποσοστιαίες μονάδες  το 2012 σε σχέση με το 2011, αλλά ταυτόχρονα θα διογκώσει κατά 1,82 δις ή 25%-30% (από 6,51 δις στα 8,33 δις) το ετήσιο κόστος μισθοδοσίας των ιδιοκτητών εμπορικών επιχειρήσεων, οι οποίοι μη μπορώντας πλέον να ανταποκριθούν στις διαρκώς αυξανόμενες υποχρεώσεις τους αναγκάζονται είτε να κλείσουν την επιχείρησή τους είτε να προβούν σε μη ηθελημένη μείωση των αποδοχών  του προσωπικού τους και σε ακραίες περιπτώσεις σε απολύσεις εργαζομένων.

Απώτερος στόχος της συγκεκριμένης ανησυχητικής, απ’ όλες τις απόψεις, εξαγγελίας αποτελεί η καθιέρωση στην  αντίληψη του καταναλωτικού κοινού πως το ήδη αποψιλωμένο διαθέσιμο εισόδημά του (σωρευτικά κατά 11%  τη διετία  2012/2010) θα πρέπει να  «επενδύεται» - ξοδεύεται στα μεγάλα εμπορικά κέντρα (Malls) και στα πολυκαταστήματα, αδιαφορώντας παντελώς για την τόνωση της ρευστότητας που πρέπει να επέλθει στις μικρομεσαίες εμπορικές επιχειρήσεις, οι οποίες είναι οι μόνες που μπορούν να συνδράμουν στην ανάκαμψη της πραγματικής Οικονομίας. 
Ακόμη μία αρνητική παράμετρος όσον αφορά στην πλήρη απελευθέρωση της λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων, σχετίζεται με την κατακόρυφη αύξηση του λειτουργικού κόστους των εμπορικών επιχειρήσεων που αποτυπώνεται στους λογαριασμούς της Δ.Ε.Η., η οποία αν συνδυαστεί με την επιπρόσθετη φορολογική επιβάρυνση που θα επωμιστούν οι ατομικές (μεσοσταθμικά 60%-65%) αλλά και οι προσωπικές επιχειρήσεις (μεσοσταθμικά 80%-85%), εξαιτίας του νέου Φορολογικού Νομοσχεδίου, δικαιολογεί σε πολύ μεγάλο βαθμό την απαισιοδοξία, την απογοήτευση αλλά και την αγανάκτηση του εμπορικού κόσμου.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Νέο "χαράτσι" για όσους... επιζήσουν μετά την 21η Δεκεμβρίου!

Ο "Άνθρωπος (ή ο... φορολογούμενος) της επόμενης μέρας". 
Προφητικό έργο του Βασίλη Χαλκιδιώτη , που έφυγε από τη ζωή πριν ένα χρόνο (7/12)
Επειδή… «ημιμάθεια χειροτέρα της αμαθείας», γι’ αυτόν τον λόγο αναρτήθηκε χθες μία «άσχετη» είδηση για την σημερινή ημερομηνία 12/12/’12.
Συγκεκριμένα, έγινε ένα μπέρδεμα με την ημερομηνία 21/12/’12 (χειμερινό ηλιοστάσιο) που κατά τους ερευνητές του Ημερολογίου των Μάγια θα γίνει η… συντέλεια του κόσμου!
Όσο για την σημερινή ημέρα της 12ης /12/’12, διαθέτει μία ημερομηνία η οποία θα επανεμφανιστεί τότε που θα επιζούν μόνον όσοι καταφέρουν να ξεπεράσουν τα 100 τους χρόνια! Εκτός βέβαια, εάν στις 21 Δεκεμβρίου, γίνει του… χαμού!
Πάντως, μέχρι στιγμής δεν έχει περάσει στο νέο φορολογικό το σχετικό «χαράτσι» για όσους επιζήσουν και μάλιστα ακούγεται πως δεν ανακοινώνεται από τώρα, μην τυχόν και προκύψουν… φοροφυγάδες!

Όταν εκλείπει η μεσαία τάξη κάτι συμβαίνει - Μάλλον έχει εκλείψει και επισκέπτεται τα συσσίτια

Και τότε, το 1789, είχε εκλέιψει η μεσαία τάξη...
Ένας υπερήλικας εκτελεί τη σύζυγό του και μετά αυτοκτονεί, για να μην γίνονται βάρος στα παιδιά τους. Ένας άλλος πέφτει στις γραμμές του ηλεκτρικού στον Ταύρο, για να δώσει τέρμα στη ζωή του. Και στη "Δωδώνη" αυτοκτονεί ο 52χρονος διευθυντής παραγωγής. 
Πρόκειται για τα τρία τελευταία"περιστατικά", που έρχονται να σταθούν απέναντι σε πρόσφατες προκλητικές δηλώσεις αναξιοπαθούντων... πολιτικών με πολυσέλιδα "πόθεν έσχες" και σε επικείμενες αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΗ... 
Άραγε ξέρουν τι γίνεται στον έξω κόσμο ή μήπως τους απασχολεί πώς και πού θα περάσουν τα Χριστούγεννα; 
Άραγε γνωρίζουν ότι όλο και αυξάνονται οι "ουρές" στα συσσίτια, τα παιδάκια ξεπαγιάζουν στα σχολεία και οι κάδοι των σκουπιδιών έχουν αναδειχθεί σε πόλους έλξης του κάθε πεινασμένου;
Άραγε έχουν αντιληφθεί πού οδηγούν την κατάσταση και τι σημαίνει όταν δηλώνουν ότι "ο λαός έχει φτάσει στα όριά του"; 'Η έτσι το λένε, επειδή δεν γνωρίζουν τι σημαίνει στέρηση, τι θα πει να είσαι άνεργος, τι θα πει να εργάζεσαι και να μην πληρώνεσαι, τι θα πει να μην έχεις να δώσεις χαρτζιλίκι στο παιδί σου, τι θα πει να σου "γυρίζει το μάτι"; 
Τουλάχιστον, ας ενημερωθούν σχετικά με το τελευταίο, διότι το... μάτι δεν γυρίζει στον "παλαιάς κοπής" στερημένο, αλλά στον νεόπτωχο! Είναι αυτό που λένε κάποιοι άλλοι "γραφικοί", πως όταν εκλείπει η μεσαία τάξη κάτι συμβαίνει. Και μάλλον έχει εκλείψει…

Άλκης Αλκαίος: Αυτός ο αφανής ήρωας του Τραγουδιού μας - ΑΦΙΕΡΩΜΑ από matrix24.gr


Ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στη μνήμη του Άλκη Αλκαίου, αναρτήθηκε στον ιστοχώρο www.matrix24.gr και λόγω της ποιότητάς του, αναδημοσιεύεται με τη σύσταση να αναγνωστεί, ιδιαίτερα από νέους δημοσιογράφους. Υπογραφή: Φελνίκος*. Γράφει:
Από χθες όλη η Ελλάδα μιλάει για τον Άλκη Αλκαίο. Για τον στιχουργό της «Ρόζας» και της «Πιρόγας». Έπρεπε να πεθάνει για να μάθουμε ποιος ήταν ο ποιητής που, με τους στίχους του, έφτιαξε ένα δικό του, ξεχωριστό και υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών, ρεύμα στο χώρο της μουσικής δημιουργίας. 
Έτσι το θέλησε ο ίδιος. Όσο ζούσε δεν έδωσε ούτε μία συνέντευξη. Δεν είχε κάνει καμία δημόσια εμφάνιση. Δεν επέτρεψε στον εαυτό του να κάνει εκπτώσεις στις αρχές του. Παρέμεινε πιστός στις αξίες του. Δεν τον συναντήσαμε ποτέ στην γκρίζα ζώνη των συναλλαγών και των δημοσίων σχέσεων με οικονομικά ή άλλα συμφέροντα. 
«Τον καλλιτέχνη είναι καλό πρώτα να τον κρίνουμε από το έργο που μας άφησε και ύστερα να ενδιαφερθούμε για τον κύκλο της ζωής του». Αυτό πίστευε, αυτό έπραξε. Με μια συνέπεια άξια θαυμασμού, αλλά και που τρομάζει που κατάφερε να τη φέρει εις πέρας χωρίς να ενδώσει ποτέ στον πειρασμό. 
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες η Ελλάδα τραγουδούσε, χόρευε, μεράκλωνε, θύμωνε, μελαγχολούσε, αγαπούσε με τα λόγια του, αλλά αυτός ήταν διακριτικά στο περιθώριο. Δεν ήθελε να ξέρουν τίποτε για τον ίδιο. Δεν άφησε ούτε μια στιγμή να τραβηχτεί η κουρτίνα της ιδιωτικής του ζωής. Του αρκούσε να εκτίθεται μέσα από τους στίχους του. Του περίσσευε που, διαγενομένου του χρόνου, όλο και περισσότεροι άνθρωποι ξεκλείδωναν τη ζωή τους μέσα από τα λόγια του. 
Επηρέασε δυο και τρεις γενιές Ελλήνων, και δεν μπήκε ποτέ στον πειρασμό να πει, όχι να φωνάξει, να πει έστω και ψιθυριστά: Ε, ξέρετε εγώ είμαι αυτός που σας έμαθα πως η ανάγκη γίνεται ιστορία, πως η ιστορία γίνεται σιωπή. Δεν έφτιαξε φαν κλαμπ ή όμιλο φίλων που να διαλαλούν ότι είναι ο Βαγγέλης Λιάρος, πίσω από το όνομα Άλκης Αλκαίος, αυτός που μας ταξίδεψε με την «πιρόγα» του και μας έκανε να ριγήσουμε λέγοντας μας πως εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι, ένα πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι. 
Δεν εκπορνεύτηκε στης δημοσιότητας τα λαδωμένα φύλλα και τα κίτρινα εκράν. Δεν μόλυνε τις φλέβες του με το μελάνι των αργυραμοιβών της κλάκας. Παρέμεινε πιστός στον Καρυωτάκη. Σ’ αυτόν που πρωτοαγάπησε. Σ’ αυτόν για τον οποίον πρωτοέγραψε° «ένα πεζό κείμενο για έναν ποιητή». Σ’ ολάκερη τη ζωή του είχε δίπλα του τον αυτόχειρα της Πρέβεζας. Δίπλωνε το στήθος του, γυρεύοντας αναπνοή στη σκόνη των χαρτιών του. Ακόμη κι όταν απόκαμε και θόλωσε το μυαλό του συνέχιζε να γράφει πως των ονείρων είμαστε σκιές και πως το σκοτάδι του ενός δυο μαζί το κάνουν φως. Ήθελε στο κατόπι του να μείνουν έστω και δέκα στίχοι. Και έμειναν χιλιάδες. 
Δεν ξέρω αν απόψε θα αναζητήσει κανείς τον Λιάρο στο παλιό στέκι, στη Λεωφόρο και τη Βικτώρια, είμαι όμως σίγουρος ότι ο Αλκαίος θα τον μοιρολογήσει λέγοντάς του: Κάνει μια ψύχρα απόψε που μ’ αρρωσταίνει κι έχω χαθεί στης πολιτείας τα στενά. Εσύ κοιμάσαι σε μια θάλασσα αφρισμένη και ‘γω βουλιάζω κάθε νύχτα στη στεριά. Και οπωσδήποτε θα τον συντροφεύουν η «πεταλούδα» που στη γωνία χαμογελάει, κερνάει τσιγάρο μα πουλάει τη φωτιά, κι ο αστυφύλακας που ταυτότητα ζητάει, μα ‘γω την ψάχνω απ’ τα δεκαεννιά. Και πιο νωρίς. Και όσο κι αν δεν το δείχνω, αρρωσταίνω που στη ζωή μου όρισα να φυλάω ισορροπίες. Που ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο σ’ ένα καρέ τυφλών. 
Έτσι τον γνώρισα εγώ τον Αλκαίο. Να τον ακούω να μου λέει: Κάνει μία ψύχρα που τρυπάει κι αρρωσταίνει, έξω η νύχτα με τραβάει απ’ τα μαλλιά. Αυτά τα λόγια του με σημάδεψαν. Και όταν ξημερώματα πήγαινα να κοιμηθώ ψιθύριζα: Χαράζει η μέρα κι η πόλη έχει ρεπό, στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο και ‘γω σε ζητάω σαν ένα πρωινό τσιγάρο και σαν ένα καφέ πικρό. 
Μ’ ένα καφέ πικρό, στη μνήμη του, υποθέτω θα τον αποχαιρετήσει, σήμερα στην Πάργα, και ο Θάνος Μικρούτσικος, ο συνθέτης και φίλος του, αυτός που κατ’ εξοχήν ανέδειξε τον ποιητικό λόγο του Αλκαίου. Μαζί βαδίσανε τον ίδιο δρόμο ακόμη κι αν τα κελιά τους ήταν χωριστά. Ο Θάνος δεν έπαιξε ποτέ τον Άλκη στη ρουλέτα και γι’ αυτό δεν τον έχασε από συνοδοιπόρο στη μουσική τους. Κάποιοι άλλοι ίσως. Στην περίπτωση αυτή, αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς ένας επέθαινε από αηδία… Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία. 
Ακόμη κι αν δεν συμβεί αυτό εμείς θα συνεχίζουμε να τραγουδάμε -τρισάγιο στη μνήμη του: Σ’ ένα μπαράκι με προγκάει ένας πιωμένος, μου λέει πως ψάχνει από κάπου να πιαστεί, και ‘γω ξεκάρφωτος και καρφωμένος, του λέω με στιλ, πως είναι όμορφη η ζωή. Και θα επιμένουμε πως στα τρελά μας όνειρα δοσμένοι πάντα θάμαστε γελαστοί κι ας ξέρουμε πως είμαστε και γελασμένοι. Σημασία δεν έχει η νίκη, σημασία έχει ο αγώνας. Κι αυτός συνεχίζεται, ακόμη κι αν δέσουν τη Μεσόγειο με σκοινιά…
Ψευδώνυμο του συναδέλφου Νίκου Φελέκη.